Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 kwietnia 2011 r., I SA/Ol 710/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 kwietnia 2011 r., I SA/Ol 710/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.B. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi K.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie: odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zakresie podatku akcyzowego za miesiące od kwietnia do grudnia 2004r. postanawia 1. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał K.B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz odmówił ustanowienia doradcy podatkowego.

3 Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011r., sygn. akt I GZ 19/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie WSA.

4 W dniu 30 marca 2011r. wpłynął do WSA wniosek K.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w osobie K.D.

5 Z uzasadnienia złożonego wniosku wynika, że od sześciu lat, po śmierci męża skarżąca samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, z której dochód stanowi jedyne źródło utrzymania w wysokości ok. 2.300 zł miesięcznie. Samotnie wychowuje dwoje dzieci w wieku 20 i 16 lat. Wnioskodawczyni wraz z dziećmi posiada dom o powierzchni 160 m2, niezabudowaną działkę rolną o powierzchni 2,4 ha oraz działkę zabudowaną i niezabudowaną o łącznej powierzchni 1,6116 ha, na których prowadzi działalność gospodarczą. Urząd Celny oraz Izba Celna dokonały wpisu hipoteki przymusowej na poczet przyszłych zobowiązań jak również zabezpieczeń na wyposażeniu i urządzeniach budynków. Ma w sposób ciągły zablokowane konto bankowe przez co nie może otrzymać choćby najmniejszego kredytu, żeby wspomóc firmę w płynności finansowej lub coś kupić czy usprawnić, a nawet wyremontować. Dodatkowo spłaca dwa kredyty w łącznej wysokości ok. 1.500 zł miesięcznie, które zaciągnęła jeszcze przed kontrolą na rozwój działalności gospodarczej. Ponadto wskazała, że jej stałe wydatki obejmują: kredyt w rachunku bieżącym - 30.000 zł, kredyt pomostowy – 8.000 zł, podatek od nieruchomości – 9.000 zł, koszty utrzymania rodziny (energia ok. 200 zł, ogrzewanie ok. 400 zł, woda ok. 90 zł, gaz ok. 45 zł, telefon ok. 120 zł, środki czystości ok. 150 – 200 zł, dojazdy do szkoły ok. 120 zł, wyżywienie ok. 900 zł, do tego dochodzą sezonowe wydatki na leki, przybory szkolne, książki, na odzież, obuwie.

6 Ustanowienie doradcy podatkowego pozwoli jej na złapanie oddechu i poświęcenie czasu dla dzieci. Toczące się postępowania są bardzo trudne, długotrwałe, kosztowne oraz wymagające olbrzymiej wiedzy podatkowej.

7 Dodatkowo wnioskodawczyni powołała się na postanowienie NSA z dnia 9 marca 2011r,. sygn. akt I GZ 53/11, którym przyznano jej zwolnienie w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 W zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującym żądanie zwolnienia od kosztów sądowych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawomocnym postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

10 Tym samym wskazać należy, że w tym zakresie stronie zostało już przyznane prawo pomocy, zatem ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowy. Strona nie może zatem skutecznie domagać się od sądu przyznania kolejnego prawa pomocy ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem sądu.

11 W konsekwencji wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.

12 W zakresie wniosku o prawo pomocy obejmującego ustanowienie doradcy podatkowego w osobie K.D., sąd po ponownym przeanalizowaniu sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej uznał, że wykazała ona spełnienie przesłanek warunkujących przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie ulega wątpliwości, że sytuacja skarżącej jest bardzo trudna i była przesłanką uznania, że nie jest ona w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Mając przy tym na względzie pogląd prawny zaprezentowany przez NSA w cyt. postanowieniu z dnia 9 marca 2011r., sygn. akt I GZ 53/11 przyjąć należało, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika jest zasadny.

13 Podnieść także należy, iż sąd administracyjny nie ma kompetencji do imiennego wyznaczania pełnomocnika (w niniejszym przypadku doradcy podatkowego), który będzie zastępować stronę korzystającą z przyznanego prawa pomocy. Zgodnie bowiem z art. 253 p.p.s.a. o wyznaczenie doradcy podatkowego sąd zwraca się do Krajowej Rady Doradców Podatkowych. Jeżeli strona we wniosku wskazała doradcę podatkowego Krajowa Rada Doradców Podatkowych w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym doradcą podatkowym wyznaczy doradcę podatkowego wskazanego przez stronę (art. 244 § 3 p.p.s.a.).

14 Z tych względów na podstawie art. 245 § 1 i 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.

15 Dodatkowo podkreślić należy, iż obecnie mając na uwadze zakres obu wydanych w niniejszej sprawie postanowień (z dnia 23 grudnia 2010r. i 5 kwietnia 2011r.) przyznających stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, skarżąca uzyskała przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.