Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 października 2020 r., II SA/Ol 582/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 października 2020 r., II SA/Ol 582/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w decyzji dotyczącej pozwolenia zintegrowanego oddala skargę. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia "[...]" , Starosta sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji własnej z "[...]"r., nr "[...]"w sprawie udzielenia Spółce A pozwolenia zintegrowanego na prowadzenie instalacji do produkcji płyt drewnopodobnych – płyt wiórowych o maksymalnej zdolności produkcyjnej 3 100 m3 na dobę, która obejmuje urządzenie do termicznego przekształcania odpadów innych niż niebezpieczne o maksymalnej zdolności przetwarzania 4,16 tony odpadów na godzinę oraz urządzenia spalania paliw o łącznej nominalnej mocy 167,143 MW na terenie zakładu pod adresem: "[...]" oraz objęcia pozwoleniem zintegrowanym instalacji spawania ustalając dla niej warunki wprowadzania do środowiska substancji lub energii na zasadach określonych dla pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza w ten sposób, że:

3 1) w punkcie 11.1.3. w Tabeli nr 2 wiersz LP 2.1. po sprostowaniu otrzymuje brzmienie:

4 |2.L |Żywice |o |niskiej |zawartości |wolnego | |46 000 Mg s.m. /rok |

5 | |formaldehydu ≤0,2 % | | | |

6 | |W tym: | | | | | | |

7 | |Klej MUF 1232 | | |2 x150 m3 | |

8 | |Klej MUF 1181 | | | | |

9 | |Klej UMF 1501 | | |3 x 150 m3 | |

10 | |Klej UF 1002 | | |1 x 150 m3 | |

11 | |Klei UF 1003 | | |1 x 150 m3 | |

12 | |Klej UF 1103 | | |1 x 150 m3 | |

13 2) w punkcie Il.l.3.w Tabeli nr 2 wiersz LP 2.3. po sprostowaniu otrzymuje brzmienie:

14 |2.3. |Dodatki | |5 000 Mg s.m. Irok |

15 | |Emulsja woskowa |3 x 80 m3 | |

16 | |Wstępny kondensat UFC 80 |1 x 30 nr3 | |

17 | |Środek oddzielający XT-307W |30 xl m3 | |

18 | | | | |

19 | | | | |

20 | |Izocyjanian (PMDI) |2 x 80 m3 | |

21 | |Mocznik |2 x 5 m' (roztwór) | |

22 | | |30 x 1 m3 bigbag | |

23 Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 113 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), zwanej dalej: "k.p.a.".

24 W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w wydanym pozwoleniu zintegrowanym omyłkowo podzielono kolumnę 4 w wierszach LP.2.1. i LP 2.3. w tabeli nr 2 w pkt. II.1.3., na stronie 9 i 10 przedmiotowej decyzji. W kolumnie 4 nr 2 określono zużycie materiałów, surowców i paliw w instalacji. Wielkość liczbowa we wskazanych miejscach odnosi się do ogólnego zużycia danego rodzaju surowca, materiału, tj. żywic, (klejów) i dodatków, co zostało ustalone zgodnie z bilansem masowym dla procesu produkcji płyt wiórowych przedstawionym na stronie 56 "Wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego (...) wersja ujednolicona październik 2018", a nie do zużycia wymienionych poszczególnych materiałów i surowców. Linie dzielące kolumnę 4 we wskazanych wierszach zostały wpisane w sposób niezamierzony. W związku z tym, należało sprostować omyłkowy zapis w pozwoleniu, co nie prowadzi do zmiany merytorycznej orzeczenia i nie przyczynia się do zmiany rozstrzygnięcia w sposób odbiegający od zawartego w decyzji.

25 Na to postanowienie zażalenie wniosło Stowarzyszenie (dalej jako: "Stowarzyszenie") wskazując, że doszło do rażącego naruszenia art. 7, 77 § 1 w związku z art. 113 § 1 k.p.a., poprzez merytoryczną zmianę decyzji w trybie rzekomego sprostowania oczywistych błędów pisarskich.

26 Po rozpatrzeniu zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako: "Kolegium", "organ odwoławczy"), postanowieniem z dnia "[...]"., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie w całości.

27 W uzasadnieniu wyjaśniono, że istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość, którą można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. Analiza materiałów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wskazuje, że zarówno wnioskodawca, jak i organ pierwszej instancji, w przypadku produktów używanych do wytwarzania płyt wiórowych pojęcia "Klej" oraz "Żywica" używał zamiennie oraz uznawał je za tożsame. Z akt sprawy wynika też jednoznacznie, iż

28 w związku z funkcjonowaniem instalacji prowadzonej przez Spółkę w procesie produkcji płyt wiórowych zużywanych będzie rocznie 46 000 Mg (ton) suchej masy żywicy/klejów MUF,UF,UMF (wersja ujednolicona wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego

29 z października 2018 r., str. 56-57).Porównując treść decyzji z "[...]"r.,

30 z treścią materiałów znajdujących się w aktach sprawy oczywistym wydaje się organowi odwoławczemu, że podzielenie kolumny 4 wiersza LP 2.1. poziomą linią uznać należy za błąd pisarski lub oczywistą omyłkę. Tym samym, jej sprostowanie uznać należy za uzasadnione i mieszczące się w przyznanym, na podstawie art. 113 k.p.a. organom administracji publicznej, prawie do sprostowania wydanych przez nie orzeczeń. Oczywistość omyłki czy też błędu pisarskiego, jaki popełnił organ pierwszej instancji wynika w tym wypadku w sposób jednoznaczny z porównania z treści wydanego przez organ rozstrzygnięcia i materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Z akt wynika, że substancjami wykorzystywanymi w procesie produkcji płyt wiórowych oprócz żywicy/klejów i utwardzaczy będą również tzw. "dodatki, tj. emulsja woskowa, wstępny kondensat UFC 80, środek oddzielający XT-307W, izocyjanian (PMDI), mocznik. Ze zgromadzonych w aktach sprawy materiałów wynika też jednoznacznie, że związane z procesem produkcji płyt wiórowych łączne zużycie dodatków będzie wynosić rocznie 5 000 Mg (ton) suchej masy. Skoro zatem w wierszu LP 2.3. Tabeli nr 2 decyzji z "[...]"r. organ określił wielkość zużycia wskazanych wyżej dodatków wykorzystywanych w procesie produkcji płyt wiórowych, to podział poziomymi liniami kolumny tego wiersza uznać należy za błąd pisarski lub oczywistą omyłkę. Ze złożonej przez Spółkę ujednoliconej wersji wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego jednoznacznie wynika bowiem, iż łączne zużycie wszelkich dodatków wykorzystywanych w procesie produkcji płyt wiórowych wynosić będzie 5 000 Mg (ton) rocznie. Co za tym idzie, za zasadne uznać należy sprostowanie decyzji z dnia

31 "[...]" r. w powyższym zakresie. Oczywistość omyłki czy też błędu pisarskiego wynika i w tym wypadku z porównania treści wydanego rozstrzygnięcia

32 i materiałów znajdujących się w aktach sprawy.

33 Na powyższe postanowienie Stowarzyszenie wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o jego uchylenie, ewentualnie uchylenie postanowień organów obu instancji. Zarzucono naruszenie art. art. 113 § 1 w zw.

34 z art. 7 oraz 77 § 1 K.p.a., poprzez wydanie postanowień o sprostowaniu będących w istocie rzeczy merytoryczną zmianą decyzji, pod pozorem rzekomego poprawienia oczywistej omyłki pisarskiej.

35 W uzasadnieniu podniesiono, że pod pozorem rzekomego sprostowania Starosta chce dokonać dwóch kolejnych zmian, których wynikiem będzie to, że wielkość przypisana Żywicom (46 000 Mg s.m./rok) będzie się odnosiła do klejów, co już samo

36 w sobie jest niedopuszczalne. Po drugie kwestia braku określenia wielkości zużycia klejów jest przedmiotem skargi o wydanie pozwolenia zintegrowanego i jest to próba ratowania wadliwego pozwolenia zintegrowanego. Analogiczne zarzuty należy postawić próbie sprostowania wiersza 2.3. decyzji. Przy Izocjaninie i Moczniku był postawione poziome kreski. Usunięcie ich oznacza merytoryczną zmianę przypisania wartości 5 000 Mg s.m./rok również Izocjaninowi i Mocznikowi. Skarżący wskazali też, że organ zignorował wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11 lutego 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 1126/19. Zdaniem skarżących, nie można przyjąć, że organ używa zamiennie pojęć: "Kleje"

37 i "Żywice", co wynika z wykładni systemowej treści decyzji.

38 W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

39 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

40 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) oraz art. 145 § 1 ustawy

41 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

42 Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, że sąd orzeka

43 w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1).

44 Oceniając, w świetle powołanych wyżej kryteriów zaskarżone postanowienie, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie oraz postanowienia organu pierwszej instancji są zgodne z prawem.

45 Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy art. 113 § 1 k.p.a. został w sposób istotny naruszony na skutek wydania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji, prostującego decyzję organu pierwszej instancji z dnia "[...]"r, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]"r.

46 Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. - organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

47 W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że powołany przepis odnosi się do takich wad decyzji, które charakteryzują się cechą oczywistości. Wprawdzie przepis ten nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd, lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2020 r. sygn.. akt II FSK 770/20). Oczywistość stanowi równocześnie normę dopuszczalności sprostowania, które nie może prowadzić do zmiany merytorycznej treści orzeczenia. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego wynikać powinna bądź

48 z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu.

49 Powołany przepis art. 113 § 1 k.p.a. stwarza organowi administracji publicznej możliwość usunięcia nieistotnych wad aktu oraz sprostowania jego treści.

50 Zdaniem składu orzekającego w przedmiotowej sprawie, błąd popełniony przez organ pierwszej instancji w decyzji z dnia "[...]"r., jest ewidentny i polegał na podzieleniu kolumny 4 w punkcie II.1.3. w tabeli nr 2 wiersze: LP 2.1.

51 i LP 2.3.

52 Nie można podzielić stanowiska skarżących, że w sprawie mamy do czynienia

53 z rażącym naruszeniem przepisów art. 113 § 1 K.p.a., bowiem wielkość przypisana Żywicom (46 000 Mg s.m./rok) – wiersz 2.1. – będzie się odnosiła do klejów, co już samo w sobie jest niedopuszczalne.

54 Wskazać bowiem należy, że również w decyzji z dnia "[...]"r., jeszcze przed jej sprostowaniem, stwierdzono w pkt. II.1.3 tabeli nr 2 w pkt 2: "Kleje i dodatki do produkcji surowej płyty w tym: Żywice o niskiej zawartości wolnego formaldehydu (...)" (pkt 2.1.). Oznacza to, że Żywice mieszczą się w pojęciu "Kleje". Ponadto, pojęcia te używane były zamiennie, na co wskazują dokumenty w sprawie, w tym wersja ujednolicona wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego z października 2018 r.,

55 str. 56-57. Dokumenty te potwierdzają również - na co wskazał organ odwoławczy - że w związku z funkcjonowaniem przedmiotowej instalacji w procesie produkcji płyt wiórowych zużywanych będzie rocznie 46 000 Mg (ton) suchej masy Żywicy/Klejów MUF,UF, UMF oraz zużycie dodatków wynosić będzie rocznie 5 000 Mg (ton) suchej masy.

56 Zestawiając więc treść wniosku z treścią decyzji uznać należy, że sprostowanie tej decyzji znajduje pełne uzasadnienie, ponieważ zaistniała omyłka wyczerpuje znamiona przepisu art. 113 § 1 K.p.a.

57 Podział poziomymi liniami kolumny 4 wiersza 2.1. i 2.3. tabeli nr 2 punktu II.1.3.decyzji

58 z dnia "[...]"r. należy uznać za błąd pisarski lub oczywistą omyłkę.

59 Nie ma też podstaw argumentowania przez skarżących przedmiotowej sprawy wyrokiem do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 1126/19. Sprawa, w której wydano ten wyrok miała bowiem miejsce w innych okolicznościach faktycznych. Postanowienie, objęte skargą w tej sprawie zostało bowiem wydane w dniu "[...]"r. W powoływanym przez skarżącą wyroku Sąd stwierdził m.in., że wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nie uprawniało Starosty do wydania postanowienia w przedmiocie sprostowania własnej decyzji, a stanowiło czasową przeszkodę do skorzystania z trybu rektyfikacji tej decyzji. Zawisłość sprawy w postępowaniu odwoławczym i związana

60 z tym dewolucja kompetencji stanowią bowiem czasową przeszkodę dla skorzystania

61 z trybu rektyfikacji zapadłej w niej wcześniej, lecz jeszcze nieostatecznej decyzji.

62 Tymczasem, w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wydał postanowienie

63 o sprostowaniu decyzji z dnia "[...]"r. dopiero w dniu "[...]"r.,

64 a więc już po rozpoznaniu odwołania przez organ drugiej instancji, który wydał decyzję w dniu "[...]"r. Nie wystąpiła więc w przedmiotowej sprawie przeszkoda do uruchomienia trybu rektyfikacji decyzji w postaci trybu odwoławczego.

65 Po zakończeniu postępowania odwoławczego, ponieważ nie uchylono decyzji organu pierwszej instancji (co powoduje bezprzedmiotowość trybu rektyfikacji), organ pierwszej instancji był zatem właściwy do wydania zaskarżonego postanowienia

66 o sprostowaniu tej decyzji administracyjnej.

67 Końcowo podnieść należy, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie

68 z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem – sprawa może być rozpoznana

69 w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane

70 w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

71 Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.