Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 maja 2015 r., I SA/Op 244/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 maja 2015 r., I SA/Op 244/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Prudnik na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2014 r. nr IPTPP4/443-759/14-2/UNR w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia : zawiesić postępowanie

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi wniesionej przez Gminę Prudnik (dalej też Gmina) jest interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2014 r. nr IPTPP4/443-759/14-2/UNR.

3 W zaskarżonej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający z upoważnienia Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko Gminy Prudnik przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2014 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na budowę infrastruktury, wykorzystywanej przez jednostkę budżetową Gminy jest nieprawidłowe.

4 Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina Prudnik realizuje inwestycję w zakresie budowy przyszkolnego kompleksu sportowego obejmującego halę sportową i krytą pływalnię z zapleczem sanitarno-technicznym. Po wykonaniu obiektów zostaną one przekazane nieodpłatnie do eksploatacji jednostce budżetowej Gminy Prudnik, jaką jest Ośrodek Sportu i Rekreacji (dalej OSiR). Z wniosku wynika, że zarówno Gmina Prudnik, jak i OSiR, są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami VAT.

5 Ponadto we wniosku Gmina wyjaśnia, że przekazanie infrastruktury ma dokonać się w pełni nieodpłatnie. Obiektem administrować będzie OSiR i to on będzie wykazywać podatek z tytułu usług w zakresie wstępu na basen kąpielowy opodatkowanych stawką VAT 8%.

6 W związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Gmina zadała pytanie: czy na gruncie art. 86 ustawy o VAT ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie obiektu?

7 Jednocześnie Gmina przedstawiła własne stanowisko w tym zakresie.

8 Uznając stanowisko Gminy za nieprawidłowe organ wskazał, że obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

9 Opierając się na przepisach ustawy o finansach publicznych organ uznał, że jednostka organizacyjna, jaką jest jednostka budżetowa, dysponuje przypisanymi ustawowo atrybutami finansowej i administracyjnej samodzielności; sprawia to, że funkcjonuje ona w stanie oddzielenia od Gminy i posiada podmiotowość podatkową VAT odrębną niż Gmina. W świetle przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, zdaniem organu, jednostka budżetowa, świadcząc usługi w obiekcie, będzie spełniała definicje działalności gospodarczej oraz podatnika VAT określonych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

10 W związku z powyższym, organ stwierdził, że jednostka budżetowa, pozostając odrębnym od Gminy podatnikiem podatku VAT w zakresie świadczonych usług rozlicza go osobno, wobec czego Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami inwestycyjnymi dotyczącymi budowy przedmiotowego kompleksu sportowego.

11 Wezwaniem z dnia 8 stycznia 2015 r. Gmina Prudnik wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając naruszenie art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa.

12 W odpowiedzi organ stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji.

13 Na powyższą interpretację Ministra Finansów Gmina Prudnik złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji oraz uznanie, że przedstawione przez nią stanowisko jest prawidłowe. Zarzuciła naruszenie art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

14 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

17 Zależność taka zachodzi w rozpoznawanej sprawie.

18 Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt I FSK 311/12 przedstawił poszerzonemu składowi 7 sędziów NSA zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "czy w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) jednostki budżetowe gminy są podatnikami podatku od towarów i usług ?".

19 W dniu 24 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, zgodnie z którą w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług gminne jednostki budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług (sygn. akt I FPS 1/13). Jednocześnie w uzasadnieniu wskazał, że "innym zagadnieniem (...) jest kwestia podmiotowości prawnopodatkowej samorządowych zakładów budżetowych. Odrębny reżim finansowy dotyczący tych jednostek, wynikający z ustawy o finansach publicznych, w szczególności z art. 14 i art. 15 tej ustawy, a także wyraźne ich wskazanie jako podmiotów realizujących zadania gmin w ramach gospodarki komunalnej, pozwala uznać je za podatników podatku od towarów i usług."

20 Następnie, w tej samej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 311/12), skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy?

21 W uzasadnieniu zaznaczył, że wskazaną wyżej uchwałą przesądzono, że na gruncie krajowych regulacji dotyczących VAT gminna jednostka budżetowa nie jest podatnikiem VAT z uwagi na brak cechy samodzielności prowadzonej działalności gospodarczej. Za niejasne uznał jednak nadal to, czy na gruncie prawa unijnego cecha taka jest zawsze konieczna w odniesieniu do podmiotów prawa publicznego dokonujących czynności mieszczących się w sferze VAT. Podkreślił, że rozstrzygnięcie tej kwestii ma istotne znaczenie dla modelu opodatkowania podatkiem od towarów i usług innych podmiotów prawa publicznego dokonujących czynności w sferze VAT.

22 Odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyżej opisane pytanie ma zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej interpretacji podatkowej.

23 Jeżeli do tego dodać, że postanowieniem z 17 marca 2015 r. w innej sprawie NSA przedstawił składowi 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości na tle stosowania art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 i ust. 13 ustawy o VAT w zakresie prawa do odliczenia związanego z inwestycją gminy następnie przekazaną do jej zakładu budżetowego, to koniecznym było podjęcie niniejszego postanowienia i zawieszenie sprawy w trybie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 17 marca 2015 r., sygn.. akt I FSK 1725/14).