Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2019 r., II SA/Po 1102/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2019 r., II SA/Po 1102/18

Sentencja

1 Dnia 20 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 marca 2019 roku sprawy ze skargi J. M. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2018 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę

Uzasadnienie

2 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., działając na podstawie art. 123 § 1 i art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej jako: "K.p.a.") stwierdził niedopuszczalność odwołania od upomnienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. z dnia [...] września 2017 r.

3 Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie wyjaśniono, że ostateczną decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. nakazał J. M. doprowadzenie altany ogrodowej na działce nr [...] na terenie [...] w K. do stanu zgodnego z przepisami ustawy Prawo budowlane do dnia [...] października 2017 r. Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta K. wystawił w dniu [...] września 2017 r. upomnienie wzywające do wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2017 r. Pismem z dnia [...] września 2018 r. J. M. wniósł odwołanie od upomnienia.

4 Rozpoznając wniesione odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że upomnienie nie jest ani decyzją ani postanowieniem, co powoduje, że wniesione na nie postanowienie było niedopuszczalne, a obowiązkiem organu było wydanie postanowienia, o jakim mowa w art. 134 K.p.a.

5 Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. M. wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r.

6 W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

8 Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

9 Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej pod względem legalności w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skarżącego od upomnienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wzywającego do wykonania decyzji z dnia 28 lipca 2017 r. Należy przy tym podkreślić, że tak zakreślony przedmiot postępowania uniemożliwiał Sądowi odniesienie się do podnoszonych zarzutów związanych z wadliwością decyzji z dnia 28 lipca 2017 r.

10 Stosownie do art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zgodnie natomiast z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Niedopuszczalność odwołania, o której mowa w tym przepisie, zachodzić może z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez podmiot niemający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych. Przyczyny podmiotowe pozostają zatem w bezpośrednim związku z przyznaniem jednostce statusu strony. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt I OSK 3183/15, Baza NSA).

11 W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu braku przedmiotu odwołania, gdyż - w jego ocenie - objęte odwołaniem upomnienie z dnia [...] września 2017 r. nie stanowi decyzji i nie służy na nie żaden środek zaskarżenia. Stanowisko to należy uznać za prawidłowe.

12 Skierowane do skarżącego upomnienie nie może być utożsamiane z decyzją administracyjną czy postanowieniem w stosunku do których ustawodawca przewidział zwykłe środki zaskarżenia w postaci odpowiednio odwołania lub zażalenia. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w podstawie powyższego upomnienia odwołał się wprost do treści art. 15a. § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. , poz. 1314 ze zm.) zgodnie z którym egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią.

13 Upomnienie jest dokumentem urzędowym, którego przesłanie do zobowiązanego poprzedza wszczęcie egzekucji administracyjnej. Jego treść przypomina o powinności wykonania obowiązku, będąc realizacją zasady zagrożenia, której celem jest dążenie do dobrowolnego wykonania istniejącego już obowiązku poprzez uświadomienie zobowiązanemu następstw jego niezrealizowania (por. W. Piątek, A. Skoczylas w R. Hauser, A. Skoczylas /red/, Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Warszawa 2016, s. 103-104). Oznacza to, iż upomnienie ma walor czysto informacyjny Z doręczeniem upomnienia zobowiązanemu nie została połączona dopuszczalność wniesienia przez ten podmiot jakiegokolwiek środka prawnego. Upomnienie jest zatem niezaskarżalną czynnością wierzyciela obowiązku, poprzedzającą wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Powyższe stanowisko jest jednolicie przyjmowane w orzecznictwie sądów administracyjnych.

14 Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż skarga jest niezasadna i na podstawie art. 151 P.p.s.a. ją oddalił