Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 sierpnia 2016 r., II SA/Ol 1004/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 sierpnia 2016 r., II SA/Ol 1004/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia ‘[...]", Nr ‘[...]" w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Uzasadnienie

2 Wojewoda pismem z dnia "[...]" wniósł do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w "[...]" nr "[...]" z dnia "[...]" w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego P. M. A. z powodu utraty prawa wybieralności. Zwrócił się o stwierdzenie nieważności zakwestionowanej uchwały w całości.

3 W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie ewentualnie odrzucenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

5 Postępowanie sądowoadministracyjne regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.)

6 Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:

7 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;

8 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;

9 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

10 Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie, gdy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 powołanego przepisu stało się ono bezprzedmiotowe. Norma zawarta w art. 161 § 1 pkt 3 ustawy umożliwia zatem zakończenie (poprzez umorzenie) postępowania sądowoadministracyjnego na skutek zajścia w toku tego postępowania także innych niż wymienione w pkt 1 i 2 zdarzeń, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Inne przyczyny, o których mowa w ww. przepisie, nie zostały zdefiniowane. Muszą to jednak być przyczyny wywołujące bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Użycie w § 1 pkt 3 słowa "bezprzedmiotowe" w pierwszej kolejności nasuwa skojarzenie z taką sytuacją, gdy przestaje istnieć przedmiot postępowania. Natomiast zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie ustawy chodzi zatem o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy.

11 Sądowi z urzędu wiadomym jest, że na skutek skargi P. M. A., wyrokiem z dnia 5 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 835/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w ‘[...]" nr "[...]" z dnia "[...]’ w sprawie wygaśnięcia mandatu radnego. Zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą sądów administracyjnych, sąd administracyjny nie może orzec o nieważności bądź niezgodności z prawem uchwały organu, stanowiącej akt normatywny, jeżeli uchwała ta została przez uprawniony organ uchylona lub została pozbawiona bytu prawnego przed wydaniem wyroku. W sytuacji takiej sąd umarza postępowanie (por. wyrok NSA z dnia 24 marca 1992 r., sygn. akt SA/Wr 96/92, OSP 1993, z. 7, poz.149; postanowienie NSA z dnia 21 lipca 1992 r., sygn. akt SA/Wr 367/92, ONSA 1993/3/63; wyrok NSA z dnia 6 grudnia 1994 r., sygn. akt SA/Wr 1707/94, ONSA1996/1/13; uchwała NSA z dnia 16 marca 1998 r., OPS 2/97, ONSA1998/3/73, komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze 2005, str. 376-377).

12 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.