Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 kwietnia 2014 r., II SA/Ol 233/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 24 kwietnia 2014 r., II SA/Ol 233/14

Sentencja

1 Dnia 24 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Uzasadnienie

2 M. J. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy.

3 W dniu "[...]" z Wydziałem Informacji Sądowej tut. Sądu skontaktowała się córka skarżącego M. J. informując o śmierci skarżącego M. J. Jednocześnie M. J. przesłała do Sądu (fax) kopię odpisu skróconego aktu zgonu skarżącego M. J. wystawionego przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w "[...]", z którego wynika, iż skarżący zmarł w dniu "[...]" w "[...]".

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

5 W myśl art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.

6 Pod pojęciem "praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego" rozumieć należy takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, czyli te, które nie przechodzą na następców prawnych.

7 W niniejszej sprawie przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Referatu Obsługi Kierowców w Departamencie Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta w "[...]" z dnia "[...]" odmawiającą skarżącemu wydania prawa jazdy. Postępowanie administracyjne dotyczyło więc ustalenia okoliczności związanych wyłącznie z osobą skarżącego, który winien mieć możliwość dokładnego wskazania na jego zdaniem istotne zdarzenia, mające wpływ na ukształtowanie jego sytuacji prawnej. Jest to tym bardziej istotne, że w orzecznictwie akcentuje się wyraźnie, że w toku takiego postępowania organ powinien zawsze brać pod uwagę wszystkie zgromadzone w sprawie dowody, które pozwolą na ustalenie faktycznej sytuacji zainteresowanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II GSK 140/06). Rozstrzygnięcie organu zapadłe we wskazanym powyżej przedmiocie związane jest zatem wyłącznie z osobą skarżącego, kształtuje tylko jego indywidualną sytuację i nie dotyczy interesu prawnego innych osób.

8 Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w toku postępowania administracyjnego, którego przedmiot jest ściśle związany z osobą, której dotyczy, a zatem pozostaje w związku wyłącznie z interesem prawnym zmarłego i jako nie podlegający dziedziczeniu ani zbyciu, nie przechodzi na jego następców prawnych. Zatem sprawa, której przedmiotem była odmowa wydania prawa jazdy należy do katalogu spraw określonych w art. 124 § 3 p.p.s.a., uniemożliwiających zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Zawieszone bowiem na ww. podstawie postępowanie, nie mogłoby już zostać podjęte z uwagi na niemożność zaistnienia przesłanki określonej w art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – tj. zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego. W takiej sytuacji postępowanie winno zostać umorzone.

9 Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.