Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 sierpnia 2015 r., I SA/Lu 558/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 sierpnia 2015 r., I SA/Lu 558/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dnia 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. w Likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych w zakresie wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. w Likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydane w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych.

3 Podstawą odrzucenia skargi było nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braku formalnego mianowicie skarżąca nie wykonała ponownego wezwania do przedłożenia aktualnego odpisu KRS (oryginału bądź kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem).

4 Skarżąca pismem z dnia 15 lipca 2015 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi argumentując, że ponowne wezwanie Sądu do uzupełnienia braku nie zostało doręczone do rąk adresata i zwrócone bez poświadczenia odbioru. Nadmieniono, że winę za brak doręczenia przesyłki ponosi doręczyciel, na którego spółka składała skargi, które nie przyniosły efektu. Wnioskodawczyni uznała zatem, że nie ponosi winy w zakresie braku wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału co do uzupełnienia wymaganego braku z uwagi na nie otrzymanie ponownego wezwania.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

7 Ze wskazanego powyżej art. 86 § 1 p.p.s.a. nie wynika według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu.

8 Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/2005).

9 W literaturze wskazuje się na orzecznictwo, w którym podniesiono, że następujące okoliczności faktyczne nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu np.: zwolnienie lekarskie od pracy (wyr. NSA z dnia 4 listopada 1998 r., III SA 1243/97); dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.); niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw ((post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.); nieznajomość prawa (wyr. NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97); przebywanie w areszcie śledczym (post. NSA z dnia 20 października 2004 r., FZ 432/04, niepubl.); choroba wymagająca leżenia, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (post. NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, niepubl.).

10 Wobec powyższego mając na uwadze stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie, rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu w oparciu o przesłankę braku winy sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie kryterium to nie zostało spełnione ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

11 Strona skarżąca swój wniosek uzasadniała brakiem doręczenia ponownego wezwania do uzupełnienia wymaganego braku. Winą za brak doręczenia spółka obarczyła doręczyciela nadmieniając, że wielokrotnie składała na niego skargi.

12 Z analizy akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi została zwrócona do tutejszego Sądu z uwagi na jej nie podjęcie przez adresata w wymaganym terminie.

13 W ocenie Sądu skarżąca w rozpatrywanym wniosku nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, albowiem jedynie w sposób ogólnikowy zakwestionowała prawidłowość doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, twierdząc, iż nie otrzymała wezwania Sądu. Nie wskazała jednak, aby w związku z brakiem przedmiotowego zawiadomienia podejmowała jakiekolwiek próby wyjaśnienia zaistniałej sytuacji poprzez działania reklamacyjne w urzędzie pocztowym. Zatem nie została spełniona w sprawie przesłanka, o której mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a.

14 Ponadto należy zauważyć, iż wnioskodawczyni równocześnie z wnioskiem powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy strona nie uczyniła zadość wspomnianemu wymogowi bowiem złożyła wyłącznie wniosek o przywrócenie terminu nie dołączając do niego wymaganego odpisu KRS.

15 Mając powyższe na uwadze w oparciu o przepis art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. Sąd odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.