Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2020 r., II SAB/Lu 16/20

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2020 r., II SAB/Lu 16/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym w dniu 30 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w J. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy do rozpatrzenia pkt 4. wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2019 r., o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania skarżącego do udostępnienia informacji publicznej w zakresie pkt.3 wniosku, o którym mowa w pkt. 1; III. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. wymierza Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie [...]([...]) złotych; V. przyznaje Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w J. od Wójta Gminy sumę pieniężną w kwocie [...]([...]) złotych; VI. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w J. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 W dniu 5 lutego 2019r. Stowarzyszenie " [...]" złożyło drogą elektroniczną do Urzędu Gminy B. P. wniosek o

3 udostępnienie informacji publicznej dotyczącej 1) podmiotów (imię, nazwisko lub nazwa, adres) z którymi gmina miała obowiązujące w

4 2018 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt, 2) z

5 kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2018 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała

6 doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom, 3) ilu bezdomnym psom/kotom zapewniono opiekę na koszt gminy w 2018 r. (nie

7 licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich), 4) jaki był w 2018 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego

8 ustawą o ochronie zwierząt wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne. Ponadto Stowarzyszenie zwróciło

9 się o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom w 2018 r. ( pkt.5 ).

10 W piśmie z dnia 6 lutego 2019r., również przekazanym drogą elektroniczną, udzielono informacji, że żadne zgłoszone bezpańskie zwierzę

11 potrzebujące pomocy nie zostało bez niej pozostawione, przesłano również umowę na odławianie bezdomnych psów z terenu Gminy za 2018r.

12 Podano ponadto, że koszty realizacji zadania są co roku większe, w skromnych budżetach gminy, a to m.in. z tego powodu, że nie

13 otrzymuje ona żadnej pomocy od stowarzyszeń, fundacji, itp. organizacji, które nie prowadzą schronisk, przytulisk, do czego

14 zobowiązuje ustawa o ochronie zwierząt. Udzielający informacji zaznaczył, że w ubiegłym roku co najmniej 8 - krotnie, w tym roku zaś

15 już trzykrotnie udzielał odpowiedzi na podobne lub takie same pytania o los bezdomnych zwierząt różnym organizacjom.

16 W piśmie z 15 maja 2019r. i kolejnym z 26 czerwca 2019r. Stowarzyszenie zwróciło się do Gminy o udzielenie informacji w pkt. 3 i 4

17 zapytania z 5 lutego 2019r. Wskazano również, że pkt. 5 wniosku aplikował o udostępnienie treści i postaci umowy o zapewnienie opieki

18 bezdomnym zwierzętom tj. ze schroniskiem.

19 Wobec braku odpowiedzi Stowarzyszenie w dniu 3 lutego 2020r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność

20 Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z pkt. 3 i 4 wniosku z dnia 5 lutego 2019r., domagając się

21 zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku, stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznania

22 sumy pieniężnej oraz zasądzenia kosztów postępowania. W ocenie Stowarzyszenia brak udzielenia informacji stanowi naruszenie art. 61

23 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1, art. 13 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o

24 dostępie do informacji publicznej. (Dz. U. 2016, poz. 1764). W uzasadnieniu podało, że od kilku lat uczestniczy w projekcie

25 polegającym na badaniu problemu bezdomności zwierząt w jego wymiarze publicznym. W jego ramach jest prowadzony monitoring działalności

26 schronisk dla bezdomnych zwierząt oraz polityki gmin i urzędów. Uzyskane w ten sposób informacje udostępniane są następnie szerokiej

27 publiczności. Pozwalają również tworzyć raporty i statystyki opisujące problem bezdomności zwierząt w Polsce w jego wymiarze

28 publicznym. Im więcej Gmin udziela takich informacji, tym bardziej opracowanie te są rzetelniejsze i lepiej uzasadnione. Zdaniem

29 skarżącego ignorowanie przez Wójta wniosku powoduje realną szkodę dla wiarygodności projektu i ogromu pracy w badanie tego złożonego

30 problemu. Stowarzyszenie wskazało, że do dnia złożenia skargi podmiot zobowiązany nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej w

31 pkt. 3 i 4 wniosku z 5 lutego 2019r., ani też nie wydał w tym przedmiocie decyzji odmownej. Skarżący podkreślił, że wykorzystał

32 Elektroniczną Platformę Usług Administracji publicznej i wniosek złożył na skrytkę przypisaną Urzędowi Gminy B. P..

33 Po otrzymaniu skargi Wójt pismem z dnia 10 lutego 2020r.podał z kim Gmina miała podpisaną w 2018r. umowę na wyłapywanie/ odławianie

34 bezdomnych zwierząt oraz umowę na zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom, wskazał, że w 2018r. zapewniono opiekę 73 bezpańskim psom

35 z terenu Gminy B. P. , na jej koszt, nie zaistniała natomiast potrzeba zapewnienia opieki bezdomnym kotom. Podano ponadto, że

36 koszt realizacji opieki nad bezdomnymi zwierzętami w 2019r. wyniósł [...] zł. W załączeniu przesłano także umowę o zapewnieniu opieki

37 bezdomnym zwierzętom w 2018r.

38 Odpowiadając natomiast na skargę Wójt [...] przyznał, że przedmiotowy wniosek wpłynął 5 lutego 2019r. Odpowiedzi udzielono 6 lutego

39 2019r. i 10 lutego 2020r. Przekazanie informacje zawierają odpowiedź na wszystkie pytania skarżącego, przy czym należy mieć na uwadze,

40 że część pytań dotyczy materii, na które odpowiedź wprost znajdowała się w uchwałach Rady Gmina B. P. o walorze aktów prawa

41 miejscowego. Zdaniem Wójta, wobec udzielenia informacji, postępowanie w sprawie, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone,

42 ewentualnie skarga powinna zostać oddalona, lub oddalony wniosek o nałożenie grzywny.

43 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

44 Zarówno w orzecznictwie jak i piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w

45 prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie,

46 jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Na gruncie ustawy z

47 dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ) o bezczynności można mówić wówczas, gdy

48 podmiot zobowiązany do udzielenia informacji w określonym w jej art. 13 ust.1 terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udziela

49 jej, nie wskazuje dodatkowego terminu, nie dłuższego niż 2 miesiące od dnia wpłynięcia wniosku, jej udostępnienia i przyczynach nie

50 zachowania terminu czternastodniowego, nie informuje, że wniosek nie dotyczy informacji publicznej lub, iż nie jest w jej posiadaniu

51 (art. 4 ust. 3) bądź, że obowiązuje inny tryb udostępniania informacji (art. 1 ust. 2) ewentualnie nie wydaje decyzji odmawiającej

52 udzielenia informacji lub umarzającej postępowanie (art. 16). Przy czym udostępnienie informacji publicznej musi nastąpić w sposób

53 i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają

54 udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Dla oceny, czy w sprawie ma, bądź miała miejsce

55 bezczynność istotne jest więc, obok wykazania uchybienia wskazanego terminu, również ustalenie, czy podmiot do którego skierowano

56 wniosek jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej oraz, czy żądanie zawarte we wniosku dotyczy informacji publicznej.

57 Jedynie bowiem publiczny charakter żądanej informacji uzasadnia przekonanie, że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji

58 publicznej pozostaje w bezczynności ( wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2007 r. I OSK 50/06 i wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010 r. I OSK

59 385/10 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stosownie do art. 4 ust. 1 wspomnianej ustawy zobowiązane

60 do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy

61 władzy publicznej (pkt. 1), organy samorządów gospodarczych i zawodowych (pkt. 2), podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi

62 przepisami Skarb Państwa (pkt. 3), podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego

63 oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (pkt. 4),

64 podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym

65 oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają

66 pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (pkt. 5). Zgodnie z art. 163 Konstytucji RP samorząd

67 terytorialny wykonuje zadania publiczne niezastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych. Do takich

68 podmiotów zalicza się także Wójt [...] jako samorządowy organ władzy publicznej.

69 Wątpliwości nie budzi także kwalifikacja wniosku skarżącego jako żądania udzielenia informacji publicznej. Artykuł 1 ust.1 ustawy o

70 dostępie do informacji publicznej stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją

71 publiczną jest zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych

72 podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym

73 lub majątkiem Skarbu Państwa. W przepisach ustawy nie zdefiniowano pojęcia "sprawy publicznej", niewątpliwie jednak sprawy publiczne

74 są to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej"

75 wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Takie rozumienie pojęcia

76 "sprawa publiczna" związane właśnie z władzą publiczną i wspólnotą publicznoprawną oraz jej funkcjonowaniem trafnie akcentuje się w

77 orzecznictwie (wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r. I OSK 2093/14 opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ).

78 Ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ustawy, który w pkt. 2 lit. c wymienia przedmiot działalności i kompetencje podmiotów o których

79 mowa w art. 4 ust. 1. Zgodnie z ugruntowanymi już poglądami orzecznictwa, wypracowanymi na tle analizy art. 1 ust. 1, jak i

80 precyzującego go art. 6 ust. 1 i 2 w związku z art. 4 ustawy informacją taką jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz

81 publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie

82 zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Status informacji publicznej uzyskuje przy tym

83 taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa). Wskazuje się zatem, że informacją

84 publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w

85 formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej, eksponując powiązania informacji publicznej z dynamiczną działalnością

86 państwa, jako organizatora życia społeczno-gospodarczego z jednoczesnym wskazaniem, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy

87 katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (NSA w wyroku z dnia 31 maja 2004 r., OSK 205/04 opuvbl. w CBOSA ).

88 Zgodnie z art.11a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt ( Dz. U. z 2017, poz. 1840) rada gminy wypełniając obowiązek,

89 o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy określa, w drodze uchwały, corocznie do dnia 31 marca, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi

90 oraz zapobiegania bezdomności zwierząt (ust. 1). W myśl ust. 2 program, o którym mowa w ust. 1, obejmuje w szczególności: 1)

91 zapewnienie bezdomnym zwierzętom miejsca w schronisku dla zwierząt; 2) opiekę nad wolno żyjącymi kotami, w tym ich dokarmianie; 3)

92 odławianie bezdomnych zwierząt; 4) obligatoryjną sterylizację albo kastrację zwierząt w schroniskach dla zwierząt; 5) poszukiwanie

93 właścicieli dla. bezdomnych zwierząt; 6) usypianie ślepych miotów; 7) wskazanie gospodarstwa rolnego w celu zapewnienia miejsca dla

94 zwierząt gospodarskich; 8) zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt.

95 Stosownie do ust. 3 program, o którym mowa w ust. 1, może obejmować plan znakowania zwierząt w gminie. Może obejmować też plan

96 sterylizacji lub kastracji zwierząt w gminie, przy pełnym poszanowaniu praw właścicieli zwierząt lub innych osób, pod których opieką

97 zwierzęta pozostają ( ust. 3a art. 11a ustawy). Realizacja zadań, o których mowa w ust. 2 pkt 3-6, może zostać powierzona podmiotowi

98 prowadzącemu schronisko dla zwierząt. Program, o którym mowa w ust. 1, zawiera wskazanie wysokości środków finansowych przeznaczonych

99 na jego realizację oraz sposób wydatkowania tych środków. Koszty realizacji programu ponosi gmina (ust. 5 art. 11 a ustawy).

100 Treść programu stanowią zatem generalne zasady postępowania w określonych normatywnie sytuacjach, których realizacja stanowi zadania

101 własne gminy. Obecnie nie budzi wątpliwości, że ustawą o dostępie do informacji publicznej objęte są również umowy cywilnoprawne,

102 zawierane przez organy władzy publicznej oraz osoby pełniące funkcje publiczne, w zakresie wykonywanych przez nie zadań publicznych i

103 gospodarowania majątkiem publicznym. Z tego względu informacją publiczną jest treść umów cywilnoprawnych dotyczących majątku

104 publicznego (tak NSA w wyroku z dnia 11 września 2012 r., I OSK 916/12 opubl. w CBOSA). W szczególności zaś spraw publicznych i

105 majątku publicznego dotyczą zawarte przez organ wykonawczy gminy umowy dotyczące wykonywania zadań finansowanych ze środków własnych.

106 Sposób dysponowania tym majątkiem jest niewątpliwie informacją publiczną, co wynika z przepisów art. 6 ust. 2 lit. f w związku z art.

107 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z treści umów o zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom mogą bowiem wynikać nie

108 tylko kwestie dotyczące dysponowania majątkiem publicznym, ale również zasady funkcjonowania danego urzędu, informacje o osobach

109 sprawujących określone funkcje i ich kompetencje. Umowy te obrazują zasady funkcjonowania organu administracji publicznej i sposób

110 gospodarowania środkami publicznymi, którymi dysponuje organ ( tak NSA w wyroku z dnia 2 kwietnia 2014 r., I OSK 1741/13 opubl. w

111 CBOSA). Nie ulega zatem wątpliwości, że informacje odnoszące się do sposobu opieki nad bezdomnymi zwierzętami i ich wyłapywania oraz

112 danych o umowach zawieranych przez gminę w zakresie zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom mają charakter informacji publicznej. Bez

113 wątpienia przekonanie co do publicznego charakteru żądanych informacji miał także Wójt, który najpierw 5 lutego 2019r. i następnie 10

114 lutego 2020r. częściowo udzielił żądanych informacji. Skoro jednak organ nie udzielił informacji w terminie wynikającym z art. 13

115 ust.1, nie podjął także żadnych z innych czynności, o których już wspomniano, pozostawał w bezczynności, co też trafnie wytknęło

116 Stowarzyszenie.

117 Podkreślić należy, że wbrew przekonaniu Wójta udzielenie informacji nie oznacza bezprzedmiotowości postępowania zainicjowanego skargą,

118 a w konsekwencji nie ma podstaw do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o

119 postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przede wszystkim dlatego, że w odpowiedzi z 10 lutego 2010r. nadal nie udostępniono

120 informacji o kosztach realizacji opieki na bezdomnymi zwierzętami w 2018r. , o co wnoszono we wniosku z 5 lutego 2019r. Zamieszczona w

121 odpowiedzi informacja dotyczyła natomiast 2019r., co przecież nie było jego przedmiotem. Stąd też należało zobowiązać organ do

122 udostepnienia informacji zgodnie z pkt. 4 wniosku. Rzeczywiście natomiast w orzecznictwie przyjęto, że wspomniany przepis ma

123 zastosowanie w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji

124 publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Postępowanie

125 sądowe ulega zatem w tej części umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez Sąd trybu przewidzianego

126 w art. 149 powołanej ustawy, gdyż uwzględniając skargę na bezczynność (lub przewlekłość postępowania), nie mógłby zobowiązać organu do

127 wydania w określonym terminie aktu lub wykonania czynności. Umorzenie postępowania w kwestii zobowiązania przez sąd administracyjny do

128 wydania aktu lub czynności nie oznacza jednak, że bezprzedmiotowe staje się orzekanie w kwestii stwierdzenia dopuszczenia się przez

129 organ bezczynności oraz oceny, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz w zakresie ewentualnego wymierzenia organowi

130 grzywny z tego tytułu (wyroki NSA z dnia 12 maja 2016r. I OSK 3041/14 i podane tam orzecznictwo oraz z 12 stycznia 2017r. I OSK 500/16

131 opubl. w CBOSA ). Bezczynność jest bowiem stanem sprawy, którego zaistnienie należy ocenić bez względu na to, czy organ podjął, czy

132 też nie dalsze czynności w sprawie.

133 Skoro zasadność wniosku nie jest podważona, uzasadnione jest twierdzenie skarżącego o uchybieniu terminu do udostępnienia informacji o

134 jakim mowa w art. 13 ust.1 ustawy zgodnie z którym udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie

135 później jednak, niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 tej ustawy, co w konsekwencji

136 czyni zasadnym zarzut bezczynności organu. Bez znaczenia dla oceny opóźnienia w jej udostępnieniu jest wspomniana w odpowiedzi na

137 skargę okoliczność, że część pytań dotyczyła materii na które odpowiedź znajdowała się w uchwałach o walorze aktów miejscowych,

138 opublikowanych w stosownym promulgatorze. co powodowało jej ogólną dostępność. Rzeczywiście w orzecznictwie nie budzi obecnie

139 wątpliwości, że uchwała rady gminy - program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt jest aktem prawa

140 miejscowego ( tak NSA w wyroku z 17 kwietnia 2019r. II OSK 1503/ 17 i podane tam orzecznictwo opubl. w CBOSA ). Według sądu program

141 przede wszystkim konkretyzuje sposoby działania gminy w celu należytego wypełnienia jej obowiązków wynikających z ustawy o ochronie

142 zwierząt. Zauważyć jednak trzeba, że skarżący nie domagał się podania zapisów uchwały, ale wnosił o konkretne dane dotyczące jej

143 wykonania, takich zaś informacji, co jasne, uchwała nie zawierała.

144 Okoliczności sprawy pozwalają na stwierdzenie, że bezczynność Wójta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wprawdzie wspomniana

145 ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "rażącego naruszenia prawa" przyjętego w art. 149 § 1a ustawy Prawo o

146 postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to jednak w orzecznictwie przyjmuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w

147 którym bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty

148 w kontekście okoliczności sprawy, w której do naruszenia prawa doszło ( wyroki NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12 i 17

149 grudnia 2014 r. I OSK 2075/14 opubl. w CBOSA). Oceniając, czy bezczynność zobowiązanego organu miała charakter rażący należy mieć

150 również na uwadze, że celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest zagwarantowanie wnioskodawcy dostępu do informacji w

151 określonym przez ustawę terminie. Ustawodawca w tym względzie założył, że wnioskodawca będzie zainteresowany jak najszybszym

152 rozpoznaniem jego wniosku, a regulacje ustalające krótsze terminy udostępnienia informacji publicznej, niż obowiązujące w postępowaniu

153 administracyjnym, mają mieć przede wszystkim oddziaływanie dyscyplinujące na podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji.

154 Ponadto informacja publiczna udzielona w dużym odstępie czasu od wniesienia wniosku może już utracić dla wnioskodawcy znaczenie. Nie

155 budzi wątpliwości sądu, że w analizowanej sprawie ewidentnie wykazano lekceważący stosunek do wniosku skarżącego, częściowo w ogóle

156 się nim nie zajmując, nawet mimo kolejnych ponaglających pism z 15 maja 2019r. i 26 czerwca 2019r. Co więcej, nawet po 12 miesiącach

157 od wpływu wniosku nadal nie udzielono wszystkich informacji. Wobec tak długiej zwłoki w udzieleniu informacji i braku w tym okresie

158 jakiejkolwiek czynności, uznać należało za uzasadnione wymierzenie Wójtowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy Prawo o

159 postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kwocie [...]złotych. Ma ona charakter represyjny i dyscyplinujący, co powinno skłonić

160 organ do zachowania wymagań określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej.

161 Sąd uznał również za uzasadnione przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej w kwocie [...]zł. W orzecznictwie przyjmuje się, że w

162 przeciwieństwie do grzywny, która jak już wspomniano jest środkiem o charakterze represyjnym i prewencyjnym mającym zdyscyplinować

163 organ, suma pieniężna pełni przede wszystkim funkcję kompensacyjną. W wyroku z dnia 11 maja 2018r. ( I OSK 2230/17 opubl. w CBOSA )

164 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że przyznanie stronie sumy pieniężnej pozostaje bez wpływu na przysługujące jej od organu

165 odszkodowanie. Ma być ono natomiast swego rodzaju zadośćuczynieniem za wszelkiego rodzaju dolegliwości i niedogodności, jakich strona

166 doznała na skutek opieszałego i przewlekłego sposobu rozpoznawania jej sprawy przez organ. Zwrócił ponadto uwagę, że przyznanie

167 skarżącemu sumy pieniężnej ma uświadomić skarżącemu, że nie jest on bezbronny, że sąd administracyjny widzi wszystkie dolegliwości i

168 niedostatki, jakich on doznaje na skutek przewlekłego prowadzenia jego sprawy i że obejmuje skarżącego swoją ochroną. Nie ulega

169 natomiast wątpliwości, że rozstrzyganie, który z tych środków, czy też oba z nich, ma zostać zastosowany i w jakiej wysokości zostało

170 pozostawione orzecznictwu sądów administracyjnych. Podejmując rozstrzygnięcie w kwestii zastosowania każdego z tych środków, sąd

171 administracyjny powinien mieć na względzie: a) stopień naruszenia prawa przez organ administracyjny (funkcja represyjna), b)

172 efektywność jego zastosowania, a więc wyrządzenie organowi określonej dolegliwości finansowej w celu przymuszenia go do wydania aktu

173 lub podjęcia czynności. W powolnym wyroku NSA wywiódł, że stwierdzając w wyroku, iż bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie

174 postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, sąd może odstąpić od przyznania od organu na rzecz skarżącego sumy

175 pieniężnej, jeżeli strona wystąpiła z takim wnioskiem, tylko w wyjątkowo uzasadnionych przypadkach" ( tak też NSA w wyroku z 11 lipca

176 2019 r., I OSK 360/18, 20 grudnia 2019r. I OSK 539/19 i 6 lutego 2020r. I OSK 3961/18 opubl. w CBOSA). Oznacza to, że sąd

177 administracyjny odstępując od przyznania skarżącemu sumy pieniężnej obowiązany jest wyjaśnić, jaki to wyjątkowo uzasadniony przypadek

178 zaistniał, żeby uznać za uzasadnione odstąpienie od zastosowania tego środka dyscyplinującego. W rozpoznawanej sprawie, biorąc pod

179 uwagę okres pozostawania organu w bezczynności, nie ma podstaw do zakwestionowania żądania skarżącego. Tym bardziej, co słusznie

180 zauważył skarżący, w piśmie z dnia 6 lutego 2019r. sam organ stwierdził, że w 2019r. już trzykrotnie odpowiadał na takie same pytania,

181 jak sformułowane we wniosku z 5 lutego 2019r. Zatem musiał już posiadać informacje, których uzyskaniem był zainteresowany również

182 skarżący w rozpoznawanej sprawie, a ich udostępnienie nie powinno nastręczać żadnych trudności. Sama wysokość sumy pieniężnej jest

183 adekwatna do stopnia bezczynności organu.

184 Z tych powodów na podstawie art. art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami

185 administracyjnymi ( Dz. U z 2019r. poz. 2325) należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy do

186 rozpoznania wniosku skarżącego w pkt. 4. Na podstawie art. 149 § 1 pkt.1 ustawy zobowiązano organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek

187 w pkt. 4. O bezczynności która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt.3 i § 1a ustawy,

188 natomiast o grzywnie i sumie pieniężnej na podstawie jej art. 149 § 2. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art.

189 205 § 1 powołanej ustawy zasądzając na rzecz skarżącego kwotę [...]zł, na którą składa się kwota uiszczonego wpisu od skargi.