Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 października 2018 r., II SA/Ol 458/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 października 2018 r., II SA/Ol 458/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 31 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Wojewody z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Z. z dnia "[...]" o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego pod adresem: J. "[...]", gmina Z.

3 Strona skarżąca wraz ze skargą wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, a tut. Sąd, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza.

4 W dniu 27 października 2017 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sąd wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

5 W odpowiedzi na powyższe, skarżący złożył zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz na postanowienie tut. Sądu z dnia 26 października 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy.

6 Postanowieniem z dnia 29 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 26 października 2017 r., wskazując, iż w myśl obowiązujących przepisów na postanowienie sądu wydane w trybie art. 260 § 1 p.p.s.a. zażalenie nie przysługuje.

7 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lutego 2018 r. (sygn. akt II OZ 138/18) oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 29 listopada 2017 r., zaś postanowieniem z dnia 20 marca 2018 r. (sygn. akt II OZ 138/18) – oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 27 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.

8 Zarządzeniem z dnia 27 marca 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 27 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

9 W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, wnioskiem z dnia 10 kwietnia 2018 r. przesłanym drogą elektroniczną, ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.

10 Zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2018 r. (sygn. akt II SA/Ol 458/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie pozostawił powyższy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z powodu nie uzupełnienia we wskazanym terminie braków formalnych wniosku poprzez jego własnoręczne podpisanie.

11 Skarżący drogą elektroniczną złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc, iż kwestie dotyczące podpisu elektronicznego uregulowane są w prawie unijnym, które jest nadrzędne nad prawem krajowym i przepisy te powinny być przestrzegane.

12 Postanowieniem z dnia 20 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie tut. Sądu z dnia 4 czerwca 2018 r. z powodu nie uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie we wskazanym terminie. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 26 września 2018 r.

13 W dniu 29 września 2018 r. skarżący drogą elektroniczną powtórnie złożył zażalenie na zarządzenie tut. Sądu z dnia 4 czerwca 2018 r., ponawiając swoje zarzuty odnośnie składania pism drogą elektroniczną.

14 Postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. (sygn. akt II SA/Ol 458/17) Wojewódzki Sądu Administracyjny w Olsztynie odrzucił powyższe zażalenie z powodu nie uzupełnienia braków formalnych złożonego środka zaskarżenia.

15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

16 Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania sądu nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

17 Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarżący zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 marca 2018 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 27 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skarżący otrzymał w dniu 5 kwietnia 2018 r. (karta 134 akt sądowych). Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 kwietnia 2018 r. Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Okoliczność ta, w ocenie Sądu, uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

18 Należy bowiem wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który tutejszy Sąd podziela, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd pierwszej instancji winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2009 r., sygn. II OZ 869/09, z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r. sygn. II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo, dostępne w CBOSA). Jednocześnie w wyroku z dnia 7 lutego 2011r., sygn. akt II FSK 2274/10, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 16 września 2008r., I FSK 1395/08, niepubl.; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458). Tutejszy Sąd w pełni podziela pogląd, zgodnie z którym złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku lub kilku takich wniosków, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Także fakt, że toczy się postępowanie w sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zwalnia skarżącego z obowiązku uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy rozstrzygnięto już prawomocnie o odmowie przyznania prawa pomocy, gdyż ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do wykonania wezwania o uiszczenie wpisu sądowego.

19 W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji postanowienia.