Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 czerwca 2005 r., II SA/Po 1660/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 czerwca 2005 r., II SA/Po 1660/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym; I. oddala skargę; II. przyznaje adwokatowi A.W. od Skarbu Państwa – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu kwotę 240 zł. (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga

Uzasadnienie

2 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. dnia [...] wydał postanowienie nr [...] o zastosowaniu wykonania zastępczego. Jako zobowiązanego wskazano skarżącą E. S. .

3 Uzasadniając wskazano, że postanowiono zlecić wykonanie obowiązku przywrócenia samowolnie rozbudowanego budynku garażowo-gospodarczego w P. przy ul. [...] do zgodności z warunkami wydanego pozwolenia nr [...] z dnia [...] na dokończenie tego budynku, objętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...] 2000r., na koszt i niebezpieczeństwo skarżącej oraz zobowiązano skarżącą do wpłacenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego w kwocie [...] zł w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Wyjaśniono, że kwota zaliczki została obliczona w kosztorysie nr [...] z dnia 14 kwietnia 2003r. (brak dowodu doręczenia).

4 Dnia 29 kwietnia 2003r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2003r., doręczone 22 kwietnia 2003r. Skarżąca zarzuciła, iż wydając postanowienie, organ pierwszej instancji nie zastosował się do wytycznych Sądu zawartych w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 24 stycznia 2002r., sygn. akt II SA/Po 3054/01.

5 Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

6 Uzasadniając wskazano, że wytyczne zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu odnosiły się przede wszystkim do poprawności pouczenia o możliwości wzruszenia postanowienia. Podkreślono jednak, że Sąd wskazał, iż organ ma prawo wyboru – w jego przekonaniu – bardziej skutecznego środka egzekucyjnego. Podkreślono, że wszystkie zarzuty skarżącej sprowadzają się do kwestionowania legalności orzeczenia będącego podstawą egzekucji i wskazano, że NSA w wyrokach z 11 grudnia 1998r., sygn. akt II SA/Po 148/98, jak i z 24 stycznia 2002r., sygn. akt II SA/Po 3054/01 stwierdził, iż działające jako egzekucyjne organy nie są uprawnione do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym i zarzuty te nie mogą być uwzględnione.

7 Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...].

8 Zdaniem skarżącej organ odwoławczy nie wykonał zaleceń wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2002r., sygn. akt II SA/Po 3054/01. Ponadto skarżąca wniosła "o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...]. Prezydenta M. P. ...oraz wszystkich decyzji wydanych przez Wojewódzki i Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego ... dotyczących rozbiórki schodów gospodarczych i schodów piwnicznych ..."

9 Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Środek egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym – jakim jest nakaz przywrócenia samowolnie rozbudowanego budynku garażowo-gospodarczego do zgodności z warunkami wydanego pozwolenia – wymienione są w art. 116 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968).

12 Cytowany przepis nie przesądza, które z wymienionych środków należy zastosować, ale zgodnie z dyrektywą interpretacyjną zawarta w art. 7 § 2 cytowanej wyżej ustawy, organ egzekucyjny stosuje środek, który prowadzi bezpośrednio do wykonania obowiązku, a mając do dyspozycji kilka środków egzekucyjnych – środek lub środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego.

13 Celem środków egzekucji administracyjnej jest skłonienie zobowiązanego do wykonania nałożonego obowiązku. Na skarżącą była już nakładana grzywna w celu przymuszenia, ale środek ten okazał się bezskuteczny. Organ miał więc powód do zastosowania innego – w jego przekonaniu skuteczniejszego – środka egzekucyjnego.

14 Zgodnie z art. 128 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, zobowiązanemu który sprzeciwia się zastosowaniu wykonania zastępczego przysługują dwa rodzaje środków: zażalenie i zarzuty. Podstawy zarzutów określa art. 33 ustawy, a jeśli chodzi o zażalenie ustawa nie wymienia żadnych podstaw.

15 Skarżąca skorzystała w toku postępowania egzekucyjnego z prawa do wniesienia zarzutów opartych o punkty 1, 3 i 4 art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym.

16 Postanowieniem z dnia [...]. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., po rozpatrzeniu zarzutów skarżącej, zarzuty te odrzucił. Skarżąca pouczona o przysługującym jej zażaleniu, nie odwołała się od w/w postanowienia.

17 Skoro zarzuty skarżącej zostały już rozpoznane, to trafnie organy egzekucyjne potraktowały pismo skarżącej z dnia 25 kwietnia 2003r. jako zażalenie na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2003r. o zastosowaniu wykonania zastępczego (zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu).

18 Jak już wyżej wskazano podstawy zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego nie zostały określone, rozumiane są na ogół wąsko, na pewno jednak można zażalenie skierować przeciwko wysokości zaliczki.

19 Jak trafnie wskazał organ odwoławczy, podnoszone w zażaleniu przez skarżącą zastrzeżenia sprowadzały się do kwestionowania legalności decyzji będącej podstawą egzekucji. Tymczasem w myśl art. 29 § 1, zd. 2, cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, działające jako organ egzekucyjny organy administracji nie są uprawnione do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W tej sytuacji w postępowaniu egzekucyjnym niedopuszczalne jest badanie legalności tytułu wykonawczego.

20 Konsekwencją tego stanowiska jest także brak legitymacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do oceny słuszności tego tytułu, przy okazji sprawowanej przez Sąd kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia (art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

21 W tej sytuacji zarzuty skarżącej dotyczące legalności tytułu wykonawczego zawarte w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nie mogły być przedmiotem badania Sądu.

22 Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącej, organy administracji zastosowały się do wytycznych wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2002r., prawidłowo stosując art. 128 § 4 ustawy o postępowaniu administracyjnym.

23 Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez naruszenia prawa materialnego i procesowego i stąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.

24 Orzeczenie o kosztach znajduje oparcie w art. 250 wyżej cytowanej ustawy oraz § 18 ust. 1c, § 19, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

25 /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga

26 MarK