Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 maja 2012 r., III SA/Po 80/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 maja 2012 r., III SA/Po 80/12

Sentencja

1 Dnia 9 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J T na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia .... r., nr w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w wysokości 100 (sto) zł.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 22 lutego 2012 r. Sąd odrzucił skargę J na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 16 listopada 2011 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego z powodu nieuiszczenia wpisu w terminie.

3 Pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uzasadniając go małą ilością czasu spędzanego w domu oraz złymi stosunkami z małżonką, która odebrała wezwanie z Sądu dotyczące uiszczenia wpisu od skargi.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2012.270), dalej p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu do dokonania danej czynności, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 i 2 powyższej ustawy wniosek wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

6 W ocenie Sądu skarżący w ogóle nie uprawdopodobnił twierdzeń, iż przekroczenie terminu do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi nie było spowodowane okolicznościami przez niego zawinionymi.

7 W orzecznictwie i doktrynie podnosi się utrwalony pogląd, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (postanowienie NSA z 27 maja 2008r., I FZ 220/08, Lex nr 478982). Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 333-334, też postanowienie NSA z 11 kwietnia 2008r., I OZ 246/08, Lex nr 479292).

8 W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie spełniła wszystkich warunków koniecznych do przywrócenia terminu do dokonania czynności.

9 Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone na adres wskazany przez skarżącego, jako adres do korespondencji i zostało odebrane przez uprawnioną do tego osobę dorosłego domownika – żonę A, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych sprawy (k. 12).

10 Wyjaśnienia zawarte w uzasadnieniu złożonego wniosku, w których J podnosi, iż korespondencję odebrała żona, z którą strona nie utrzymuje "najlepszych stosunków", potwierdzają stanowisko Sądu, że skarżący nie dba należycie o swoje obowiązki, przez co wykazał się dużym brakiem staranności w prowadzeniu swoich spraw oraz doprowadził do tego, by kierowana do niego korespondencja została odebrana przez żonę, z którą, jak twierdzi nie ma dobrego kontaktu. Postępowanie strony skarżącej wyklucza brak winy w zaistniałym uchybieniu terminu, tym bardziej, że już w dacie wniesienia skargi stosunki między małżonkami nie były najlepsze (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 3 września 2010 r., I SA/Rz 342/10, www.nsa.gov.pl).

11 Ponadto należy zauważyć, że odpis postanowienia o odrzuceniu skargi – wraz z pouczeniem o skardze kasacyjnej skarżący odebrał osobiście w dniu 27 lutego 2012r. (k. 20 akt sądowych).

12 Wobec powyższego na podstawie art. 86 §1 i art. 87 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.

13 Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, o czym postanowiono w punkcie 2 orzeczenia.