Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2005 r., I SA/Ol 23/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 lutego 2005 r., I SA/Ol 23/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ryszard Maliszewski Sędzia WSA - Tadeusz Piskozub (spr.) Asesor WSA - Wojciech Czajkowski Protokolant - Paweł Guziur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2005r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000, 2001 i 2002 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. nakazuje pobrać od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Skarbu Państwa – Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 2044,77 zł (dwa tysiące czterdzieści cztery złote 77/100) tytułem opłaty sądowej od skargi.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia 10 maja 2004 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy w sprawie odmowy umorzenia J. D. podatku od nieruchomości za lata 1999, 2000, 2001 i 2002, w kwocie 105.476,90 zł.

3 W uzasadnieniu decyzji odwoławczej Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art.67§1 Ordynacji podatkowej, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zdaniem organu jest to przepis materialno-prawny stanowiący podstawę umarzania zaległych zobowiązań podatkowych, w drodze uznania administracyjnego, pozostawiając organowi podatkowemu ocenę czy występują okoliczności uzasadniające umorzenie.

4 Ważny interes podatnika nie obliguje organu podatkowego do umorzenia, jedynie daje organowi możliwość wydania decyzji pozytywnej, i w ocenie Kolegium organ może, ale nie musi przychylić się do wniosku podatnika. Organ II instancji stoi na stanowisku, że w powołanym przepisie chodzi o interes istniejący obiektywnie, będący na tyle istotnym, by jego uwzględnienie nie kolidowało z interesem społecznym znajdującym wyraz w zasadach sprawiedliwości podatkowej oraz równego traktowania podatników. Odstąpienie od zasady powszechności opodatkowania przez np. umorzenie zobowiązania podatkowego może być uzasadnione okolicznościami o charakterze wyjątkowym i tylko na takie okoliczności podatnik powinien się powoływać, natomiast obowiązkiem każdego podatnika jest płacenie podatków. Rozpatrując sprawę w postępowaniu odwoławczym, Kolegium przyjęło, że organ pierwszej instancji ustalił sytuacje majątkową podatnika i szczegółowo odniósł się do złożonego wniosku o umorzenie zaległości podatkowych w aspekcie przesłanek wynikających z art.67§1 Ordynacji podatkowej.

5 SKO zgodziło się z oceną Wójta Gminy, podnoszona przez podatnika chęć odzyskania zdolności kredytowej oraz uzyskania możliwości ubiegania się o fundusze unijne, nie można uznać za ważny interes podatnika w rozumieniu art.67§1 cyt. Op.

6 Ponadto stwierdza, że podatnik J. D. nie wykazał w toku postępowania podatkowego wystąpienia ważnego interesu podatnika, który mógłby stanowić podstawę do umorzenia zaległości podatkowej, a powoływanie się przez podatnika na to, że zaległość powstała wskutek długotrwałej choroby w 1994 roku, nie znajduje uzasadnienia w aktach sprawy. Z akt wynika, że za lata 1994-1998 podatnik płacił podatki w terminie, a zaległość w podatku od nieruchomości powstała w latach 1999-2002. W ocenie organu stan zdrowia nie wpływał na uzyskiwane wyniki finansowe prowadzonego Ośrodka Wypoczynkowego, kiedy w 2003 roku osiągał dochody w miesiącach sierpniu, we wrześniu, w październiku i w listopadzie.

7 W ocenie organu nie może stanowić podstawy od udzielenia ulgi argument podatnika, że zapewnia on zatrudnienie określonej liczbie ludności, gdyż nie jest to głównym celem jego zamierzeń.

8 Kolegium nie uznało za zasadne podstawy umorzenia zaległości okoliczności podnoszone przez podatnika, że ponosi nakłady komunalne na infrastrukturę jeziora i kąpieliska, a gmina nie zwraca jemu tych nakładów. Zdaniem organu odwoławczego niepodjęcie przez Radę Gminy uchwały w sprawie restrukturyzacji zadłużenia przedsiębiorców nie może stanowić podstawy do zastosowania art.67§1 Op.

9 Skarżący J. D., działając przez pełnomocnika zaskarżył przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z prawem.

10 W uzasadnieniu podnosi, że odmowa umorzenia oznacza likwidację Ośrodka Wypoczynkowego i utratę kilkunastu miejsc pracy. Zarzuca organom podatkowym naruszenie art.67§1 Ordynacji podatkowej poprzez dowolne uznanie, że nie zaistniały przesłanki ważnego interesu podatnika, a w szczególności zagrożenie egzystencji podatnika. Stwierdza On, że wypadek drogowy i jego następstwa miały wpływ na prowadzenie Ośrodka. Podatnik podnosi, że zastosowanie w stosunku do Niego ustawy o restrukturyzacji długu wobec Gminy przyniosła znaczne szkody. Skarżący szczegółowo uzasadnia swoje stanowisko w przedmiocie naruszenia zasad art.67§1 i Op. i opisuje zdarzenia które nie pozwalają Jemu normalnie funkcjonować na terenie Gminy.

11 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, ustosunkowując się do zarzutów skargi, podtrzymując argumentację zawartą uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

12 Wskutek reklamacji pocztowej Skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał, że skarga została złożona z zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia, kierując ją do rozpatrzenia w trybie zwyczajnym.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

14 Skarga w całości zasługuje na uwzględnienie jako zasadna.

15 Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i samorządowej, która sprawowana jest poprzez orzekanie o zgodności z prawem decyzji i innych aktów administracyjnych. Kompetencje te są uszczegółowione w art.1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270). Na podstawie art.134§1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi. W przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy i naruszenie przepisów postępowania, to na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.a i c ppsa Sąd uwzględniając skargę uchyla zaskarżoną decyzję.

16 W ocenie Sądu rozpatrującego skargę wydane decyzje w pierwszej instancji, jak i w drugiej instancji naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie, a w szczególności art.67§1 Ordynacji podatkowej i art.7 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz.U. Nr 155, poz.1287 i zm.).

17 Naruszenie prawa polega na formie pomocy jaką dawała ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych należnych przedsiębiorców, gdyż w ocenie Sądu jest to przepis szczególny w stosunku do uregulowań art.67§1 Op., natomiast rozstrzygnięcia wydane na podstawie ustawy o restrukturyzacji mają charakter prejudycjalny do decyzji wydanych trybie art.67 Op.

18 W ocenie Sądu organy obu instancji naruszyły reguły postępowania podatkowego nie biorąc pod uwagę znaczących okoliczności podnoszonych przez podatnika, jakimi były inwestycje komunalne w Ośrodku i nad jeziorem w K., fakt zatrudnienia kilkunastu osób, długotrwała choroba podatnika, które to okoliczności nie wzięte pod uwagę wskazywały na zakres dowolnej oceny w ramach uznania administracyjnego. Tym bardziej w ocenie Sądu może być uznana za bezczynność organów samorządowych I i II instancji sprawa zastosowania wspomnianej ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych należnych od J. D., z tytułu podatku od nieruchomości, kiedy Urząd Skarbowy zastosował w pełni rozwiązania tej ustawy do tego podatnika, z tytułu podatków publicznoprawnych umarzając ich wysokość na podstawie odpowiedniej decyzji, zawartej w aktach sprawy.

19 Zatem organy samorządowe wydały decyzje z naruszeniem przepisów prawa materialnego wskazanymi w art.67§1 Op. i art.7 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. oraz przepisów postępowania określonych w art.122, art.187 i 191 Op., dlatego Sąd działając na podstawie art.145§1 pkt 1 lit.a i lit.c ppsa uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Na podstawie art.152 ppsa Sąd orzekł o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji. W świetle przepisu art.223§2 ppsa Sąd obciążył kosztami postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze.