Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2015 r., III SA/Po 783/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2015 r., III SA/Po 783/14

Sentencja

1 Dnia 18 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Beata Sokołowska ( spr. ) WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Starosty o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2015r. ( sygn. akt III SA/Po 783/14) w sprawie skargi R W na czynność Starosty z dnia [...] 2013 r., w przedmiocie odmowy zmiany danych zawartych w dokumencie prawa jazdy postanawia : odmówić wykładni wyroku z dnia 11 marca 2015 r. ( sygn. akt III SA/Po 783/14 )

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 2 listopada 2015 r. Starosta wniósł o dokonanie wykładni wyroku z dnia 11 marca 2015 r. (sygn. akt III SA/Po 783/14).

3 W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że obecny System Informatyczny "K" nie pozwala na wydanie bezterminowego prawa jazdy, wobec czego nie ma możliwości wykonania powyższego wyroku. Z tego względu Sąd powinien wskazać zasady i tryb wykonania wyroku z uwzględnieniem obowiązujących aktualnie przepisów prawa.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

6 Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi w sytuacji, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie, ani ze wskazaniami co do dalszego postępowania ( zob. m. in. B. Dauter, komentarz do art. 158 p.p.s.a., lex 2015; T. Woś i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 491-492; postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1656/10, lex nr 1239173; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 66/15, lex nr 1646166 ). Uwzględnienie wniosku o dokonanie wykładni wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania ( postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 473/12, lex nr 1230577 ). W ramach wykładni nie mieści się żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postepowania

7 ( Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Romana Hausera i Marka Wierzbowskiego. Warszawa 2015r ).

8 Analiza uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem o wykładnie prowadzi do tezy, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie jest jednoznacznie wyrażone i nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Wyrok Sądu z dnia 11 marca 2015 r. jest kompletny, zawiera prawidłowe rozstrzygnięcie, a w uzasadnieniu nie występują wątpliwości wymagające rozstrzygnięcia w trybie art. 158 p.p.s.a. Uzasadnienie wyroku jest sformułowane w sposób jasny i czytelny, zawiera ocenę prawną oraz wskazuje jednoznacznie i precyzyjnie sposób załatwienia przedmiotowej sprawy administracyjnej.

9 W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał wyraźnie, że należy odróżniać uprawnienie do kierowania pojazdami ( jako prawo podmiotowe jednostki ) od samego dokumentu prawa jazdy jako dokumentu potwierdzającego posiadania takiego uprawnienia przez określoną osobę. Na blankiecie prawa jazdy należy wobec tego ujawnić odrębnie datę ważności dokumentu prawa jazdy oraz datę ważności samego uprawnienia do kierowania pojazdami. Wynikające z przepisów ograniczenie czasowe ważności dokumentu prawa jazdy nie może wpływać automatycznie na czasowe ograniczenie istnienia samego uprawnienia do kierowania pojazdami. Organ zaś ograniczył terminowo posiadane przez skarżącego bezterminowe uprawnienia do kierowania pojazdami, choć nie było do tego podstaw faktycznych i prawnych.

10 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.