Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2014 r., II SAB/Lu 83/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2014 r., II SAB/Lu 83/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na przewlekłość postępowania Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 22 grudnia 2012 r. w sprawie pomocy na dożywianie postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu [...] stycznia 2014 r. Z. W. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie świadczenia na dożywianie.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Skarga Z. W. podlega odrzuceniu.

5 W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.

6 Jak wynika z akt sprawy II SAB/Lu 61/14, w dniu 15 stycznia 2014 r. skarżący wniósł już skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy N. w przedmiocie wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie świadczenia na dożywianie, skutkiem czego zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy między tymi samymi stronami.

7 Po rozpoznaniu skargi Z. W. z dnia [...] stycznia 2014 r. tutejszy sąd wyrokiem z dnia 6 listopada 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Lu 61/14, stwierdził, że postepowanie Wójta Gminy N. prowadzone było w sposób przewlekły, przy czym przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

8 W związku z tym, że sprawa objęta niniejszą skargą została już prawomocnie osądzona, zachodzi określona w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podstawa do odrzucenia skargi.

9 Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.