Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 kwietnia 2016 r., III SA/Po 1180/15
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 kwietnia 2016 r., III SA/Po 1180/15
Sentencja
1 Dnia 13 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie podjęcia postępowania dotyczącego skierowania na badanie lekarskie, postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], Starosta K., działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, podjął postępowanie w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu [...] prawa jazdy.
3 Na skutek rozpoznania zażalenia od powyższego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...], uchyliło postanowienie organu I instancji w całości i stwierdziło, że podjęcie postępowania dotyczy postępowania w sprawie skierowania [...] na badanie lekarskie.
4 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący wniósł o uchylenie postanowienia SKO w K. w części stwierdzającej, że podjęcie postępowania dotyczy postępowania w sprawie skierowania na badania lekarskie, jako wydanego z przekroczeniem granic skargi. Zdaniem skarżącego SKO w K. winno - uznając zażalenie za zasadne - uchylić zaskarżone postanowienie i orzec o umorzeniu postępowania.
5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
6 Skarga podlega odrzuceniu.
7 Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2015 r. uchylające w całości postanowienie Starosty K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania i stwierdzające, że podjęcie postępowania dotyczy postępowania w sprawie skierowania skarżącego na badanie lekarskie.
8 Nie ulega wątpliwości, że podstawę rozpoznania określonego środka zaskarżenia stanowi przede wszystkim ustalenie jego dopuszczalności. Możliwość przeprowadzenia kontroli wywołanej jego wniesieniem uzależniona pozostaje od tego, czy w obowiązującym porządku prawnym stronie zostało przyznane uprawnienie do domagania się kontroli określonego rozstrzygnięcia w postępowaniu instancyjnym a następnie ewentualnie na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych też względów na etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd ma obowiązek w pierwszej kolejności oceniać dopuszczalność - w rozumieniu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") - wniesienia skargi.
9 Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tego powodu nastąpi w szczególności w sytuacji, w której skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.).
10 Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
11 Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1590/13 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przepis art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Oznacza to, że jeżeli określona kwestia w postępowaniu administracyjnym jest załatwiona w drodze postanowienia, na które nie służy zażalenie, to rozstrzygnięcie dotyczące tej kwestii nie jest poddane kontroli sądów administracyjnych, także wtedy, gdy strona wniesie niedopuszczalne zażalenie i organ wyższego stopnia wyda w tym przedmiocie postanowienie.
12 Z powyższą sytuacją mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy.
13 Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Starosta K., działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: "K.p.a."), podjął postępowanie z uwagi na ustąpienie – w ocenie tego organu – przyczyn, które powodowały jego zawieszenie. Tymczasem na gruncie regulacji ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje. Niedopuszczalność zaskarżenia w drodze zażalenia takiego postanowienia wynika wprost z art. 101 § 3 K.p.a., który przewiduje prawo do złożenia zażalenia wyłącznie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Konsekwentnie wyłącza to dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie.
14 Tej ostatniej konstatacji nie zmienia fakt złożenia przez stronę skarżącą niedopuszczalnego środka zaskarżenia (zażalenia), który został rozpoznany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. uchylającym postanowienie organu I instancji w całości i stwierdzającym, że podjęcie postępowania dotyczy postępowania w sprawie skierowania skarżącego na badania lekarskie.
15 Należy podzielić pogląd wyrażony w przywołanym już postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1590/13, zgodnie z którym nie można zakładać, że ustawodawca z jednej strony wyłączył dopuszczalność zażalenia na postanowienie, a tym samym wyłączył dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, ale z drugiej strony dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu wyższego stopnia, wydane na skutek niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Możliwość i dopuszczalność wniesienia skargi w takich przypadkach niweczyłaby cel zmiany przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, którym było przyspieszenie postępowania administracyjnego i wyłączenie kognicji sądu w tej sprawie. Wniesienie bowiem niedopuszczalnego zażalenia i wydanie na skutek tego zażalenia postanowienia przez organ wyższego stopnia, z możliwością wniesienia skargi na to postanowienie do sądu administracyjnego, oznaczałoby konieczność rozpoznawania takiej skargi na rozprawie i wydania wyroku oraz w razie wniesienia skargi kasacyjnej rozpoznania jej na rozprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy czym przedmiotem rozpoznania byłaby zasadność podjęcia zawieszonego postępowania.
16 Nota bene, przepis art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. odnosi się nie tyle do postanowienia, na które nie służy zażalenie, ponieważ, co do zasady, nie jest dopuszczalne zaskarżanie postanowienia organu I instancji bez wyczerpania środków zaskarżenia, co do przedmiotu takiego postanowienia, którym jest kwestia wpadkowa w toku postępowania rozstrzygana postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Skoro zaś kwestią tą jest podjęcie zawieszonego postępowania, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to na postanowienie w tej kwestii, wydane przez organ wyższego stopnia, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Takie stanowisko, które należy podzielić, zostało już wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 172/13 (dostępne w CBOSA).
17 Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2015 r. zostało wydane w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego i jako takie nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt. 2 P.p.s.a. Jednocześnie postanowienie to nie wpisuje się w żadną inną kategorie aktów wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., w związku z czym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tego też powodu nie jest dopuszczalne merytoryczne odniesienie się do zarzutów podniesionych w skardze, a zmierzających do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.
18 Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 w zw. z § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt. 1 sentencji postanowienia.
19 O zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono natomiast w pkt. 2 sentencji postanowienia w oparciu o art. 232 § 1 pkt. 1 w zw. z § 2 P.p.s.a.