Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 maja 2018 r., III SA/Po 1039/15

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sygnatura
III SA/Po 1039/15
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Środki unijne
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Dnia 24 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Mirella Ławniczak WSA Marek Sachajko (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2018 roku przy udziale sprawy ze skargi A.Z. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 w pomniejszonej wysokości I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia [...] roku A. Z. wystąpił o przyznanie kontynuacyjnej płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014, załączając deklarację pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013 oraz 1 załącznik graficzny.

3 Na podstawie wniosku ustalono, iż A. Z. deklaruje realizację:

4 > pakietu [...]- rolnictwo ekologiczne w wariancie 2.1 - uprawy rolnicze (da których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha. Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...].

5 > pakietu [...] - rolnictwo ekologiczne w wariancie [...] - Trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni [...] ha; Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...] i [...]

6 > pakietu [...] - ekstensywne trwałe użytki zielone w wariancie [...] - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 na powierzchni [...] ha; Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...] i [...].

7 > pakietu [...] - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie w wariancie [...] - Produkcja towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na powierzchni [...] ha; Do płatności zadeklarowano działkę rolną oznaczoną jako [...].

8 > pakietu [...] - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie w wariancie [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na powierzchni [...] ha. Do płatności zadeklarowano działki rolne oznaczone jako [...], [...], [...], [...], [...]

9 Producent zadeklarował do płatności działkę ewidencyjną położoną w województwie z. powiecie d., gminie [...]., obrębie [...].

10 Kontrola w ramach programu rolnośrodowiskowego została przeprowadzona w gospodarstwie rolnym A. Z. w dniach [...] i [...], podczas której sporządzono raport z czynności kontrolnych nr [...]. Inspektorzy terenowi po przeprowadzeniu pomiarów stwierdzili w przypadku działek rolnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] większą powierzchnię użytkowaną rolniczo, tym samym zastosowano dla działek rolnych kod błędu [...] tj. że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej.

11 W dniu 26 października 2014 roku (data stempla pocztowego) A. Z. przesłał do Biura Powiatowego w P. informację o wynikach badania prosa z dnia [...].

12 Decyzją z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. nr [...] przyznał A. Z. płatności rolnośrodowiskowe w pomniejszonej wysokości.

13 W odwołaniu z dnia 4 maja 2015 roku, A. Z. zaskarżył decyzję w zakresie wyłącznie punktu [...] decyzji, w zakresie wariantu [...] – produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych z powodu zaniechania przyznania płatności w ramach tego wariantu do powierzchni działki rolnej [...]. W pozostałym zakresie skarżący nie wniósł zastrzeżeń do decyzji. Odwołujący argumentował, że decyzja ta jest konsekwencją wydanych wcześniej przez ARiMR wadliwych decyzji w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2013 rok: pierwszej nr [...] z dnia [...], wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji drugiej instancji - Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. nr [...] z dnia [...], które zostały zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

14 Decyzją z dnia [...] roku, nr [...], Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

15 W uzasadnieniu decyzji organ potwierdził, że w sprawie płatności na rok 2013 Dyrektor Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego w dniu [...] wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego w P. nr [...] z dnia [...], która została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. A. Z. podjął bowiem zobowiązanie rolnośrodowiskowe w 2012 roku, a Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. przyznał mu płatność rolnośrodowiskową w ramach wariantu [....] - Produkcja towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych do powierzchni [...] ha (działka rolna A, położona na działce ewidencyjnej [...], znajdującej się w województwie z., powiat d., gmina [...], obręb [...]). Organ wskazał, że w roku 2013 A. Z. we wniosku o przyznanie kolejnej płatności rolnośrodowiskowej zadeklarował kontynuację realizacji wariantu [...] - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie na działce rolnej J o powierzchni [...] ha, położonej na działce ewidencyjnej [...]. Jednocześnie A. Z. zadeklarował realizację wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na działkach rolnych położonych na działce ewidencyjnej [...]: A – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso). Organ wskazał, że zmiana miejsca uprawy rośliny w ramach danego wariantu pakietu [...] zachodzi w sytuacji, gdy przynajmniej na części obszaru przestaje być uprawiana roślina dotychczas uprawiana, a w zamian w innym miejscu położonym na obszarze gruntów rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej, na którym w poprzednim roku realizacji danego wariantu ta roślina nie była uprawiana, rolnik rozpoczyna jej uprawę. Organ stwierdził, że A. Z. w sposób prawidłowy dokonał w 2013 r. zmiany miejsca uprawy rośliny w ramach wariantu [...], tj. z działki rolnej [...] (2012 rok) na działkę rolną [...] (2013 rok) i zobowiązanie w ramach wariantu [...] zostało dochowane. Wariant [...] został zadeklarowany przez rolnika na działkach rolnych [...], [...], [...], [...] oraz działce rolnej [...], na której wcześniej był realizowany wariant [...] (ta sama roślina, ta sama powierzchnia, to samo miejsce uprawy).

16 W ocenie organów ARiMR deklaracja realizacji wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na działce rolnej [...] w 2013 r. była nieprawidłowa, ponieważ A. Z. dokonał zamiany wariantów w ramach pakietu [...] z wariantu [...] realizowanego w 2012 r. na wariant [...] realizowany w 2013 r. Przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz. 361 z późn. zm.) nie dopuszczały dokonania zamiany wariantów w ramach pakietu [...]. Zdaniem organu w związku z powyższym płatność rolnośrodowiskowa w ramach wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych dla działki rolnej A nie mogła zostać przyznana. Nie było bowiem możliwości w kolejnych latach realizacji zobowiązania zamiany realizowanych wariantów na inne np. zamiana wariantu [...] na wariant [...].

17 Organ odwoławczy zaznaczył, że w ramach płatności rolnośrodowiskowych na 2014 r. A. Z. zadeklarował taką jak wcześniej realizację wariantu [...] - Produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych na działkach rolnych położonych na działce ewidencyjnej [...]: A – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...] - proso), [...] – [...] ha ([...]- proso), J – [...] ha ([...] - proso). Poziom zobowiązania w zakresie pakietu [...] ustalany jest i weryfikowany pod względem możliwości dokonywania corocznych zmian, jednak płatność może być przyznana tylko i wyłącznie do działek rolnych położonych na gruntach/działkach ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Zmiana zobowiązania w zakresie pakietu [...] w przypadku A. Z. weryfikowana była przez organ I instancji w stosunku do roku 2013, w którym odwołujący dokonał zmiany zobowiązania.

18 W ocenie organu przepis § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 nie mógł już mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż w roku 2013 A. Z. dokonał jednorazowego dodania wariantu [...] i zmiana zobowiązania w tym zakresie została uznana w decyzji rozstrzygającej o płatności na rok 2013 w przypadku działek rolnych [...], [...] i [...]. Uwzględniając rozstrzygnięcie w sprawie płatności na rok 2013 organ uznał, że A. Z. zwiększył powierzchnię realizacji wariantu [...] w roku 2014 niezgodnie z przepisem ustanowionym w § 6 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia rolnośrodowiskowego. A. Z. zwiększył powierzchnię realizacji wariantu [...] względem roku ubiegłego o [...] ha na działce rolnej [...] nie dokonując przy tym zmiany miejsca uprawy lub zmiany rośliny uprawianej w ramach tego wariantu na działkach rolnych [...], [...], i [...] objętych zobowiązaniem w ramach wariantu [...].

19 Od ww. decyzji skarżący złożył do WSA w Poznaniu skargę.

20 W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że zaskarżył decyzję w zakresie wyłącznie punktu [...] decyzji, w zakresie wariantu [...] – produkcja nasienna towarowa lokalnych odmian roślin uprawnych z powodu zaniechania przyznania płatności w ramach tego wariantu do powierzchni działki rolnej [...]. W pozostałym zakresie skarżący nie wniósł zastrzeżeń do decyzji. Skarżący powtórzył argumenty zawarte uprzednio w odwołaniu wskazując, że obie decyzje organów są konsekwencją wydanych wcześniej przez organy błędnych decyzji w sprawie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej do działki [...] za poprzedni rok – tj. 2013. Skarżący wskazał, że w sprawie dotyczącej tożsamej płatności ale obejmującej rok 2013 WSA w Poznaniu wyrokiem z [...] oddalił skargę. Od wyroku tego skarżący wniósł skargę kasacyjną. Wskazał, że wyrok NSA będzie miał zasadnicze znaczenie w zakresie przyznania płatności rolnośrodowiskowej do działki [...] za 2013, a także wyrok ten będzie miał znaczenie, z uwagi na jego kontynuację, w zakresie płatności za 2014 r.

21 Skarżący wniósł o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej do zadeklarowanej powierzchni w ramach wariantu [...].

22 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

23 Przy piśmie z [...] (k. [...] i nast.) skarżący przedłożył stanowisko Dyrektora Departamentu Płatności Bezpośrednich z [...] potwierdzające stanowisko skarżącego.

24 W związku z toczącym się postępowaniem przed NSA w ww. sprawie tutejszy Sąd zwiesił postępowanie postanowieniem z dnia 17 marca 2016 r., które podjął po wydaniu przez NSA wyroku w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za 2013 r. w pomniejszonej wysokości.

25 Naczelny Sąd Administracyjny ww. wyrokiem z 12 grudnia 2017 r. uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania (II GSK 936/16).

26 W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie spełnił wymogów wynikających z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a." NSA wskazał, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest lakoniczne, ogranicza się do przytoczenia treści przepisów i powtórzenia konkluzji organu o braku możliwości zmiany wariantów w ramach pakietu 6, a w konsekwencji - braku podstaw do przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach wariantu [...] do działki rolnej [...] na 2013 r. NSA wskazał, że w uzasadnieniu wyroku nie wyjaśniono, jaki stan faktyczny uznano za podstawę oceny prawnej, a w szczególności - czy doszło do zmiany miejsca uprawy, zmiany wariantu czy dodania nowej uprawy.

27 NSA stwierdził, że Sąd I instancji nie odniósł się do zawartych w skardze argumentów i kwestionowanego w skardze naruszenia prawa materialnego (a dotyczących błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia). NSA stwierdził, że z treści uzasadnienia wyroku nie wynika, które konkretnie normy wynikające z tych przepisów skutkowały zmniejszeniem płatności do działki [...]. NSA wskazał, że nie ma też w treści uzasadnienia wyroku uzasadnienia prawnego przez wskazanie przyczyn, z powodu których uznał on argumenty organu za zasługujące na uwzględnienie, natomiast argumenty skarżącego za nietrafne. NSA wskazał, że Sąd I instancji nie odniósł się do argumentacji skarżącego, że dokonał on dopuszczalnej w świetle przywoływanych przepisów zmiany miejsca realizacji wariantu [...] z działki [...] na działkę [...] i dokonał dopuszczalnego dodania pakietu [...] na działkach [...], [...], [...], [...] i [...] w drugim roku realizacji programu.

28 Po ponownym rozpoznaniu sprawy sąd, któremu sprawa została przekazana, będąc związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 190 p.p.s.a.) wyrokiem z dnia 22 marca 2018 r. (III SA/Po 122/18) uwzględnił skargę.

29 WSA wskazał, że w sprawie niesporna jest dopuszczalność zmiany - na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia - miejsca uprawy rośliny w ramach wariantu pierwszego pakietu [...] - z działki [...] w 2012 r. na działkę [...] w roku 2013. Sąd podzielił stanowisko w tym zakresie.

30 WSA wskazał, że sporna między stronami jest dopuszczalność dodatkowego (poza powyższą zmianą dokonaną na podstawie na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia), jednorazowego dodania - na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia - w drugim roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego (tj. w 2013 r.) poszczególnych wariantów pakietu [...] (tu: pakietu [...]). Zdaniem Sądu organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego powyższą czynność dokonaną na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (po dokonaniu czynności na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia) utożsamił ze zmianą wariantu na działce [...] (z [...] na [...]). Przytoczenie treści przepisów rozporządzenia nie spełnia – zdaniem WSA - wymogów uzasadnienia decyzji, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a. W powyższym kontekście organ odwoławczy nie odniósł się do podniesionych w odwołaniu argumentów, że strona dokonała dopuszczalnej w świetle przywoływanych przepisów zmiany miejsca realizacji wariantu [...] z działki [...] na działkę [...] i jednocześnie w drugim roku realizacji programu dokonała dopuszczalnego dodania pakietu [...] m. in. na działce [...]. WSA wskazał, że organ odwoławczy nie wyjaśnił, dlaczego i na podstawie jakich przepisów uznał dokonane przez skarżącego czynności za niedopuszczalną zmianę wariantu z 6.1 na [...] na działce [...] w 2013 r. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji – zdaniem WSA - nie wynika, które konkretnie przepisy skutkowały zmniejszeniem płatności do działki [...]. OWSA wskazał, że organ powinien należycie uzasadnić, jak rozumie przepisy mające zastosowanie w sprawie i dlaczego należy je zastosować do konkretnego stanu faktycznego. WSA wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy odniesie się także do wydania decyzji organu pierwszej instancji z [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016, w tym za wariant [...] w wysokości [...] zł, czyli zgodnie z zawartym w skardze wnioskiem.

31 WSA wskazał też, że przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego (tj. błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia). Dlatego też uchylił zaskarżoną decyzję.

32 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

33 W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

34 Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.); natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

35 Rozpoznając przedmiotową sprawę administracyjną należy wskazać, że tutejszy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja organu administracji drugiej instancji narusza prawo. W konsekwencji powyższego skarga okazała się zasadna i podlegała uwzględnieniu z uwagi na fakt, iż zarzuty wskazane w skardze, podważających brak zgodności działania organów administracji publicznej z prawem w postępowaniu wywołanym wnioskiem skarżącego, jest zasadna.

36 Sąd dokonując analizy niniejszej sprawy wskazuje, że przedmiotem niniejszej sprawy jest naruszenie normatywnych reguł w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2014.

37 Przedmiotem kontroli dokonywanej przez tutejszy Sąd są kwestie zarówno proceduralne, jak i materialnoprawne, które podlegają, zgodnie z dyspozycją art. 134 p.p.s.a., badaniu przez sąd administracyjny.

38 Na podstawie § 2. 1. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.), dalej "rozporządzenie", płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608, z późn. zm.), zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli:

39 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";

40 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;

41 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

42 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

43 Należy wskazać, że istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy posiada ww. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r., a to z uwagi na zakres kontroli działalności organów administracji publicznej dokonywanej przez tutejszy Sąd w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że obie sprawy (tj. III SA/Po 122/18 i III SA/Po 1039/15) dotyczą tożsamej przedmiotowo problematyki, tj. przyznania płatności rolnośrodowiskowej; różnią się okresem za który płatność ta powinna nastąpić (tj. 2013 i 2014 r.). Niniejsza sprawa dotyczy 2014 r., a określone płatności, których domaga się A. Z. wynikają z programu, który jest programem wieloletnim i płatność dotyczy roku 2014 r., następuje więc kontynuacja tego programu.

44 W związku z powyższym powiązaniem fundamentalne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy będzie posiadało rozstrzygnięcie wniosku skarżącego w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2013. Ustalenia dokonane w sprawie płatności rolnośrodowiskowej za 2013r. wpływały będą więc zarówno na zasadność wniosku A.Z. – w zakresie wniosku obejmującego 2014 r. - jak też na wysokość tychże płatności. Przypomnieć należy dyrektywy postępowania wskazane w uzasadnieniu wyroku WSA w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r., które będą musiały być wzięte pod uwagę przez organ odwoławczy także w aspekcie rozpoznawania sprawy z wniosku skarżącego dotyczącego płatności rolnośrodowiskowej za 2014r.

45 Należy podkreślić, że zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia, zobowiązanie rolnośrodowiskowe nie podlega zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że przepisy rozporządzenia dopuszczają dokonanie takiej zmiany, w szczególności gdy zmiana ta polega na:

46 - (pkt 3) - jednorazowym dodaniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania poszczególnych wariantów pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, czyli pakietu [...] - zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie;

47 - (pkt 5 lit. a) - zmianie miejsca uprawy roślin lub zmianie uprawianej rośliny w ramach wariantu pierwszego, drugiego lub trzeciego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6 (czyli pakietu [...]), jeżeli rośliny te będą uprawiane na gruntach rolnych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej i bez względu na zmianę wielkości obszaru, na którym to zobowiązanie jest realizowane.

48 Organ zobowiązany będzie ustalić sporną pomiędzy stronami okoliczność dotyczącą dopuszczalności (poza zmianą dokonaną na podstawie na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia), jednorazowego dodania - na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia - w kolejnym roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego ( tj. w 2013 r.) poszczególnych wariantów pakietu [...] (pakietu [...]). Te ustalenia będą miały istotny wpływ w zakresie płatności na rok 2014.

49 Organ będzie zobowiązany wyjaśnić, dlaczego powyższą czynność dokonaną na podstawie § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia (po dokonaniu czynności na podstawie § 6 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia) utożsamił ze zmianą wariantu na działce [...] (z [...] na [...]). Organ zobowiązany będzie wskazać sposób interpretacji przepisów mających zastosowanie w sprawie oraz uzasadnić dlaczego należy je zastosować do konkretnego stanu faktycznego, a to w ramach spełnia normatywnych wymogów uzasadnienia decyzji, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a.

50 Aktualne i zasadne także w niniejszej sprawie - w aspekcie konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego – są dyrektywy WSA w Poznaniu, wskazane w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 22 marca 2018 r., zobowiązujące organ odwoławczy do odniesienia się także do wydania decyzji organu pierwszej instancji z [...] o przyznaniu skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2016, w tym za wariant [...] w wysokości [...] zł, czyli zgodnie z zawartym w skardze wnioskiem.

51 W tym stanie rzeczy obecnie przedwczesne byłoby odnoszenie się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa materialnego tj. w zakresie błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia.

52 Wobec tego Sąd orzekł, jak w pkt I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.

53 O kosztach postępowania orzeczono w pkt II sentencji na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), na które składają się: kwota 200 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 240 zł tytułem wynagrodzenia radcowskiego.

Powołane przepisy