Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lutego 2023 r., III SA/Po 1155/22

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 lutego 2023 r., III SA/Po 1155/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ul. [...] w P. na uchwałę Rady Miasta z dnia 13 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta P. uprawnień do ustalania wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia 13 października 2020 r. nr XXXVI/641/VIII/2020 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie powierzenia Prezydentowi Miasta P. uprawnień do ustalania wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej

3 Sądowi z urzędu wiadomo, że powyższą uchwałę uprzednio zaskarżył inny skarżący, a prawomocnym wyrokiem z 29 kwietnia 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1505/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił jego skargę.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

5 Skarga jest niedopuszczalna.

6 Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

7 Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r., poz. 559 ze zm.), dalej: "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

8 Jednakże, stosownie do art. 101 ust. 2 u.s.g., przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił.

9 Przepis art. 101 ust. 2 u.s.g. ustanawia zasadę jednokrotnego badania zgodności z prawem danej uchwały. To ograniczenie oparte jest na założeniu, że oddalając wcześniejszą skargę, sąd administracyjny dokonał już oceny legalności danej uchwały, nie ma więc potrzeby dokonywania ponownej kontroli jej zgodności z prawem.

10 Użyte w art. 101 ust. 2 u.s.g. sformułowanie w sprawie odmawia prawa do wniesienia ponownej skargi na tą samą uchwałę. Pojęcie sprawy należy bowiem rozumieć przedmiotowo, jako sprawy danej uchwały, a nie podmiotowo, jako sprawy zainicjowanej przez danego skarżącego. Skarga z art. 101 u.s.g. dotyczy przede wszystkim aktów generalnych, powszechnie obowiązujących lub skierowanych do wielu podmiotów. Trudno więc przyjąć, aby każdy z tych podmiotów mógł osobno wnosić skargę.

11 Jest to spójne z ogólnymi zasadami sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne. Sąd nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a zatem kontroli sądowej podlega cały zaskarżony akt, niezależnie od tego, jakie zarzuty co do jego niezgodności z prawem powołał w skardze skarżący (por.: D. Dąbek w: P. Chmielnicki "Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz", WKP 2022).

12 W związku z tym, że powyższą uchwałę uprzednio zaskarżył inny skarżący, a prawomocnym wyrokiem z 29 kwietnia 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1505/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił jego skargę, ponowna skarga na tą uchwałę jest niedopuszczalna.

13 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w pkt 1. sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. i art. 101 ust. 2 u.s.g.

14 W pkt 2. sentencji orzeczono o zwrocie kosztów postępowania na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.