Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 września 2018 r., III SA/Po 403/18

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 września 2018 r., III SA/Po 403/18

Sentencja

1 Dnia 20 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Sachajko Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi X na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę

Uzasadnienie

2 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...]r. umorzył na podstawie art. 208 § 1, art. 233 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 239 i art. 219 Ordynacji podatkowej postępowanie wszczęte zażaleniem X na postanowienie Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...]r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie urządzania poza kasynem gry gier na automatach.

3 Organ II instancji wskazał, że strona wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego prowadzone przed Sądem Rejonowym, albowiem przedmiot obu postępowań miał dotyczyć tej samej sprawy.

4 Organ I instancji nie uwzględnił wniosku i odmówił zawieszenia postępowania.

5 Po rozpatrzeniu zażalenia strony organ II instancji umorzył postępowanie zażaleniowe z uwagi ja jego bezprzedmiotowość. Wskazano bowiem, że w dniu [...]r. Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wydał decyzję na podstawie której wymierzono stronie karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem na automatach.

6 W skardze do WSA w Poznaniu strona podniosła zarzut naruszenia art. 208 § 1, art. 233 § 1 pkt. 3 w zw. z art. 239 i art. 219 Ordynacji podatkowej, polegającego na przyjęciu przez organ, że wydanie decyzji z [...] r. przez organ I instancji zakończyło postępowanie , którego zawieszenia żądała strona i w związku z tym przyjęcie przez organ , że postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe

7 W jej ocenie wydanie decyzji wymierzającej karę pieniężną nie czyniło bezprzedmiotowym samego postępowania zażaleniowego.

8 Strona wiosła wobec tego o uchylenie postanowienia organu II instancji.

9 Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

11 Skarga jest nieuzasadniona.

12 Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie doszło do bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego, o której mowa w art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej.

13 Bezprzedmiotowość oznacza generalnie brak podstaw do załatwienia sprawy w znaczeniu procesowym czy materialnoprawnym gdyż brak jest przedmiotu postępowania.

14 Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym bezprzedmiotowość może wystąpić również w trakcie postępowania zażaleniowego, co obliguje organ do umorzenia takiego postępowania ( zob. m. in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15.05.2018 r., sygn. I SA/Gl 160/18, lex nr 2505670; wyrok NSA z dnia 18.05.2017 r., sygn.. akt II GSK 1004/15 ).

15 W przedmiotowej sprawie strona wnioskowała o zawieszenie postępowania prowadzonego przed organem I instancji, ale w momencie wydania przez ten organ decyzji merytorycznej ( czyli zakończenia postępowania I instancyjnego ), kwestia ewentualnego zawieszenia tego postępowania prowadzonego przed organem I instancji jest już bezprzedmiotowa. Organ do którego wniosek o zawieszenie postępowania był kierowany odmówił jego zawieszenia i wydał decyzję merytoryczną.

16 Ewentualne tezy strony dotyczące kwestii związków postępowania prowadzonego przez organ I instancji z postępowaniem karnym mogą być podnoszone w toku postępowania odwoławczego prowadzonego przez organ II instancji a tym samym strona nie utraciła prawa do podnoszenia tejże argumentacji o wpływie postępowania karnego na postępowanie adminsiatrcyjne.

17 W niniejszym postępowaniu Sąd badał jedynie legalność kwestii umorzenia postępowania zażaleniowego.

18 Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.