Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2012 r., II SA/Lu 968/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2012 r., II SA/Lu 968/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r. w przedmiocie uchylenia decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r., nr [...] i przyznania zasiłku okresowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 D. M. wniosła w sprawie II SA/Lu 658/12 skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., znak: [...] uchylającą decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r. uchylającą szereg decyzji o przyznaniu jej zasiłków stałych i okresowych oraz o zmianie wysokości tych zasiłków i orzekającej o przyznaniu świadczeń w innych wysokościach.

3 W dniu [...]r. skarżąca złożyła pismo, w którym zwróciła się z prośbą, by " w dniu [...]r. na posiedzeniu Sądu w sprawie jej skargi nie była rozpatrywana decyzja z [...]r. (nr decyzji [...]) wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (...)", lecz później wydane przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej decyzje z dnia [...]r. w tym m.in. decyzja uchylająca decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r., nr [...] i przyznająca jej zasiłek okresowy.

4 Wobec powyższego postępowanie sądowe w sprawie II SA/Lu 658/12 zostało umorzone (Sąd postanowił uznać, że w piśmie z dnia [...]r. skarżąca cofnęła skargę), natomiast uzasadnione stało się przyjęcie, że w piśmie tym skarżąca wniosła odrębne skargi na poszczególne decyzje Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r., w tym na decyzję uchylającą decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]r., nr [...] i przyznającą jej zasiłek okresowy, która jest przedmiotem niniejszego postępowania.

5 Sąd zważył, co następuje:

6 Skarga na powyższą decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej nie może być rozpoznana merytorycznie, bowiem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

7 Obowiązujące przepisy co do zasady przewidują dwuinstancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracyjne - zgodnie z art. 127 § 1 i 2 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym do rozpatrzenia odwołania właściwy jest organ administracyjny wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.

8 Sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. (art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270, zwanej dalej P.p.s.a.).

9 Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu II instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Oznacza to, że w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (decyzji, zażalenia) od orzeczenia organu I instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa orzeczenia organu I instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą decyzji wydanej przez organ II instancji, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja organu odwoławczego.

10 W świetle powyższego, skoro od zaskarżonej decyzji wydanej przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, działającego jako organ I instancji, przysługiwało (na podstawie powołanego art. 127 § 1 i 2 K.p.a.) odwołanie do organu wyższej instancji tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, to kontrola legalności tej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w razie zaskarżenia również decyzji organu wyższego stopnia, wydanej po rozpoznaniu odwołania, a sytuacja taka nie zachodzi w niniejszej sprawie.

11 W konsekwencji skarga, której przedmiotem jest wyłącznie decyzja organu I instancji nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

12 Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji.