Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2013 r., III SA/Po 1289/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 października 2013 r., III SA/Po 1289/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

Uzasadnienie

2 W dniu 6 września 2013 r. M. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 29 lipca 2013 r., nr [...], w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn.

3 W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że w dniu 9 sierpnia 2013 r. złożył osobiście skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. nr [...] z dnia [...]. Jednocześnie chciał on złożyć jeszcze jedną skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. nr [...] z dnia [...], jednak pracownik biura podawczego odmówił jej przyjęcia, a także potwierdzenia tego faktu, informując go, że może przyjąć tylko jedną skargę. Okazało się jednak, że były to dwie oddzielne skargi.

4 Wraz powyższym wnioskiem skarżący przedłożył Sądowi skargę datowaną na dzień 9 sierpnia 2013 r., na której widnieje pieczęć Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdzająca złożenie skargi w dniu 6 września 2013 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz.270, p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

7 Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 W rozpoznawanym przypadku skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi i uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wskazał odmowę przyjęcia przez pracownika organu przedmiotowej skargi, którą skarżący zamierzał złożyć obok drugiej skargi, dotyczącej innej decyzji wydanej względem strony w ten sam dzień (29 lipca 2013 r.) przez ten sam organ.

9 W ocenie Sądu, wskazana przez wnioskodawcę przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Ewentualny - lecz w tym żaden sposób nieuprawdopodobniony - błąd pracownika organu przyjmującego pismo procesowe strony nie może być rozpatrywany w kategorii braku winy strony, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu. Wskazane w art. 87 § 2 p.p.s.a. kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący nie uwiarygodnił, by podniesiona przez niego próba złożenia skargi w dniu 5 września 2013 r., czyli czwartego dnia biegu terminu na złożenie skargi, z jednej strony - miała miejsce w rzeczywistości, zaś z drugiej strony – by podjął kolejną próbę wniesienia skargi lub usunięcia zaistniałej przeszkody do jej wniesienia w inny sposób. Godzi się zauważyć, iż z argumentacji wnioskodawcy nie wynika, by posiadał on błędne informacje co do konieczności złożenia skargi, lecz że odmówiono mu jej przyjęcia w biurze podawczym organu podatkowego.

10 W świetle powyższych okoliczności należy wyjaśnić, że niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r. sygn. akt SA/Sz 1117/99; postanowienie WSA w Bydgoszczy z 1 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Bd 340/08 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznając zatem, że niedochowanie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi nie była następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz była konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu przez niego własnych spraw, należało stwierdzić, że nie zaistniała podstawa do przywrócenia uchybionego terminu.

11 W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, jak w sentencji postanowienia.