Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2009 r., II SA/Lu 846/08
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2009 r., II SA/Lu 846/08
Sentencja
1 Lublin, dnia 15 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - w zakresie wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a : odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
2 Postanowieniem z dnia 6 stycznia 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał G. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka . Pismem z dnia 16 stycznia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, iż w sprawie pełnomocnikiem skarżącej został wyznaczony [...] A. Ś.. Następnie pismem z dnia 30 stycznia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, iż G. S. złożyła w dniu 20 stycznia 2009 r. oświadczenie o rezygnacji z adwokata w niniejszej sprawie. W dniu 30 stycznia 2009 r. skarżąca złożyła do Sądu pismo, w którym oświadcza, iż zrzeka się adwokata z urzędu i jednocześnie wnosi o doręczanie wszelkiej korespondencji procesowej na jej adres.
3 Wyrokiem z dnia 7 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę G. S. na postanowienie Wojewody w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. W tym dniu również skarżąca złożyła po raz kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
5 Wniosek G. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata nie zasługuje na uwzględnienie.
6 Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "ppsa") - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
7 Prawo pomocy realizowane jest poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (w zakresie całkowitym lub częściowym) oraz poprzez ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ppsa). Przepis ten wiąże się z przepisem art. 244 § 2 ppsa, w myśl którego ustanowienie adwokata, radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi czy radcy prawnemu.
8 W sprawie niniejszej skarżąca złożyła kolejny już wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata pomimo, że referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2009 r. orzekł o przyznaniu jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym oprócz zwolnienia od kosztów sądowych również ustanowienie adwokata z urzędu. Stanowiło ono podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie konkretnego adwokata. Podnieść należy, że w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisu, który uprawniałby stronę do wielokrotnego składania wniosku o prawo pomocy w sytuacji, gdy strona niezadowolona z działania dotychczasowego pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy rezygnuje z przyznanego jej prawa (por. post. NSA z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 469/09; post. NSA z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 29/08).
9 Należy stwierdzić, że wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą ([...]. A. Ś.) stanowi o skorzystaniu przez skarżącą z prawa pomocy przyznanego jej postanowieniem 6 stycznia 2009 r. W powyższej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (por. post. NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05).
10 W związku z zaistnieniem powyższej okoliczności stwierdzić należy, iż brak było podstaw do uwzględnienia kolejnego wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Konsekwencją rezygnacji strony z pomocy adwokata ustanowionego na zasadzie prawa pomocy jest to, że strona na dalszym etapie postępowania działa samodzielnie i może korzystać już tylko z pomocy pełnomocnika ustanowionego z wyboru.
11 Mając powyższe na uwadze, należało odmówić przyznania prawa pomocy .