Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2013 r., II SA/Po 148/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 maja 2013 r., II SA/Po 148/13

Sentencja

1 Dnia 21 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2012r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z dnia [...] września 2012r. nr [...], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę 200zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania B. H., prowadzącego A, od decyzji Starosty P. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości opłaty za udostępnienie danych z rejestru cen i wartości w formie plików komputerowych, sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencji, w kwocie 1.610 zł, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 24 ust. 3, art. 40 ust. 3 i ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) i § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielaniu informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

3 Powyższą decyzję wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym.

4 Wnioskiem z 10 kwietnia 2012 r. B. H., prowadzący A w K., zwrócił się do Starosty P. o udostępnienie materiałów informacyjnych potrzebnych do sporządzenia operatu szacunkowego dotyczących zbywanych na wolnym runku, w latach 2005-2012 nieruchomości niezabudowanych (prawo własności i prawo wieczystego użytkowania) z obszaru miasta P.

5 Na skutek wezwania organu wnioskodawca wyjaśnił, że żąda zamówionych danych w formie zgodnej z art. 24 ust. 3 pkt 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego (p.g.k.), jednocześnie zobowiązując się przekazać do zasobu wyciągu każdego operatu, do sporządzenia którego materiał zostanie wykorzystany.

6 Starosta P. pismem z dnia 8 maja 2012 r. ustalił wnioskodawcy opłatę za udostępnienie informacji z 23 obrębów, licząc po 70 zł za obręb, uznając, że żądane informacje są to zbiory zaliczane do danych opisowych objętych ewidencją gruntów i budynków.

7 Wnioskodawca uznając pismo to za decyzję, wniósł od niej odwołanie, wskazując, iż opłata powinna zostać ustalona na podstawie zał. nr 1, tab. III lp. 9 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne (...), jako opłata ryczałtowa w wysokości 25 zł za udostępnione materiały informacyjne potrzebne do sporządzenia każdego operatu szacunkowego, z którego wyciąg zostanie przekazany do zasobu.

8 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium wskazało, iż organ I instancji dopuścił się naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., co spowodowało niemożność merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji.

9 Ponownie rozpoznając sprawę Starosta P. decyzją z dnia [...] września 2012 r. ponownie ustalił opłatę za udostępnienie danych z rejestru cen i wartości w formie plików komputerowych odpowiednio sformatowanych w kwocie 1.610 zł, stosując identyczną stawkę do poprzednio przyjętej.

10 B. H. nie zgadzając się z treścią powołanej decyzji wniósł od niej odwołanie, podnosząc zarzuty analogiczne do powołanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji wydanej uprzednio.

11 SKO w P. utrzymując w mocy decyzję organu I instancji wskazało w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 40 ust. 3 i 3c p.g.k. udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego w zakresie zasobów powiatowych należy do starosty i jest odpłatne, z zastrzeżeniem (...). Wysokość opłat za te czynności reguluje powołane rozporządzenie z dnia 19 lutego 2004 r. Kolegium wskazało, że żądane przez wnioskodawcę informacje, objęte rejestrem cen i wartości należy uznać jako zbiory tematyczne, a opłaty za udostępnianie danych opisowych z tych zbiorów winny być liczone wg stawek określonych w zał. nr 3 tab. 1 lp. 4 rozporządzenia. Ceny i wartości nieruchomości, jak przyjął organ I instancji i podzieliło SKO, można zaliczyć do danych opisowych gruntów i budynków, o czym stanowi zał. nr 3 do rozporządzenia, przewidujący opłatę w kwocie 70 zł za obręb. Zatem, zdaniem Kolegium, ustalona na tej podstawie opłata w kocie 1610 zł za 23 obręby jest zgodna z prawem.

12 Odnosząc się do zarzutów strony organ odwoławczy stwierdził, że naliczenie opłat w wysokości 25 zł za udostępnione materiały i informacje potrzebne do sporządzenia każdego operatu szacunkowego, na podstawie zał. nr 1 tabeli III lp. 9 nie mogło mieć zastosowania, ponieważ zgodnie z pkt 3, w przypadku sporządzania operatu szacunkowego i przekazania do zasobu wyciągu z operatu szacunkowego oraz wglądu do materiałów zasobu dla celów związanych z szacowaniem nieruchomości w ramach zryczałtowanej opłaty, zagwarantowany jest dla wykonawcy tego opracowania wgląd do części opisowej ewidencji gruntów i budynków, dowodów zmian, mapy zasadniczej, mapy ewidencyjnej, mapy glebowo-rolniczej, wyciągów z operatów szacunkowych oraz rejestru cen i wartości nieruchomości. Lp. 8 tej tabeli dotyczy opłat także za wgląd do materiału zasobu. Organ II instancji uznał, że z akt sprawy wynika wprost, że wnioskodawca nie żądał wglądu do rejestru cen, lecz żądał danych w formie zgodnej z art. 24 ust. 3 pkt 4 p.g.k., tj. w formie plików komputerowych sformatowanych.

13 Na marginesie organ wskazał, że Główny Geodeta Kraju w piśmie z 4 lipca 2012 r., znajdującym się w aktach sprawy, zajął analogiczne stanowisko.

14 B. H. wniósł skargę na powyższą decyzję SKO w P., żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. Wyjaśnił, że działając jako rzeczoznawca majątkowy wystąpił do Starosty P. z wnioskiem o udostępnienie danych z ewidencji gruntów i budynków, ze zbioru obejmującego rejestr cen i wartości nieruchomości. Dane ze zbioru potrzebne były skarżącemu do sporządzenia operatu szacunkowego w ramach opinii sądowej. Skarżący wskazał, iż we wniosku podał, że zobowiązuje się do przekazania do zasobu wyciągu z operatu szacunkowego. Następnie przedstawił przebieg postępowania. Podniósł, iż podtrzymuje dotychczasowe twierdzenia, a w szczególności tezę, iż podstawą naliczenia wysokości opłaty w sytuacji, gdy jako rzeczoznawca majątkowy zobowiązał się do przekazania do zasobu wyciągu z każdego operatu szacunkowego, do sporządzenia którego udostępnione materiały i informacje będą potrzebne, powinien stanowić pkt 9 tabeli III załącznika nr 1 rozporządzenia z dnia 19 lutego 2004 r.

15 W odpowiedzi SKO w P. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

16 Na rozprawie przed Sądem w dniu 30 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że stanowisko organów w niniejszej sprawie jest niezgodne z art. 4 pkt 1a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, z rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 29 marca 2001 r. o ewidencji gruntów i budynków oraz z załącznikiem nr 2 do tego rozporządzenia pozycja 13 i 14, z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określania rodzaju materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny z § 4 pkt 2 oraz § 1 pkt 2, § 10 pkt 1, z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Rozwoju Regionalnego z dnia 12 lipca 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu założenia i prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie z § 1 pkt 1, ustawą z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej z art. 4 pkt 1, art. 5 pkt 1 oraz załącznikiem do tej ustawy, rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych rozdział 6, a także z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne. Jednocześnie złożył do akt sprawy 2 pisma Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z czerwca 2005 r. i z października 2009 r. Podniósł też, że inne starostwa w tym P., G., czy O. pobierają opłatę ryczałtową w wysokości 25 zł, czy 40 zł.

17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

18 Skarga okazała się zasadna.

19 Istotą problemu prawnego, który podzielił strony w niniejszej sprawie była ocena, jakie przepisy stanowią podstawę prawną ustalenia wysokości opłaty za udostępnienie żądanych przez skarżącego plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych, zawierających informacje potrzebne do sporządzenia operatu szacunkowego, a dotyczących transakcji na wolnym rynku nieruchomościami niezabudowanymi (prawa własności i użytkowania wieczystego) za okres 2005-2012 z miasta P. Co istotne skarżący jako wnioskodawca zobowiązał się, że przekaże do zasobu wyciąg z każdego operatu szacunkowego, do sporządzenia którego udostępnione materiały i informacje będą potrzebne.

20 Materialnoprawną podstawą tak zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji stanowiły przepisy art. 24 ust. 3 pkt 4 i art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm., zwanej dalej: p.g.k.) i § 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielaniu informacji, a także wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (dalej: rozporządzenie). Zgodnie z art. 24 ust. 3 pkt 4 p.g.k. starosta udostępnia informacje zawarte w operacie ewidencyjnym w formie plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych. Z kolei przepis art. 40 ust. 3c p.g.k. określa, że udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeżeniem ust. 3d oraz art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

21 Bezsporne jest, że oba powołane przepisy rangi ustawowej powinny znaleźć w niniejszej sprawie zastosowanie. Skoro bowiem skarżący zwrócił się do Starosty P. o udostępnienie informacji zawartych w operacie ewidencyjnym (w formie plików komputerowych), to obowiązkiem Starosty było pobranie udostępnienie tych materiałów za stosowną opłatą.

22 Zasadniczy problem sprowadza się zatem do tego, jakiej wysokości opłatę powinien pobrać Starosta za udostępnienie materiałów z operatu ewidencyjnego w formie, w jakiej żądał skarżący.

23 Przypomnieć należy, iż organy orzekające w niniejszej sprawie uznały, że pobieranie opłat za udostępnienia danych opisowych i kartograficznych z ewidencji gruntów i budynków oraz geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, w formie plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych uregulowane zostało w załączniku nr 3 do rozporządzenia zatytułowanym "Wysokość opłat za czynności związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie". W punkcie 4 tabeli I tego załącznika zawarta została opłata za udostępnianie komputerowych zbiorów tematycznych z części opisowej operatu ewidencyjnego, w której za bazę dla jednego obrębu pobierana jest opłata w wysokości 70 zł za obręb. Organy, uznając, że zbiory tematyczne stanowią część zasobu geodezyjnego, zaś transakcje zarejestrowane w zasobie stanowią dane opisowe, które ze względu na treść i formę wchodzą w skład zbiorów tematycznych, uznały, że należy zobowiązać skarżącego do uiszczenia opłaty na podstawie załącznika nr 3 tabeli I lp. 4 rozporządzenia. Jednocześnie wskazano, że zasady udostępniania materiałów z zasobu dla szacowania nieruchomości oraz wysokości opłat w tym zakresie zawarte zostały w załączniku nr 1, tabeli III, lp. 8 i 9. Podkreślono jednak, że zgodnie z uwagą do tabeli III w punkcie 3 w przypadku sporządzania operatu szacunkowego i przekazania do zasobu wyciągu z operatu szacunkowego (lp. 9 tabeli III) oraz wglądu do materiałów zasobu dla celów związanych z szacowaniem nieruchomości (lp. 8 tabeli III) w ramach zryczałtowanej opłaty, zagwarantowany jest dla wykonawcy tego opracowania wgląd do części opisowej ewidencji gruntów i budynków, dowodów zmian, mapy zasadniczej, mapy ewidencyjnej, mapy glebowo-rolniczej, wyciągów z operatów szacunkowych oraz rejestru cen i wartości nieruchomości. Organy przyjęły, że prawodawca w omawianym przepisie jednoznacznie wskazał na czym ma polegać udostępnienie, mianowicie na wglądzie. Wgląd zaś oznacza przejrzenie materiałów będących w zasobie Starosty, ich przeglądnięcie, sporządzenie z nich notatek, przepisywanie informacji tekstowych, przerysowanie treści map itp. Dlatego organy uznały, że ustalenie wysokości opłaty według załącznika nr 1 tabeli III lp. 9 w ramach ryczałtu w wysokości 25 zł nie mogło mieć zastosowania do przedmiotowego zamówienia, gdyż udostępnienie żądanych informacji następuje w zupełnie innej formie i według zasad różnych od treści cytowanego przepisu. Dalej wyjaśniono, że informacje objęte rejestrem cen i wartości prowadzone przez Starostę należy uznać za zbiory tematyczne, o których stanowi załącznik nr 3, tabela I lp. 4 rozporządzenia, co znajduje potwierdzenie w prawomocnym wyroku tutejszego Sądu z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Po 774/09, jak również w interpretacji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu.

24 Z kolei skarżący od początku postępowania podnosił, że udostępnienie (a więc przekazanie plików komputerowych zawierających żądane informacje) powinno nastąpić według załącznika nr 1 tabeli III lp. 9 rozporządzenia.

25 W ocenie Sądu należało przyznać rację skarżącemu.

26 Po pierwsze stwierdzić należy, iż mylnie organy orzekające wskazały, że w powołanym wyroku z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Po 774/09 tutejszy Sąd postawił tezę, iż informacje objęte rejestrem cen i wartości prowadzone przez Starostę należy uznać za zbiory tematyczne, o których stanowi załącznik nr 3, tabela I lp. 4 rozporządzenia. W wyroku tym Sąd w pierwszej kolejności wyjaśnił, że przepisy rozporządzenia nie przewidują expressis verbis wysokości opłaty za udostępnienie danych z rejestru cen i wartości nieruchomości. Szacowanie nieruchomości jako podstawa do nakładania i pobierania opłat wymienione zostało w załączniku nr 1, tabeli III, lp. 8 i 9. W przypadku lp. 8 przewidziano ryczałt za jednorazowe przeglądanie materiałów zasobu w wysokości 40,00 złotych za każdą udostępnianą jednostkę ewidencyjną (dzielnica, gmina). Co istotne w okolicznościach powołanej sprawy – jak wskazał Sąd niewątpliwie opłata ta nie mogła znaleźć zastosowania, gdyż wnioskodawca nie ograniczył się jedynie do przeglądania materiałów, lecz dane z terenu dwóch obrębów (...) zostały mu udostępnione. W przypadku lp. 9 przewidziano ryczałt w wysokości 25,00 złotych za udostępnione materiały i informacje potrzebne do sporządzenia każdego operatu szacunkowego, z którego wyciąg zostanie przekazany do zasobu. Z wniosku złożonego przez stronę nie wynika zaś, aby ubiegający się o dane skarżący, był zobowiązany lub zobowiązał się jednocześnie ze złożeniem wniosku do przekazania wyciągu z operatu szacunkowego do zasobu. Tym samym również w tym przypadku nie było podstaw do pobrania opłaty w tej wysokości. W związku z tym Sąd przyjął informacje objęte rejestrem cen i wartości nieruchomości prowadzone przez Starostę za zbiory tematyczne, o których stanowi załącznik nr 3, tabela I lp. 4 do rozporządzenia. Dodał, że ceny i wartości nieruchomości nie można zaliczyć do danych opisowych gruntów i budynków, a właśnie o tym stanowi rozpatrywany załącznik nr 3 i przewidziana w nim opłata w kwocie 70,00 zł za obręb. Dlatego uznał, że opłata została pobrana od skarżącego w prawidłowej wysokości.

27 W okolicznościach niniejszej sprawy, w przeciwieństwie do sprawy wyżej powołanej, skarżący zobowiązał się do przekazania do zasobu wyciągu z operatu szacunkowego, dla którego sporządzenia udostępnione zostaną mu z zasobu materiały i informacje. Ponadto jego wniosek nie obejmował jedynie żądania wglądu do materiałów zasobu, lecz żądanie udostępnienia w formie plików komputerowych informacji potrzebnych do sporządzenia operatu szacunkowego, a dotyczących transakcji na wolnym rynku nieruchomościami niezabudowanymi (prawa własności i użytkowania wieczystego) za okres 2005-2012 z miasta P. Jak wskazał Sąd w powołanym wyżej wyroku w takiej sytuacji znajduje zastosowanie lp. 9 tabeli III załącznika I.

28 Wyjaśnić należy, iż załącznik nr 1 do rozporządzenia zawiera – zgodnie z jego tytułem – tabele określające wysokość opłat za czynności związane z prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W punkcie 3. załącznika nr 1 określa się, że tabela III obejmuje stawki opłat za zakładanie, modernizację i aktualizację ewidencji gruntów i budynków, powszechną taksację nieruchomości, udostępnianie materiałów z zasobu dla sporządzania operatów szacunkowych nieruchomości, scalanie i wymianę gruntów, opracowanie dla urządzenia lasu oraz klasyfikację gruntów. Oznacza to, że w tej tabeli m.in. określono stawki opłat za udostępnianie materiałów z zasobu dla sporządzania operatów szacunkowych nieruchomości, o co wnioskował skarżący. Przechodząc do szczegółów należy wskazać, że tabela lp. 8 określa ryczałtową stawkę opłaty za jednorazowe przeglądanie materiałów zasobu w wysokości 40 zł za każdą udostępnioną jednostkę ewidencyjną. Opłata ta wyraźnie wiąże się z wglądem do materiałów zasobu dla celów związanych z szacowaniem nieruchomości. Przy czym nie pobiera się tych opłat wówczas, gdy doszło do sporządzenia operatu szacunkowego, z którego wyciąg jest przekazany do zasobu (pkt 4 wyjaśnień do tabeli III zał. I). Z kolei za udostępnione materiały i informacje potrzebne do sporządzenia każdego operatu szacunkowego, z którego wyciąg zostanie przekazany do zasobu pobiera się opłatę ryczałtową w wysokości 20 zł. Przy czym w pkt 3 wyjaśnień do tabeli III zał. I wyjaśnia się, że w przypadku sporządzania operatu szacunkowego i przekazania do zasobu wyciągu z operatu szacunkowego oraz wglądu do materiałów zasobu dla celów związanych z szacowaniem nieruchomości w ramach zryczałtowanej opłaty zagwarantowany jest dla wykonawcy tego opracowania wgląd do części opisowej ewidencji gruntów i budynków, dowodów zmian, mapy zasadniczej, mapy ewidencyjnej, mapy glebowo-rolniczej, wyciągów z operatów szacunkowych oraz rejestru cen i wartości nieruchomości. Przepis ten określa, że w przypadku określonym w lp. 8 i 9 tabeli III zał. I rzeczoznawca ma prawo do wglądu do wymienionych zasobów. Trzeba zauważyć, że w pkt 4 wyjaśnienia do tabeli III zał. I wskazano, że w przypadku przekazania do zasobu operatu nie pobiera się opłat za przeglądanie przed udostępnieniem, zaś w pkt 5 tabeli III zał. I określono, że jeżeli nie udostępniono materiałów z zasobu nie pobiera się opłat wskazanych w lp. 9.

29 Powyższe przepisy należy interpretować w ten sposób, iż rzeczoznawca majątkowy sporządzający operat szacunkowy, którego wyciąg zostanie przekazany do zasobu ponosi - w związku z udostępnieniem mu materiałów i informacji z zasobu na potrzeby sporządzenia tegoż operatu – opłaty określone w tabeli III lp. 9. Opłaty te ponosi przed udostępnieniem mu żądanych materiałów i informacji w formie przewidzianej w art. 24 ust. 3 p.g.k. W przypadku, gdy rzeczoznawca majątkowy nie doręczy wyciągu z operatu szacunkowego w określonym terminie, zostaje obciążony dodatkową opłatą stanowiącą różnicę pomiędzy stawką określoną w tabeli III lp., a stawką określoną w tabeli III lp. 9.

30 Reasumując, należy stwierdzić, że organy orzekające w niniejszej sprawie dokonały błędnej wykładni przepisów, ustalając opłatę na podstawie załącznika nr 3 określającego wysokości opłat za czynności związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, uznając, że żądane informacje stanowią tzw. zbiory tematyczne określone w lp. 4 tabeli I załącznika nr 3 do rozporządzenia. Organy powinny były przyjąć, że skarżący – występujący w sprawie w charakterze rzeczoznawcy majątkowego sporządzającego operat szacunkowy, powinien był uiścić opłatę ryczałtową w kwocie 25 zł za udostępnione materiały i informacje potrzebne do sporządzenia operatu, z którego wyciąg zobowiązał się przekazać do zasobu. Jednocześnie w sytuacji sporządzania operatu szacunkowego i przekazania do zasobu jego wyciągu rzeczoznawcy zagwarantowany jest wgląd do dokumentów znajdujących się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, w szczególności wgląd do wyciągów z operatów szacunkowych oraz do rejestru cen i wartości nieruchomości. Oznacza to, że przedstawiony w pkt 3 do tabeli III załącznika I "wgląd do części opisowej ewidencji gruntów i budynków, dowodów zmian, mapy zasadniczej, mapy ewidencyjnej, mapy glebowo-rolniczej, wyciągów z operatów szacunkowych oraz rejestru cen i wartości nieruchomości" zagwarantowany rzeczoznawcy majątkowemu sporządzającemu operat szacunkowy i zobowiązującemu się do przekazania do zasobu wyciągu z operatu, jest niejako dodatkowym uprawnieniem tegoż rzeczoznawcy poza wymienionym w lp. 9 tabeli III załącznika nr 1 uprawnieniem do skorzystania z udostępnienia mu materiałów i informacji potrzebnych do sporządzenia operatu szacunkowego po uiszczeniu opłaty ryczałtowej w kwocie 25 zł. Pojęcie "udostępniania" należy bowiem rozumieć zgodnie z art. 24 ust. 3 p.g.k. jako formę umożliwienie uzyskania wypisów z rejestrów, kartotek i wykazów tego operatu, wyrysów z mapy ewidencyjnej, kopii dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych operatu ewidencyjnego, plików komputerowych sformatowanych zgodnie z obowiązującym standardem wymiany danych ewidencyjnych, usług, o których mowa w art. 9 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej. Sąd tym samym nie podzielił stanowiska organów orzekających, jakoby w niniejszej sprawie zastosowanie miały stawki opłat określone w załączniku nr 3 tabela I lp. 4. Wskazać należy, że załącznik nr 3 do rozporządzenia określa stawki opłat za czynności związane z prowadzeniem krajowego systemu informacji o terenie, zaś załącznik nr 1 – stawki opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Przepisy ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne rozróżniają pojęcia "państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego" i "systemu informacji o terenie". Pierwsze z nich, zgodnie z art. 2 pkt 10 p.g.k., oznacza zbiór map oraz materiałów fotogrametrycznych, teledetekcyjnych, rejestrów, wykazów, informatycznych baz danych, katalogów danych geodezyjnych i innych opracowań powstałych w wyniku wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych". Z kolei, w myśl art. 2 pkt 15 p.g.k. przez system informacji o terenie rozumie się bazę danych przestrzennych dotyczących określonego obszaru oraz procedury i techniki służące systematycznemu zbieraniu, aktualizowaniu i udostępnianiu danych. Z powyższego wyraźnie wynika, że system informacji o terenie służy zbieraniu innych danych aniżeli państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny. Precyzując, stosownie do przepisu § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 12 lipca 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu założenia i prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie, krajowy system informacji o terenie zawiera dane obligatoryjne dotyczące: 1) państwowego systemu odniesień przestrzennych, 2) rejestru granic RP oraz granic jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, 3) osnów geodezyjnych, 4) ewidencji gruntów i budynków, 5) geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz 6) obiektów topograficznych. Z powyższego wynika, że krajowy system informacji o terenie nie zawiera zbiorów danych przestrzennych infrastruktury informacji przestrzennej dotyczących rejestru cen i wartości nieruchomości, określonych w art. 4 ust. 1a pkt 7 p.g.k., a o które wnosił na podstawie art. 24 ust. 3 pkt 4 i w zw. z art. 40 ust. 3c p.g.k. skarżący.

31 Zważywszy na powyższe wyjaśnienia, szczególnie zaś na przedstawioną przez Sąd kwalifikację opłat za żądane przez skarżącego informacje zawarte w operacie ewidencyjnym, należało uznać za niecelowe ustosunkowanie się do stanowiska pełnomocnika skarżącego wyrażone na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2013 r.

32 Mając na względzie powyższe, Sąd, zważywszy na naruszenie przez organy obu instancji przepisów prawa materialnego (art. 24 ust. 3 p.g.k. w zw. z art. 40 ust. 3c p.g.k. i § 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne...) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.ps.a.) orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku.

33 Sąd na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych, zaś kierując się przepisem art. 152 p.p.s.a. orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.