Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2014 r., II SA/Po 314/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 stycznia 2014 r., II SA/Po 314/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2014 r. zażalenia A. A. na opinię ustanowionego z urzędu pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić zażalenie. /-/ W. Batorowicz

Uzasadnienie

2 W dniu 31 października 2013 r. doręczono ustanowionemu w sprawie na zasadzie prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku tutejszego Sądu z dnia 11 czerwca 2013 r. wraz z uzasadnieniem (k. 66). Pełnomocnik z urzędu – adwokat G. U. w dniu 8 listopada 2013 r. złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wyjaśnieniem, że o swoim stanowisku zawiadomił skarżącego odrębnym listem poleconym (k. 68-70).

3 W dniu 25 listopada 2013 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł do tutejszego Sądu pismo zatytułowane "Zażalenie – Skarga na odmowę wniesienia skargi kasacyjnej do NSA przez ustanowionego pełnomocnika adw. G. U.". Zarzucił pełnomocnikowi rażącą obrazę prawa poprzez odmowę wniesienia skargi kasacyjnej i domagał się wyznaczenia innego pełnomocnika do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. oraz ukaranie pełnomocnika.

4 Ponadto sformułował zarzuty pod adresem wyroku wydanego w sprawie o sygn. II SA/Po 314/13 celem wykazania zasadności wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z powyższego wynika, że środek prawny w postaci zażalenia przysługuje stronie jedynie na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, a ponadto zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia.

7 W przedmiotowej sprawie z treści "Zażalenia – Skargi" wynika, że skarżący nie zgadza się ze sporządzoną przez pełnomocnika opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Przedmiotowa opinia nie podlega jednakże ocenie sądu pod względem merytorycznym, jak również nie podlega ona kontroli instancyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powołana ustawa nie przewiduje żadnego środka zaskarżenia od takiej opinii – w szczególności w art. 194 p.p.s.a. nie został przewidziany środek zaskarżenia od takiej opinii – co skutkuje niedopuszczalnością zażalenia złożonego przez skarżącego w dniu 25 listopada 2013 r.

8 Za Naczelnym Sądem Administracyjnym (postanowienie z dnia 2 października 2012 r. sygn. akt I OZ 732/12, dostępne w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) warto powtórzyć, iż żadna ustawa, w tym Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje [...] środka zaskarżenia od opinii ustanowionego z urzędu pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

9 W tym stanie rzeczy "zażalenie" na sporządzoną przez ustanowionego w ramach wykonania prawa pomocy adwokata z urzędu opinię podlegało na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzuceniu jako niedopuszczalne.

10 Jednocześnie Sąd zauważa, że adwokat ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy ma prawo odmówić wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, czy też szerzej – odmówić podjęcia określonej czynności procesowej, jeżeli uzna, że jest ona z oczywistych względów bezzasadna. Odmowa sporządzenia środka odwoławczego jest czynnością z zakresu pomocy prawnej, co wyjaśnił już Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21 września 2000 r. sygn. akt III CZP 14/00 (OSNC 2001/2/21). Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika z mocodawcą nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W tych kwestiach właściwa jest korporacja prawnicza (por. postanowienia NSA z dnia: 26 lipca 2013 r. sygn. akt I OZ 595/13; 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 981/12; 26 września 2013 r. sygn. akt I OZ 712/12, przywołane w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OZ 1198/13 – orzeczenia dostępne jw.). Zatem wszelkie uwagi dotyczące wykonywania prawa pomocy przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w tym wniosek w zakresie zmiany pełnomocnika, strona winna kierować do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu.

11 W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.

12 /-/ Wiesława Batorowicz