Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 czerwca 2018 r., I SA/Ol 192/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 czerwca 2018 r., I SA/Ol 192/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski (sprawozdawca),, sędzia WSA Jolanta Strumiłło, Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2018r. sprawy ze skargi spółki A w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 494/11 (w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2002-2005) p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 22 września 2011r. sygn. akt I SA/Ol 494/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę podmiotu: Spółka A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2002-2005. Na wniosek strony skarżącej Sąd sporządził uzasadnienie wyroku. Po jego doręczeniu wraz z odpisem sentencji skarżąca nie złożyła jednak skargi kasacyjnej, w wyniku czego wyrok stał się prawomocny od dnia 8 grudnia 2011r. (karta nr 69 akt sądowych sprawy o sygn. akt I SA/Ol 494/11).

3 Spółka A. (dalej skarżąca, strona) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 27 marca 2018r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k. 9 akt sądowych niniejszej sprawy) skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem ww. Sądu z dnia 22 września 2011r.

4 Jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 272 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2017r. sygn. akt SK 48/15, ogłoszony w dniu 27 grudnia 2017r. Strona podniosła, że TK uznał za niezgodny z Konstytucją przepis art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w zakresie umożliwiającym uznanie budynku za budowlę, natomiast WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 22 września 2011r. sygn. akt I SA/Ol 494/11 podzielił stanowisko organów, że stacje transformatorowe winny podlegać opodatkowaniu jako budowle.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Zgodnie z art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i jeżeli brak jest ustawowej podstawy wznowienia lub termin do wniesienia skargi nie został zachowany, odrzuca skargę o wznowienie. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy.

7 Na podstawie art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie której zostało wydane orzeczenie.

8 Stosownie do art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

9 Wskazany w art. 278 termin ten jest terminem materialnym, a zatem nie podlega przywróceniu i biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania przewidzianych w art. 272 § 2 p.p.s.a. i art. 277 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania wniesiona z zachowaniem terminów określonych w art. 272 § 2 p.p.s.a. lub 277 p.p.s.a., ale po upływie terminu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a., będzie podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, komentarz LEX 2013).

10 Termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie miała należytej reprezentacji. Jak natomiast wynika z akt sprawy o sygn. akt I SA/Ol 494/11 wyrok został ogłoszony w dniu 22 września 2011r. (nie wyznaczono wcześniejszych terminów rozpraw), strona skarżąca była na rozprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (k. 67 akt sądowych sprawy o sygn. akt I SA/Ol 494/11), a następnie wnioskowała o sporządzenie uzasadnienia zapadłego rozstrzygnięcia. Nie złożono skargi kasacyjnej od wyroku, w wyniku czego stał się on prawomocny od dnia 8 grudnia 2011r.

11 Zatem powołany w art. 278 p.p.s.a. termin pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia upłynął w dniu 8 grudnia 2016r. Natomiast skargę o wznowienie zakończonego postępowania sądowego wniesiono w dniu 27 marca 2018r., czyli ponad piętnaście miesięcy po upływie terminu wyznaczonego w art. 278 p.p.s.a.

12 Sąd wyjaśnia, że instytucja wznowienia postępowania pozwala na podważenie orzeczenia mającego rangę prawomocności, dlatego też przyczyny usprawiedliwiające jej zastosowanie muszą mieć charakter wyjątkowy oraz odpowiednio dużą wagę. Skarga o wznowienie postępowania jest dopuszczalna w określonych przez prawo procesowe terminach i ze względu na to, że służy wyłącznie od prawomocnego orzeczenia, tych unormowań nie można w żadnej mierze interpretować w sposób rozszerzający. Termin określony w art. 278 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i rozpoczyna bieg w chwili uprawomocnienia się orzeczenia, przeciwko któremu skierowana jest skarga o wznowienie postępowania. Zasadniczą funkcją terminu oznaczonego w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie nie może być skutecznie wniesiona. Jego brak z uwagi na sposób określenia terminu początkowego skutkowałby tym, że stan niepewności, co do możliwości podważenia prawomocnego orzeczenia mógłby trwać ad infinitum (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2014r. sygn. akt II FSK 1093/14, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak pozostałe orzeczenia, przytaczane w dalszej części uzasadnienia). Wskazać należy także na zapewnienie pewności obrotu prawnego, któremu mają służyć przepisy proceduralne. Chodzi bowiem o zagwarantowanie wszystkim podmiotom stosunków prawnych niezbędnej stabilizacji. Zasada ograniczonej w czasie kontroli, w trybie nadzwyczajnym orzeczenia sądu administracyjnego, cieszącego się walorem prawomocności z uwagi na postanowienia art. 170 p.p.s.a., służy ochronie ogólnego porządku prawnego i chroni przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2014r. sygn. akt II FSK 1864/14).

13 Mając zatem na względzie powyższe uznać należy, że skarga o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie wniesiona została z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 278 p.p.s.a., liczonym od uprawomocnienia się orzeczenia objętego skargą, tj. od dnia 8 grudnia 2011r., co uzasadniało jej odrzucenie w powiązaniu z art. 281 p.p.s.a.