Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 czerwca 2022 r., II SA/Ol 273/22

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 czerwca 2022 r., II SA/Ol 273/22

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Z akt administracyjnych przekazanych wraz ze skargą wynika, że w dniu 29 marca 2021 r. do Urzędu Gminy wpłynął wniosek spółki A (inwestor) o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 12MW i powierzchni zabudowy do 12,765 ha wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w miejscowości A, gm. A.

3 Decyzją z dnia 2 czerwca 2021 r. Wójt Gminy (organ I instancji) ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 12MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w obrębie A, gm. A.

4 Od decyzji organu pierwszej instancji odwołała się M. G. (strona, skarżąca).

5 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie decyzją z dnia 6 sierpnia 2021 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

6 Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia 9 listopada 2021 r. organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 12 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w obrębie A, gm. A. W uzasadnieniu wskazano, że przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3-6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) zostały spełnione. Ponadto projekt decyzji został uzgodniony z odpowiednimi organami współdziałającymi. Podniesiono również, że w sprawie została wydana ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

7 Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła skarżąca. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

8 obrazę przepisów postępowania - art. 53 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. w związku z § 2 pkt 5 oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588) poprzez ponowne nieprawidłowe przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 3-5 u.p.z.p.,

9 naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - art. 106 § 1 k.p.a. w zw. z art. 106 § 5 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 4 i 5 u.p.z.p. poprzez ponowne stwierdzenie prawomocności decyzji i dokonanie uzgodnienia z organem na podstawie decyzji środowiskowej, która została wydana w innej sprawie,

10 naruszenie art. 106 § 1 k.p.a. w zw. z art. 53 ust. 4 i 5 u.p.z.p. poprzez odstąpienie od uzgodnienia z Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego.

11 Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Kolegium, organ odwoławczy) decyzją z dnia 21 stycznia 2022 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że w aktualnym stanie prawnym nie ma potrzeby wykazania w analizie, czy instalacja fotowoltaiczna spełnia zasadę dobrego sąsiedztwa, czy też nie. Z treści zmienionego przepisu art. 61 ust. 3 u.p.z.p. wynika bowiem wprost, iż do instalacji odnawialnego źródła energii przepisów art. 61 ust. 1 i 2 u.p.z.p, nie stosuje się.

12 W niniejszej sprawie organ sporządził analizę funkcji, która wykazała spełnienie przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 3-6 u.p.z.p. Z analizy tej wynika, że infrastruktura techniczna jest wystarczająca dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, inwestycja nie wymaga przeprowadzenia zmiany klasyfikacji gruntów, decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi, inwestycja nie znajduje się na obszarze, o którym mowa w pkt 6. Z tego względu, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1939), Wójt Gminy wydał decyzję środowiskową z dnia 1 czerwca 2020 r.. Przy czym Kolegium nie podzieliło stanowiska strony co do tego, że decyzja została wydana w innej sprawie. Istotne jest bowiem to, że decyzja została wydana dla działki nr [...] w miejscowości A i dotyczy tożsamego przedsięwzięcia, które zostało ustalone w decyzji o warunkach zabudowy.

13 Decyzja organu I instancji zawiera też elementy, o których mowa w art. 54 u.p.z.p. W pkt 1 decyzji określono warunki i wymagania kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto projekt decyzji został uzgodniony z właściwymi organami współdziałającymi, Kolegium zgodziło się z wyjaśnieniami organu I instancji odnoszącymi się do tego, że nie było podstaw do uzgodnienia projektu decyzji z Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego.

14 2

15 Skargę na decyzję Kolegium wywiodła skarżąca, wnosząc o jej uchylenie w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

16 1. obrazę przepisów postępowania - art. 53 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 2 pkt. 5 oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez ponowne nieprawidłowe przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 3-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

17 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy - art. 106 § 1 kpa w zw. z art. 106 § 5 kpa w zw. z art. 53 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez ponowne stwierdzenie prawomocności decyzji i dokonanie uzgodnienia z organem na podstawie uwzględnienia decyzji z dnia 01.06.2020 r. jako obowiązującej, która została wydana w innej sprawie z jednoczesnym pominięciem konieczności ponownego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

18 W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła sformułowane zarzuty. Podkreśliła, że planowana inwestycja zostanie zlokalizowana na łącznym obszarze 12,765 ha w obrębie jednej działki nr [...] o łącznej mocy 12 MW. W ocenie skarżącej kluczowe znaczenie ma oddziaływanie tak potężnej inwestycji na środowisko naturalne. Analiza decyzji dokonana przez Wójta zgodnie z wytyczanymi Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2021 r. mija się ze stanem faktycznym oraz prawnym.

19 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

20 W piśmie procesowym z dnia 19 maja 2022 r. inwestor działający przez pełnomocnika wniósł o oddalenie skargi. Wskazano, że organ odwoławczy prawidłowo ustalił, iż w przypadku instalacji fotowoltaicznej - a taka inwestycja jest przedmiotem wniosku o wydanie warunków zabudowy - nie jest konieczne badanie zasady dobrego sąsiedztwa. Stanowi o tym art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto chybiony jest również zarzut naruszenia art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 3 u.p.z.p., jako że organ I instancji uwzględnił, iż względem strony wydana została w myśl powołanego przepisu decyzja środowiskowa, tj. decyzja Wójta Gminy z dnia 1 czerwca 2020 r.

21 W piśmie procesowym uczestnika postępowania M. P., które wpłynęło do Sądu w dniu 10 czerwca 2022 r. sformułowano zarzuty wobec zaskarżonej decyzji Kolegium w zakresie:

22 powielenia błędu organu I instancji i odstąpienia od konieczności ponownego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;

23 błędnego przyjęcia poprawności wykonania analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu;

24 błędnego ustalenia przez organ I instancji i powielenia w zaskarżonej decyzji odległości linii zabudowy od drogi gminnej wewnętrznej wynoszące nie mniej niż 6 m.

25 Wskazano, że jest to teren niezabudowany, dla którego odległość linii zabudowy zgodnie z obowiązującymi przepisami wynosi nie mniej niż 15 m.

26 W piśmie procesowym skarżącej, które wpłynęło do Sądu w dniu 23 czerwca 2022 r. sformułowano zarzuty wobec zaskarżonej decyzji Kolegium w zakresie:

27 powielenia błędu organu I instancji i odstąpienia od konieczności ponownego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w sytuacji, gdy nastąpiła nowa okoliczność w postaci wydania decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] będącej własnością skarżącej. W związku z powyższym, działka [...] należąca do skarżącej stała się działką z zabudową zagrodową. Farma fotowoltaiczna zaś uniemożliwi realizację planów związanych z zabudową zagrodową;

28 błędne przyjęcie poprawności wykonania analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Brak jest w niej wskazania w jaki sposób grunt jest wykorzystywany i przede wszystkim użytkowany. Dołączona do pisma dokumentacja fotograficzna jasno wskazuje, iż grunt jest ciągle uprawiany rolniczo poprzez systematyczne zasiewy i stosowanie różnego rodzaju oprysków. Z tego też tytułu właściciel gruntu pobiera odpowiednie dopłaty z ARiMR;

29 błędne ustalenie przez organ I instancji i powielone w zaskarżonej decyzji odległości linii zabudowy od drogi gminnej wewnętrznej wynoszące nie mniej niż 6 m. Skarżąca podniosła, iż jest to teren niezabudowany dla którego odległość linii zabudowy zgodnie z obowiązującymi przepisami wynosi nie mniej niż 15 m.

30 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

31 Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137 j.t.).

32 Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2022 r., poz. 329 - zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność.

33 Nadto wskazania wymaga, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

34 Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

35 Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs4 ust 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021, poz. 2095, ze zm.). Zgodnie z ust. 2 wymienionego artykułu, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu CCMD-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. Stosownie do ust. 3, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W niniejszej sprawie ustalono, że nie wszystkie strony postępowania posiadają możliwości techniczne uczestniczenia w zdalnej rozprawie. Dlatego zarządzeniem z 30 maja 2022 r. Przewodniczący Wydziału II skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, uznając rozpoznanie sprawy za konieczne z uwagi na obowiązek terminowego załatwienia spraw.

36 Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 21 stycznia 2022 r., którym to rozstrzygnięciem Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 9 listopada 2021 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 12 MW wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce nr [...] w obrębie A, gm. A.

37 Materialnoprawną podstawą wydania decyzji o warunkach zabudowy stanowi art. 61 ust. 1 z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 741 z późn. zm. - dalej: u.p.z.p.). Zgodnie z jego treścią wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w tym przepisie tj.:

38 co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

39 teren ma dostęp do drogi publicznej;

40 istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem art. 5, jest wystarczające dla projektowanego zamierzenia budowlanego;

41 teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

42 decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

43 Z powyższego przepisu wynika wprost, że potwierdzenie spełniania przez wnioskodawcę wymogów określonych w cytowanym przepisie warunkuje wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji.

44 Z uwagi na fakt, że przedmiotem postępowania było wydanie decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej farmy fotowoltaicznej o mocy do 12 MW zastosowanie w sprawie miał również art. 61 ust. 3 u.p.z.p. W myśl tego przepisu, ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się między innymi do instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

45 Planowana przez spółkę inwestycja jest inwestycją, o której mowa w art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii. W przepisie tym wskazano, że instalacja odnawialnego źródła energii oznacza - instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:

46 urządzeń służących do wytwarzania energii opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia jest wytwarzana z odnawialnych źródeł energii, lub

47 obiektów budowlanych i urządzeń stanowiących całość techniczno-użytkową służący do wytwarzania biogazu rolniczego - a także połączony z tym zespołem magazyn energii, w tym magazyn biogazu rolniczego.

48 Ponadto, w art. 2 pkt 22 tej ustawy wskazano, że odnawialne źródło energii, to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego oraz z biopłynów.

49 Przedsięwzięcie polegające na budowie infrastruktury umożliwiającej produkcję energii z odnawialnych źródeł energii tj. energii słonecznej, stanowi instalację odnawialnego źródła energii. Tego typu uznanie rodzi dalsze konsekwencje w postaci braku konieczności weryfikacji czy zamierzenie inwestycyjne spełnia wymogi z przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p. Zasadnie zatem organ pominął te regulacje przy ocenie możliwości ustalenia warunków zabudowy.

50 Przede wszystkim należy wskazać, że Wójt Gminy wydał dla przedmiotowego przedsięwzięcia decyzję środowiskową z dnia 1 czerwca 2020 r. (akta adm., k. - 12). Stwierdził w niej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie farmy fotowoltaicznej o mocy do 12 MW i powierzchni zabudowy do 12.765 ha wraz z niezbędną

51 infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...] w miejscowości A, gmina A". Wbrew twierdzeniom skarżącej nie ulega wątpliwości, że wskazana decyzja środowiskowa dotyczy dokładnie tego samego przedsięwzięcia co decyzja o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 72 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 247) wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy, zaś złożenie wniosku o wydanie warunków zabudowy następuje w terminie 6 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna. Termin ten może być wydłużony do 10 lat zgodnie z art. 73 ust, 4 wskazanej ustawy. Niewątpliwie zatem wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest ostateczna, aktualna i ważna a zarzuty skarżącej w tym zakresie są bezzasadne.

52 Dalej podnieść należy, że spełnione zostały wymogi art. 61 ust. 1 pkt 3-6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj.:

53 uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego,

54 teren działki nie wymaga uzyskania zgody na zmianę jego przeznaczenia na cele nierolnicze i nieleśne. Analiza informacji o działce zawartych w ewidencji gruntów wykazała, że w granicach działki nr [...] nie znajdują się grunty, które w myśl zapisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U z 2017r. poz. 1161) są objęte ochroną,

55 decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi,

56 zamierzenie budowlane nie znajduje się w obszarze: w stosunku do którego decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 428, 784 i 922), ustanowiony został zakaz, o którym mowa w art. 22 ust. 2 pkt 1 tej ustawy; strefy kontrolowanej wyznaczonej po obu stronach gazociągu oraz strefy bezpieczeństwa wyznaczonej po obu stronach rurociągu.

57 Wyniki przeprowadzonej analizy, zgodnie z art. 53 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, pozwalają na ustalenie, że realizacja planowanej inwestycji w sposób określony w niniejszej decyzji nie spowoduje naruszenia ładu przestrzennego, walorów architektonicznych i krajobrazowych, wymagań ochrony środowiska, ochrony dziedzictwa kulturowego i dóbr kultury, ochrony zdrowia, walorów 8

58 ekonomicznych przestrzeni, prawa własności, potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa oraz potrzeb interesu publicznego. Wyniki analizy przedstawione są w załączniku nr 2 do niniejszej decyzji, który stanowi jej integralną część.

59 Niezasadne są zatem zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia art. 53 ust. 3 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z § 2 pkt. 5 oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez ponowne nieprawidłowe przeprowadzenie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 3-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

60 Ponadto przed wydaniem decyzji zgodnie z obowiązkiem wynikającym z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dokonano niezbędnych uzgodnień: na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. ze Starostą w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie - Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gdańsku Zarząd Zlewni w Elblągu. Organ ten nie zajął stanowiska w wyznaczonym terminie, zatem zgodnie z art. 53 ust 5 u.p.z.p. uzgodnienie uważa się za dokonane.

61 Zgodnie art. 3 pkt 1 a ustawy z dnia 14 marca 1985r. ó Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2021r. poz. 195) przeprowadzono również uzgodnienia z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

62 Uzgodnień z pozostałymi organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 ustawy nie przeprowadzano, ponieważ żadna z sytuacji tego wymagająca w przedmiotowej sprawie nie występuje. Odnosząc się do argumentu skarżącej o konieczności uzgodnienia decyzji z Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego, wskazać należy, że nie jest on zasadny. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji zawiadomił o wszczęciu postępowania Polskie Koleje Państwowe S.A. PKP S.A. w piśmie z 13 maja 2021 r. (karta 53 akt adm.) poinformowały organ, że inwestycja sąsiaduje z działką nr [...], obręb A, która stanowi obszar kolejowy związany z linią nr [...].. Stosownie do treści art. 53 ust. 4 pkt 9a) decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1, wydaje się po uzgodnieniu z Prezesem Urzędu Transportu Kolejowego – w odniesieniu do obszarów przyległych do linii kolejowej o znaczeniu państwowym. Tymczasem powyższa linia kolejowa do takich linii się nie zalicza co wynika wprost z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie wykazu linii kolejowych o znaczeniu państwowym (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 552).

63 Odnosząc się zaś do wskazywanej przez skarżącą kwestii zaniżenia odległości linii zabudowy od drogi gminnej wewnętrznej wskazać należy, że odległość ta została ustalona na co najmniej 6 metrów, co oznacza, że odległość ta na etapie realizacji przedsięwzięcia może być większa. Szczegółów takiej odległości od obiektu budowlanego nie ustala się na etapie określenia warunków zabudowy, a ewentualnie pozwolenia na budowę. Ponadto zauważyć należy, że odległości podane przez skarżącą 6 m (dla terenu zabudowanego), 15 m (dla terenu niezbudowanego) dotyczą dróg gminnych będących drogami publicznymi. Natomiast droga przyległa do spornej inwestycji (działka nr [...]), jest drogą wewnętrzną.

64 Co do zaś zarzutów potencjalnego negatywnego wpływu planowanej inwestycji na zdrowie ludzi, podnieść należy, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy kwestia ta nie podlega badaniu przez organ. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje również wydanie dla skarżącej decyzji o warunkach zabudowy i w związku z tym konieczność wydania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W sprawie Sąd bowiem nie kontrolował legalności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a ż akt administracyjnych wynika, że jest ona ostateczna. Podobnie bez znaczenia jest, czy działka nr [...] jest obecnie uprawiana rolniczo. Jak wskazano wyżej zgodnie z przepisami właściwy organ do ochrony gruntów rolnych dokonał w sprawie koniecznego uzgodnienia.

65 W ocenie Sądu, organy obu instancji podjęły wszelkie czynności konieczne do wyjaśnienia sprawy oraz zgromadziły, a następnie rozpatrzyły materiał dowodowy niezbędny do poczynienia ustaleń faktycznych i wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto ocena materiału dowodowego zebranego w sprawie jest prawidłowa, a uzasadnienie wyrażonego stanowiska znalazło odzwierciedlenie w decyzjach organów obu instancji.

66 Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

67 -----------------------

68 Sygn. akt II SA/OI 273/22

69 Sygn. akt II SA/OI 273/22

70 5

71 Sygn. akt II SA/OI 273/22

72 8

73 Sygn. akt II SA/OI 273/22