Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 listopada 2017 r., II SA/Ol 819/17

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sygnatura
II SA/Ol 819/17
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Samorząd terytorialny
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Gminy Barciany na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 16 sierpnia 2017 r., nr PN.4131.248.2017 w przedmiocie stwierdzenia przekształcenia Zespołu Szkół w Drogoszach w ośmioletnią Szkołę Podstawową w Drogoszach oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Uchwałą Nr XXXV1I261/2017 z dnia 26 lipca 2017 r. Rada Gminy Barciany, na

3 podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

4 (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 446 ze zm., dalej jako: .u.s.q.") oraz art. 191 ustawy z dnia 14

5 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r.

6 poz. 60, dalej jako: p.w.u."), stwierdziła przekształcenie Zespołu Szkół w Drogoszach

7 w ośmioletnią Szkołę Podstawową w Drogoszach, z dniem 1 września 2017 r.

8 (§ 1 uchwały). W § 2 wskazała, że niniejsza uchwała stanowi akt założycielki Szkoły

9 Podstawowej w Drogoszach. W § 3 powierzyła wykonanie uchwały Wójtowi Gminy

10 Barciany. W § 4 przyjęła, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia

11 ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego.

12 Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 16 sierpnia 2017 r., nr PN.4131.248.2017,

13 Wojewoda Warmińsko-Mazurski stwierdził nieważność powyższej uchwały w części

14 dotyczącej § 4. W uzasadnieniu organ nadzoru podniósł, że uchwała w sprawie

15 stwierdzenia przekształcenia zespołu publicznych szkół w ośmioletnią szkołę

16 podstawową nie jest aktem normatywnym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia

17 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych

18 (tekst jedno Dz.U. z 2017 r., poz. 1523.). Wojewoda wyjaśnił, że przedmiotowa uchwała

19 nie jest aktem prawa miejscowego wymienionym wart. 40 ust. 1 i 2 u.s.g., nie zawiera

20 norm o charakterze abstrakcyjnym i generalnym. Nie podlega również publikacji na

21 mocy przepisu szczególnego, co powoduje, iż brak jest prawnej możliwości do jej

22 ogłaszania w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego. Organ

23 nadzoru wskazał, że uchwała ta stanowi akt kierownictwa wewnętrznego, zaś tego typu

24 akty nie wymagają publikacji w organie promulgacyjnym i co do zasady wchodzą

25 w życie z dniem podjęcia przez radę gminy. W związku z tym uznał postanowienie

26 § 4 uchwały za pozbawione podstaw prawnych.

27 Gmina Barciany zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się jego uchylenia

28 w związku z naruszeniem:

29 1. art. 191 ust. 2 i 3 p.w.u. w zw. z art. 88 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r.

30 Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59, dalej jako .u.p.o."), poprzez ich błędną

31 wykładnię i uznanie, że uchwała, o której mowa w przywołanym przepisie jest aktem

32 kierownictwa wewnętrznego, podczas gdy przedmiotowa uchwała, będąca aktem

33 założycielskim Szkoły Podstawowej w Drogoszach, zawiera normy o charakterze

34 Sygn. akt II SAlOl 819/17

35 abstrakcyjnym i generalnym, co winno skutkować uznaniem uchwały za akt prawa

36 miejscowego;

37 2. art. 88 ust. 8 u.p.o., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że

38 uchwała stanowiąca akt założycielski przekształconej placówki szkolnej jest aktem

39 kierownictwa wewnętrznego, podczas gdy konieczność przesłania aktu założycielskiego

40 właściwemu kuratorowi oświaty oraz innym organom właściwym do sprawowania

41 nadzoru pedagogicznego nad szkołą lub placówką potwierdza fakt, że przekształcenie

42 zespołu szkół w szkołę podstawową dotyczy spraw publicznych o istotnym znaczeniu

43 społecznym, co wskazuje na generalny i abstrakcyjny charakter przedmiotowej uchwały

44 poprzez jej szerokie oddziaływanie;

45 3. art. 40 ust. 2 pkt 1 u.s.g., poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy

46 przekształcenie Zespołu Szkół w Drogoszach, składającego się z 6-letniej Szkoły

47 Podstawowej oraz 3-letniego Gimnazjum w 8-letnią Szkołę Podstawową powoduje

48 zmianę systemu edukacji, co bezpośrednio przekłada się na kształt wewnętrznego

49 ustroju Gminy;

50 4. art. 40 ust. 2 pkt 2 u.s.g., poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy

51 przedmiotowa uchwała, stanowiąca jednocześnie akt założycielski Szkoły Podstawowej

52 w Drogoszach, tworzy samodzielną jednostkę budżetową, a zatem powoduje

53 reorganizację instytucji gminnej, co jest uznane za akt prawa miejscowego.

54 W uzasadnieniu skargi skarżąca przekonywała, że uchwała w sprawie

55 stwierdzenia przekształcenia zespołu szkół w ośmioletnią szkołę podstawową stanowi

56 akt prawa miejscowego, gdyż ma wpływ nie tylko na sytuację prawną jednostki

57 organizacyjnej podlegającej przekształceniu, ale także na prawa i obowiązki uczniów, rodziców i opiekunów zainteresowanych miejscem i sposobem realizacji obowiązku

58 szkolnego. Wskazała, że zgodnie z treścią art. 88 ust. 8 u.p.o. akt założycielski i statut

59 szkoły lub placówki publicznej przesyła się właściwemu kuratorowi oświaty oraz innym

60 organom właściwym do sprawowania nadzoru pedagogicznego nad szkołą lub

61 placówką. Tym samym należy uznać, że skoro ustawodawca uznał za niezbędne

62 sprawowanie kontroli nad aktem założycielskim szkoły przez inne właściwe organy, to

63 tym bardziej należy uznać, że przedmiotowa uchwała stanowi podstawę do

64 podejmowania obowiązkowych czynności o charakterze zewnętrznym oraz dotyczy

65 spraw publicznych na obszarze działania gminy o istotnym znaczeniu społecznym.

66 Skarżąca zaznaczyła, że pogląd ten potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny

67 w wyroku z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 3045/13, w którym wskazano, że

68 Sygn. akt II SA/Ol 819/17

69 uchwały zawierające akt założycielski zespołu szkół obejmują normy o charakterze

70 generalnym i abstrakcyjnym. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 40 ust. 2 pkt 1 u.s.g.,

71 skarżąca wywiodła, że prowadzenie spraw z zakresu edukacji publicznej jest zadaniem

72 własnym gminy (art. 7 ust. 1 pkt u.s.g.). Tym samym należy uznać, że gruntowna

73 reforma systemu szkolnego, powodująca zmianę jego zasadniczej struktury, wpływa

74 wprost na zmianę ustroju szkolnego na terenie całej wspólnoty samorządowej gminy,

75 poprzez przekształcenie poszczególnych jednostek szkolnych, których organem

76 prowadzącym jest gmina, co w tym wypadku jest równoznaczne z modyfikacją ustroju

77 gminy. Skarżąca zauważyła, że w myśl p.w.u. powstające szkoły na bazie

78 przekształcenia, jako nieposiadające osobowości prawnej, są w wielu kategoriach

79 spraw reprezentowane przez gminę. Podkreśliła, że nie chodzi w tym wypadku

80 o działanie wewnętrzne, jedynie w kręgu jednostki organizacyjnej, jaką jest szkoła,

81 a działania rodzące skutki szeroko poza spektrum wskazanej jednostki. Zważyła też, że

82 na gruncie art. 40 ust. 2 pkt 2 U.S.g. organy mogą wydawać akty prawa miejscowego

83 w zakresie organizacji urzędów i instytucji gminnych. W tym kontekście skarżąca

84 podniosła, że uchwała, będąca jednocześnie aktem założycielskim, wywołuje skutki

85 prawne na zewnątrz wobec podmiotów określonych w sposób generalny, wskazuje

86 zasięg terytorialny szkoły, nazwę miejscowości, ewentualnie ulic lub ich części. Nie

87 ulega również wątpliwości, że szkoła staje się samodzielną jednostką budżetową,

88 a zatem uchwała reguluje materię, o której mowa wart. 40 ust. 2 pkt 2 u.s.g.

89 Zaznaczyła, że podjęcie uchwały stanowi przyczynek do przejęcia mienia

90 przekształconego zespołu, jego wierzytelności i zobowiązań oraz dokumentacji zespołu

91 szkół. Zdaniem skarżącej, podjęcie przedmiotowej uchwały w bezpośredni sposób

92 wpływa na crganizację instytucji gminnych, co wiąże się z uzyskaniem przez nią rangi

93 aktu prawa miejscowego. Skarżąca podała, że wiele uchwał tego samego rodzaju na

94 terenie Rzeczypospolitej Polskiej jest ogłaszana poprzez wojewódzki dziennik

95 urzędowy, a organy nadzoru stwierdzają nieważność uchwał z uwagi na brak

96 ogłaszania takich uchwał w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

97 W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Warmińsko-Mazurski wniósł o jej oddalenie,

98 podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dodatkowo podniósł, że przepisy

99 art. 191 ust. 1-3 p.w.u. wprost nie przewidują, że uchwała stwierdzająca przekształcenie

100 zespołu szkół w ośmioletnią szkołę podstawową stanowi akt prawa miejscowego.

101 Zdaniem organu nadzoru, przedmiotowa uchwała nie zawiera norm abstrakcyjnych

102 i generalnych. Wojewoda wskazał, że charakter normatywny aktu oznacza, że akt taki

103 3

104 Sygn. akt II SAlOl 819/17

105 musi wyznaczać adresatom pewien sposób zachowania się. Z kolei generalny charakter

106 mają te normy, które określają adresata poprzez wskazanie cech, nie zaś poprzez

107 wymienienie z imienia (nazwy). Generalny charakter może też dotyczyć odniesienia do

108 nazw instytucji, władz publicznych, a więc do nazw generalnych szczególnego rodzaju.

109 Abstrakcyjność normy wyraża się natomiast w tym, że nakazywane, zakazywane albo

110 dozwolone postępowanie ma mieć miejsce w pewnych, z reguły powtarzalnych

111 okolicznościach, nie zaś w jednej konkretnej sytuacji. Ponadto akty prawa miejscowego

112 mają charakter powszechny. Adresatami tych aktów mogą być zarówno wszystkie

113 podmioty, jak też niektóre ich kategorie. Uchwała w sprawie stwierdzenia

114 przekształcenia zespołu szkół w ośmioletnią szkołę podstawową nie spełnia

115 wskazanych wymogów, gdyż nie wprowadza do porządku prawnego nowych norm

116 prawnych obowiązujących w sposób generalny i abstrakcyjny na terenie właściwości

117 rady gminy, nie nakłada na oznaczonych rodzajowo członków społeczności lokalnej

118 obowiązku oznaczonego zachowania się w sytuacjach w niej określonych. Ma ona

119 jedynie charakter wewnętrzny, sprowadzający się do określenia relacji pomiędzy

120 organami administracji oraz jednostkami podległymi im organizacyjnie. Powołując się na

121 stanowisko prezentowane w judykaturze, organ nadzoru podkreślił, że akt założycielski

122 ma zawsze charakter indywidualnego aktu organizacyjnego, a nie aktu prawa

123 miejscowego. Umieszczenie w ww. uchwale przepisów określających m.in. typ, nazwę

124 i siedzibę szkoły, jej zasięg terytorialny (o czym stanowi akt założycielski), nie nadaje jej

125 charakteru generalnego i abstrakcyjnego. Tym samym także, z tych względów uchwała,

126 stanowiąca akt założycielski nie jest aktem prawa miejscowego. Ponadto Wojewoda

127 dostrzegł, że zgodnie z art. 39 ust. 5 u.p.o, rada gminy z uwzględnieniem ust. 1 i 2,

128 ustala plan sieci publicznych szkół podstawowych prowadzonych przez gminę, a także

129 określa granice obwodów publicznych szkół podstawowych. Uchwała w tym

130 przedmiocie podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Stwierdził, że

131 podanie do publicznej wiadomości, poprzez publikację w wojewódzkim dzienniku

132 urzędowym, planu sieci publicznych szkół podstawowych, ma bezpośredni wpływ na

133 realizację obowiązku szkolnego. Przedmiotowe informowanie następuje w uchwale

134 podejmowanej na podstawie cytowanego art. 39 ust. 5 u.p.o., a nie poprzez akt

135 założycielski, który w tym przypadku jest skierowany do wykonawcy uchwały.

136 Wojewoda wyjaśnił, że oceny, zawartej w kwestionowanym rozstrzygnięciu

137 nadzorczym, nie zmienia również, podnoszona przez skarżącą, a wynikająca z art. 88

138 ust. 8 u.p.o., konieczność przesłania aktu założycielskiego i statutu szkoły lub placówki

139 4

140 Sygn. akt II SA/Ol 819/17

141 publicznej właściwemu kuratorowi oświaty oraz innym organom właściwym do

142 sprawowania nadzoru pedagogicznego nad szkołą lub placówką. Wojewoda wskazał,

143 że celem nadzoru pedagogicznego jest usunięcie w drodze decyzji w wyznaczonym

144 terminie naruszeń przepisów ustawy - Prawo oświatowe lub ustawy o systemie oświaty

145 albo rozporządzeń, wydanych na ich podstawie. Takie działanie nie nadaje tego typu

146 uchwale przymiotu aktu prawa miejscowego. Na koniec, nawiązując do treści art.

147 40 ust. 1 i 2 u.s.g., organ nadzoru podniósł jeszcze raz, że uchwały dotyczące

148 tworzenia lub likwidacji samorządowych jednostek budżetowych nie są aktami

149 prawnymi i należą do indywidualnych aktów organizacyjnych.

150 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

151 Zgodnie z zasadami wyrażonymi wart. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

152 o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedno Dz. U. z 2017 r. poz. 2188

153 i art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami

154 administracyjnymi (tekst jedno Dz. U z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."),

155 sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności

156 zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi

157 przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia,

158 nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą

159 prawną. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest wyłącznie sprawdzenie,

160 czy zaskarżony akt prawny został wydany zgodnie z przepisami prawa materialnego,

161 oraz czy przy podejmowaniu zaskarżonego aktu nie zostały naruszone przepisy prawa

162 procesowego.

163 Rozpoznając skargę w świetle powołanych powyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż

164 poddane kontroli rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody odpowiada prawu. Zgodnie

165 z art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są

166 nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ

167 nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub

168 zarządzenia. W myśl ust. 4 art. 91 w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ

169 nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do

170 wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa.

171 Unormowania te określają tryb i zakres procedowania przez organ nadzoru, który

172 rozstrzyga o zgodności lub sprzeczności z prawem uchwał lub zarządzeń organów

173 samorządu terytorialnego, oceniając tylko ich legalność, czyli sprawdza, czy wydane

174 5

175 Sygn. akt II SAlOl 819/17

176 zostały na podstawie i w granicach prawa. Stanowi o tym wprost art. 85 u.s.g., zgodnie

177 z którym nadzór nad działalnością gminną sprawowany jest na podstawie kryterium

178 zgodności z prawem. W związku z tym rola organu nadzoru sprowadza się do

179 weryfikacji zgodności kontrolowanego aktu z wymaganą procedurą przy jego wydaniu

180 oraz zastosowaną normą prawa materialnego. Organ nadzoru może ocenić skalę

181 naruszenia i odpowiednio stwierdzić nieważność kontrolowanego aktu, gdy naruszenie

182 jest rażące lub, w przypadku nieistotnego naruszenia prawa, orzec o wydaniu aktu

183 z naruszeniem prawa. Do istotnych wad uchwały/zarządzenia organu jednostki

184 samorządu terytorialnego, skutkujących stwierdzeniem ich nieważności, zalicza się

185 naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do

186 podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie

187 przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego oraz przepisów regulujących

188 procedury podejmowania uchwał. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje

189 się, że sprzeczność uchwały/zarządzenia musi być oczywista i bezpośrednia. Zatem

190 w przypadku aktów wydawanych przez jednostki samorządu terytorialnego, które mają

191 obowiązek działać na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP), istotnym

192 jest przede wszystkim ustalenie, czy akt podlegający kontroli nadzorczej Wojewody nie

193 ma cech dowolności.

194 W rozpatrywanym przypadku istota sporu dotyczy charakteru prawnego uchwały

195 stwierdzającej przekształcenie zespołu publicznych szkół, w skład którego wchodziła

196 dotychczasowa sześcioletnia szkoła podstawowa i dotychczasowe gimnazjum,

197 w ośmioletnią szkołę podstawową, wydanej na podstawie art. 191 ust. 1-3 p.w.u.,

198 z uwagi na zawarte w § 4 uchwały postanowienie o wejściu w życie uchwały po upływie

199 14 dni od dnia jej ogłoszenia w wojewódzkim dzienniku urzędowym, którego

200 nieważność stwierdził organ nadzoru. Stosownie zaś do treści art. 4 ust. 1 ustawy

201 o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, takiemu

202 ogłoszeniu podlegają akty normatywne, zawierające przepisy powszechnie

203 obowiązujące. Zgodnie z art. 42 u.s.g. takiemu ogłoszeniu podlegają akty prawa

204 miejscowego. Zdaniem skarżącej podjęta uchwała stanowi akt prawa miejscowego,

205 podlegający obowiązkowi promulgacji w dzienniku urzędowym. Natomiast organ

206 nadzoru przekonywał, że przedmiotowa uchwała stanowi indywidualny akt

207 organizacyjny, nie trzeba go ogłaszać, gdyż wchodzi w życie z dniem podjęcia.

208 Stanowisko organu nadzoru zasługuje na uwzględnienie.

209 6

210 Sygn. akt II SA/Ol 819/17

211 Analiza powoływanego przez obie strony orzecznictwa sądów administracyjnych

212 wskazuje, że sporna kwestia była rozbieżnie oceniana. Powstawały wątpliwości co do

213 charakteru prawnego aktu założenia, przekształcenia lub likwidacji szkół. Skład

214 orzekający w niniejszej sprawie podziela wypracowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie

215 z którym akt założycielski szkoły nie jest aktem prawa miejscowego, ale generalnym

216 aktem normatywnym, nie zawiera jednak przepisów o charakterze abstrakcyjnym, który

217 to warunek musiałby zostać spełniony kumulatywnie, aby można było uznać

218 przedmiotową uchwałę za akt normatywny, zawierający przepisy powszechnie

219 obowiązujące. Z tego powodu nie podlega publikacji w wojewódzkim dzienniku

220 urzędowym i nie jest od tego uzależnione jego wejście w życie. Aktualność w tym

221 zakresie zachowuje orzecznictwo dotyczące charakteru prawnego uchwał

222 w przedmiocie likwidacji szkół.

223 W powoływanych przez skarżącą wyrokach NSA z dnia 19 stycznia 2012 r.,

224 sygn. akt I OSK 2087/11 i z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 309/14 przyjęto, że akt

225 założycielski zespołu szkól stanowi akt prawa miejscowego i obejmuje normy

226 o charakterze abstrakcyjnym i generalnym. Przy czym orzeczenia te były jednostkowe.

227 W przeważającej bowiem mierze prezentowane było stanowisko przeciwne, chociaż

228 z różną argumentacją. Na przykład odmienne stanowisko wyraził uprzednio NSA

229 w wyroku z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I OSK 808/09 (pub!. w CBOSA na

230 stronie orzeczenia.nsa.gov.pl), przyjmując, że uchwała likwidacyjna nie zawiera ani

231 norm generalnych, gdyż dotyczy konkretnej szkoły publicznej, ani też norm

232 abstrakcyjnych ponieważ ulega skonsumowaniu po jednorazowym spełnieniu

233 dyspozycji zawartej w tej uchwale. Rozstrzyga zatem sprawę ze sfery wewnętrznej

234 organizacji jednostki systemu oświaty; nie jest skierowana do ogółu mieszkańców

235 gminy, jak ma to miejsce w przypadku aktów prawa miejscowego oraz nie tworzy dla

236 nikogo żadnej reguły postępowania. Wewnętrznego charakteru takiej uchwały nie

237 pozbawia to, że akty prawa miejscowego przyjmują formę uchwał. Formalna postać

238 aktu (uchwała) jest następstwem kolegialnego charakteru organu wydającego akt i nie

239 determinuje jej treści, nie rozstrzyga o kreowaniu przepisów prawa. Podobnie, publiczny

240 charakter szkoły objętej likwidacją nie przydaje takiej uchwale cech aktu generalnego.

241 Powszechny dostęp do szkoły publicznej (gminnej) niczego tu nie zmienia; nie

242 wyposaża tej uchwały w zdolność kształtowania treści stosunków prawnych ogółu

243 mieszkańców gminy, względnie ich rodzajowo wyodrębnionej kategorii. Nie będąc

244 aktem prawnym, uchwała o likwidacji szkoły jest indywidualnym aktem organizacyjnym.

245 7

246 Sygn. akt II SAlOl 819/17

247 Podobne stanowisko zajął WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn.

248 akt IV SA/Po 863/09 przesądzając, że uchwała likwidacyjna należy do kategorii aktów

249 indywidualnych. Pogląd ten wpisywał się w szerszą koncepcję orzeczniczą, w myśl

250 której uchwały dotyczące tworzenia lub likwidacji samorządowych jednostek

251 budżetowych rue są aktami prawnyrm należą do indywidualnych aktów

252 organizacyjnych (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. akt" OSK 333/05,

253 wyrok NSA z dnia 7 grudnia 2005 r., sygn. akt" OSK 332/05, pub!. w CBOSA).

254 W wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa

255 1757/08 wskazano, że uchwała o likwidacji szkoły publicznej nie może być

256 kwalifikowana jako akt prawa miejscowego. O tym bowiem czy uchwała o likwidacji

257 danego podmiotu powinna być zakwalifikowana do grupy przepisów powinien

258 decydować zakres podmiotów zainteresowanych jej funkcjonowaniem. W przypadku,

259 gdy jest to krąg bliżej nieokreślony uchwała ta posiada status prawa miejscowego.

260 Natomiast gdy krąg podmiotów zainteresowanych likwidacją konkretnego podmiotu nie

261 wykracza poza ramy struktur organizacyjnych danej gminy to akt o zamiarze jego

262 likwidacji należy zakwalifikować do aktów organizacyjnych, nie mających walorów

263 przepisów prawa. Także w wyrokach NSA z dnia 21 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK

264 2225/11 i z dnia 28 maja 2017 r., sygn .. akt I OSK 23/17 odmówiono uchwale

265 likwidacyjnej przymiotu aktu prawa miejscowego. Natomiast w ocenie NSA wyrażonej w

266 wyroku z dnia 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1969/16 (publ. w CBOSA)

267 podkreślono, że w odróżnieniu od aktów prawa miejscowego, które zawierają normy

268 generalne i abstrakcyjne obowiązujące erga omnes na danym obszarze, uchwała

269 likwidacyjna jest aktem generalnym, bowiem skierowana jest do nieokreślonej liczby

270 adresatów, ale nie zawiera norm abstrakcyjnych, w znaczeniu sytuacji powtarzalnych,

271 które nie wyczerpują się poprzez stosowanie. Wobec tego nie zawiera ona norm

272 powszechnie obowiązujących i nie może być uznana za akt prawa miejscowego.

273 Z powyższych względów nie można zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu

274 przypisać stawianych w skardze zarzutów naruszenia art. 191 ust. 2 i 3 p.w.u., art. 88

275 ust. 8 u.p.o., art. 40 ust. 2 pkt 1 u.s.g. i art. 40 ust. 2 pkt 2 u.s.g.

276 W związku z tym skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, na podstawie art.

277 151 p.p.s.a.

278 8

Powołane przepisy