Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2017 r., II SA/Lu 39/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2017 r., II SA/Lu 39/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na czynność Starosty w przedmiocie umowy stażowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 M. P., reprezentowany przez [...] P. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na czynność Dyrektora [...] w T.L., działającego w imieniu Starosty polegającą na "negatywnym rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 20 października 2016 r. o zorganizowanie stażu dla 1 osoby bezrobotnej na stanowisku magazynier".

3 W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Starosty - Zastępca Dyrektora [...] w T. L. wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, podnosząc, że stroną jest nie Starosta lecz Powiat , ponadto do skargi nie dołączono wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa; poza tym merytorycznie skarga jest nieuzasadniona.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

5 Skarga podlega odrzuceniu.

6 Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz.718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

7 Tymczasem przedmiotem niniejszej skargi jest czynność Starosty polegająca na odmowie zawarcia ze skarżącym umowy stażowej na podstawie art. 53 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", która nie mieści się w powołanym wyżej katalogu aktów lub czynności/ bezczynności wymienionych w powołanym przepisie art. 3 § 2 P.p.s.a.

8 W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że "kwestie związane z przyjmowaniem osób bezrobotnych na staż pozostawione są swobodzie stron umowy, tj. staroście i pracodawcy. Umowa stażowa to rodzaj umowy cywilnoprawnej. Skoro tak to przyjąć należy, że wszelkie kwestie związane z zawarciem umowy, jej wykonywaniem, czy rozwiązaniem nie mogą być przedmiotem oceny sądu administracyjnego" (zob. wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2014 r., I OSK 135/13; wyrok WSA w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2008 r., II SA/Ke 38/08). Wszelkie zatem kwestie dotyczące nawiązania, rozwiązania i wzajemnych zobowiązań stron tej umowy należy rozstrzygać na podstawie przepisów kodeksu cywilnego (zob. E. Staszewska, Komentarz do art. 53 ustawy, System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 50/2016 i powołane tam stanowisko M. Skąpskiego, Zatrudnienie niepracownicze na podstawie umowy o praktykę oraz staż absolwencki (w:) System Prawa Pracy, t. 7, Zatrudnienie niepracownicze, red. K.W. Baran, Warszawa 2015, s. 239. Por. też D. Wąsik, Postępowanie administracyjne w sprawach bezrobocia i promocji zatrudnienia, Warszawa 2011, s. 143).

9 Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.; w tej sytuacji nie mają znaczenia ewentualne braki formalne skargi.

10 Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.