Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2016 r., I SA/Ol 404/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2016 r., I SA/Ol 404/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych, umorzenia odsetek oraz kosztów upomnienia postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W. Z. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"r., w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowych, umorzenia odsetek oraz kosztów upomnienia.

3 Wnioskiem z dnia 15 lipca 2015r. skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego.

4 Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 września 2015 r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

5 Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt II FZ 878/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie od ww. postanowienia w przedmiocie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

6 Wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżący wezwany zastał do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

7 Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 16 grudnia 2015r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 70). Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. skarżący złożył ponowny wniosek przyznanie prawa pomocy.

8 Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 stycznia 2016 r. odmówiono skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.

9 Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FZ 130/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie od ww. postanowienia.

10 Wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżący wezwany zastał do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 25 kwietnia 2016 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 112).

11 Siedmiodniowy termin przewidziany w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) upłynął w dniu 2 maja 2016 r.

12 Pomimo upływu 7 dniowego terminu należny wpis nie został uiszczony.

13 Faktu tego nie zmienia nadanie w dniu 28 kwietnia 2016 r. przez skarżącego ponownego wniosku o prawo pomocy. Podkreślić bowiem należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (vide: postanowienia NSA z dnia: 21 marca 2012r., sygn. akt II GZ 95/12, 20 kwietnia 2011r., sygn. akt II FZ 122/11, 22 lipca 2010r., sygn. akt II FSK 1349/10, 19 lutego 2010r., sygn. akt II FSK 621/09, 11 stycznia 2008r., sygn. akt II FZ 616/07, 18 września 2007r., sygn. akt II FZ 330/07, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl, nadto: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", red. R. Hauser i M. Wierzbowski W - wa 2013r., s. 786-787).

14 Tym samym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania do uiszczenia wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Nieuiszczenie wpisu przez skarżącego w terminie wskazanym w wezwaniu sądu dokonanym po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy, powoduje w konsekwencji, że skarga, jako nieopłacona podlega wówczas odrzuceniu.

15 W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.