Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2011 r., III SA/Po 205/11

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2011 r., III SA/Po 205/11

Sentencja

1 Dnia 17 maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Beata Sokołowska WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2011 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki Akcyjnej w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia r. nr w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 rok I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 kwietnia 2010r .nr ...., II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki kwotę ... złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło na podstawie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności swojej decyzji z 28 września 2009 r. do chwili prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przez sąd administracyjny w kwestii kontroli legalności tego orzeczenia.

3 W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż skargę na powyższą decyzję SKO z 28 września 2009 r. wniosła S.A. Firma ta złożyła ponadto pismem z dnia 14 stycznia 2010 r. wniosek o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Sąd uwzględnił powyższy wniosek i postanowieniem z dnia 4 lutego 2010 r. zawiesił postępowanie sądowe ( sygn. akt III SA/Po 984/09 ). W ocenie organu toczące się postępowanie sądowe powoduje zaistnienie w przedmiotowym postępowaniu podatkowym w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, gdyż rozstrzygnięcie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji jest uzależnione od wcześniejszego orzeczenia sądu administracyjnego podjętego po rozpoznaniu skargi.

4 W zażaleniu od tego postanowienia strona wniosła o uchylenie postanowienia organu I instancji, zarzucając mu bezpodstawne przyjęcie istnienia zagadnienia wstępnego w sprawie. Przepisy regulujące stwierdzenie nieważności aktu administracyjnego nie są bowiem związane w żaden sposób z kwestią sądowego rozstrzygnięcia skargi na ten akt.

5 Postanowieniem z dnia 2 listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie wydane w ramach I instancji.

6 W uzasadnieniu postanowienia organ powtórzył generalnie stan faktyczny i rozważania prawne organu I instancji. W jego ocenie wniesienie wniosku o stwierdzenie nieważności aktu po jego zaskarżeniu skutkować winno zawieszeniem nadzwyczajnego postępowania administracyjnego.

7 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu strona wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji, zarzucając im naruszenie art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne przyjęcie istnienia zagadnienia wstępnego powodującego konieczność zawieszenia postępowania.

8 W uzasadnieniu skargi wskazano, iż nie ma konieczności oczekiwania na sądowe rozstrzygnięcie skargi na sporną decyzję administracyjną.

9 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Skarga okazała się uzasadniona, jednakże z przyczyn innych, niż zostały w niej podniesione.

12 Sąd po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, iż w niniejszym postępowaniu podatkowym nie zachodziło tzw. zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, albowiem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji merytorycznej SKO z 28 września 2009 r. nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia określonej kwestii przez tutejszy Sąd w ramach rozpoznania sprawy ze skargi wniesionej na to orzeczenie.

13 Sąd po przeanalizowaniu akt administracyjnych niniejszej sprawy oraz akt sądowych w sprawie ze skargi na decyzję wymiarową SKO ( sygn. akt III SA/Po 984/09) stwierdził, iż wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z 28 września 2009 r. został wniesiony do organu pismem z dnia 12 listopada 2009 r., nadanym w dniu 12 listopada 2009 r. ( k. 23 – 4 akt adm. ). Z kolei skarga na tą decyzję została wniesiona do sądu za pośrednictwem organu pismem z dnia 19 listopada 2009 r., nadanym na poczcie w dniu 19 listopada 2009 r. ( k. 2 – 45 akt sądowych ).

14 Oznacza to, iż wbrew ustaleniom organów obu instancji wniosek o stwierdzenie nieważności spornej decyzji wymiarowej został wniesiony do organu przed skargą na to orzeczenie, a to oznacza, iż w niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zgodnie z którym wniesienie skargi po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności aktu oznacza obligatoryjną konieczność zawieszenia postępowania sądowego. Zgodnie zatem z wyraźną intencją ustawodawcy toczące się nadzwyczajne postępowanie administracyjne stanowi przeszkodę procesową do rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Zawieszone postępowanie sądowe może przy tym zostać podjęte dopiero po zakończeniu administracyjnego postępowania kontrolnego decyzją ostateczną (zob. m. in. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 268).

15 Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i jednoznaczne uregulowania prawne Sąd uznał, iż przedmiotowe nadzwyczajne postępowanie podatkowe miało prymat procesowy nad postępowaniem sądowym, wobec czego nie było jakichkolwiek podstaw do zawieszania postępowania podatkowego. Nie ma wobec tego zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej.

16 Ze względu na wydanie zaskarżonego postanowienia organu II i I instancji z naruszeniem przepisów postępowania ( art. 201 § pkt. 2 Ordynacji podatkowej ) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o uchyleniu tych orzeczeń.

17 O zwrocie kosztów i wstrzymaniu wykonania postanowienia orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z i § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 212, poz. 2075) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.