Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2005 r., II SA/Lu 352/04

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sygnatura
II SA/Lu 352/04
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Pomoc społeczna
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor - sprawozdawca, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego I. oddala skargę; II. przyznaje spółce cywilnej P. & T. & P. [...] wynagrodzenie w kwocie 240/dwieście czterdzieści / złotych tytułem nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; płatne ze środków Skarbu Państwa /kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie /

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r., Nr [...], wydaną na podstawie art.138§1pkt.1 kpa oraz art. 31ust.1pkt.1 i ust.4 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 1998r., Nr 64, poz.414 z późn. zm.) oraz §2 ust.1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego (Dz.U. Nr26, poz.140) po rozpoznaniu odwołania . W. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2004r., Nr [...] w sprawie przyznania zasiłku okresowego w wysokości 150zł miesięcznie od 1 stycznia 2004r. do 31 maja 2004r.

3 W motywach rozstrzygnięcia podano, że organ I instancji przyznał T.W zasiłek okresowy z przeznaczeniem na leczenie ze względu na długotrwałą chorobę skarżącej oraz jej syna. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ wskazał art. 31ust.1pkt.1 ustawy o pomocy społecznej oraz przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 marca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego, z których wynika, że zasiłek okresowy może być przyznany ze względu na niepełnosprawność osoby zainteresowanej lub członka jego rodziny, powodującą wzrost kosztów utrzymania, w szczególności w związku z potrzebą uczestnictwa w zajęciach rehabilitacyjnych, zaopatrzeniu w przedmioty ortopedyczne lub środki pomocnicze, zaopatrywanie w dodatkowe oprzyrządowanie, utrzymanie i eksploatację pojazdu inwalidzkiego, koniecznością likwidacji barier architektonicznych.

4 W ocenie organu odwoławczego zebrane w sprawie materiały dowodowe potwierdzają niepełnosprawność T. W. na przewlekłą astmę i ze względu na jej niską rentę uzasadniają przyznanie jej zasiłku okresowego w kwocie 150zł miesięcznie.

5 Organ podkreślił jednocześnie, że ustalenie wysokości tego zasiłku nastąpiło w granicach przysługującego organowi uznania administracyjnego, z uwzględnieniem ustawowego przedziału. (art.31ust.4 ustawy)

6 Na powyższą decyzję T.W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie domagając się jej uchylenia i przyznania jej zasiłku w maksymalnej kwocie 300zł.

7 W skardze kwestionując wysokość przyznanego jej zasiłku, zarzuciła organowi administracyjnemu, że nie uwzględnił kosztów specjalistycznej diety jej chorego na alergię syna, wynoszących miesięcznie 294zł.

8 Skarżąca podniosła ponadto, że jej sytuacja materialna jest trudna, bowiem sama wychowuje oraz utrzymuje syna i brakuje jej pieniędzy nawet na bieżące wydatki: artykuły sanitarne, energię, opał, które wynoszą miesięcznie 360zł. Z tego względu zaskarżona decyzja, przyznająca jej tylko 150zł jest dla niej krzywdząca, zaś organ administracyjny przy jej wydaniu przekroczył granice przysługującego mu uznania administracyjnego.

9 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

10 Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, że rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o złożone przez skarżącą w wywiadzie środowiskowym oświadczenia, z których wynika, że miesięczny koszt leków wynosi 60zł, a nie 294zł. Organ wyjaśnił, że –wbrew zarzutom skargi - zasiłek okresowy przyznano skarżącej mając na uwadze, że choruje ona astmę oskrzelową, zaś jej syn cierpi na alergię, przy czym wysokość zasiłku ustalono w granicach określonych w art. 31ust.4 ustawy o pomocy społecznej.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.

13 Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

14 Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 31ust.1 ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz.U. z 1998r., Nr 64, poz.414 ), stanowiący, iż zasiłek okresowy z pomocy społecznej może być przyznany osobom i rodzinom, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego osoby lub rodziny ustalonego zgodnie z art.4 ust.1, zaś dochody oraz posiadane zasoby pieniężne nie wystarczają na zaspokojenie ich niezbędnych potrzeb, w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, brak możliwości zatrudnienia.

15 Przyznanie zasiłku okresowego opiera się na tzw. uznaniu administracyjnym, którego granice wyznaczają ogólne cele pomocy społecznej określone w art. 2 ust. 3 i 4 ustawy. W świetle tych przepisów świadczenia z pomocy społecznej powinny ułatwiać konkretnym osobom i ich rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są oni w stanie pokonać, wykorzystując własne środki, możliwości i uprawnienia. Pomoc społeczna powinna w miarę możliwości doprowadzić do ich usamodzielnienia się oraz integracji ze środowiskiem, przy czym rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być ustalone odpowiednio do indywidualnej sytuacji życiowej osoby ubiegającej się o pomoc. ( art. 2 ust 1 i 3 cyt. ustawy).

16 Organ administracyjny rozstrzygając zatem o przyznaniu bądź odmowie przyznania zasiłku okresowego powinien mieć na uwadze nie tylko wysokość dochodów, ale również cele pomocy społeczne, o których mowa w art. 2,3 i 4 ustawy.

17 W sprawie zachodzą przesłanki przyznania T.W. zasiłku okresowego.

18 W toku postępowania ustalono, że skarżąca jest rencistką, której dochód w miesiącach poprzedzających złożenie wniosku tj. w grudniu 2003r. i styczniu 2004r. nie przekroczył ustawowego kryterium dochodowego, oraz że utrzymuje się wyłącznie z renty oraz ze świadczeń udzielanych jej z pomocy społecznej. W wywiadzie środowiskowym skarżąca podała, że jej miesięczne wydatki na leczenie wynoszą co najmniej 60zł. Organ opierając się między innymi na jej oświadczeniu uwzględnił wniosek i przyznał jej na ten cel zasiłek okresowy w kwocie 150zł miesięcznie. Wbrew zarzutom skargi zebrany materiał dowodowy nie uzasadniał przyznania zasiłku w kwocie 300zł.

19 W ocenie Sądu organ administracyjny wydając zaskarżoną decyzję nie przekroczył granic przysługującego mu prawa do swobodnej oceny dowodów i ustalenia wysokości świadczenia dla skarżącej.

20 Podkreślić bowiem należy, że celem pomocy społecznej, jak wyżej wskazano, jest przede wszystkim doraźne wsparcie osób potrzebujących pomocy, nie będących w stanie we własnym zakresie uporać się z przejściowymi trudnościami, a nie przejęcie przez Państwo obowiązku utrzymania świadczeniobiorcy i zaspokajania wszystkich jego potrzeb w nieograniczonym zakresie. Skarżąca T.W. stale korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, otrzymując okresowo potrzebne jej wsparcie materialne.

21 W tych warunkach zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu niezgodności z prawem i z tego względu Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270) - skargę oddalił.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 2 orzeczeniach.

  1. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2015 r., II SAB/Lu 53/15
  2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2015 r., II SAB/Lu 52/15