Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2014 r., II SA/Lu 311/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 grudnia 2014 r., II SA/Lu 311/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. I. z udziałem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania świadczeń pieniężnych osobom deportowanym do pracy przymusowej - w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...]., sygn. akt II SA/Lu 311/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę R. I. z udziałem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie odmowy przyznania świadczeń pieniężnych osobom deportowanym do pracy przymusowej.

3 Sąd wskazał, że skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego C. K. S., nie uzupełnił braków formalnych skargi tj. nie wskazał numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia bądź innego aktu) lub czynności, dlatego nie można jej nadać dalszego biegu.

4 W piśmie z dnia 6 listopada 2014r., nadanym w dniu 7 listopada 2014r. (k. 87, 88) pełnomocnik skarżącego w "nawiązaniu do postanowienia Sądu z dnia 22 października 2014r." wskazał, że niniejsza skarga dotyczy decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego przysługującego osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę.

5 Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wyjaśniając, że "niejednoznaczne oznaczenie w skardze przedmiotu zaskarżenia wynikało z bogatej korespondencji w tej sprawie i wielu decyzji Urzędu".

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Dotyczy to również uczestnika postępowania, co wynika z art. 33 § 1 P.p.s.a.

9 Z przepisu tego wynika, że podstawową przesłanką przywrócenia terminu, którą zobowiązany jest uprawdopodobnić wnioskodawca, jest brak winy strony (uczestnika) tj. brak należytej dbałości o swoje interesy rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, "Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2004, s. 149).

10 Należy przy tym podkreślić, że w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, a więc i do złożenia skargi kasacyjnej, jest nie tylko brak winy strony, ale również brak winy tego pełnomocnika (por. postanowienia NSA z dnia 18 grudnia 2013r., I OZ 1198/13 i z dnia 18 lutego 2014r., I OZ 74/14).

11 Reprezentujący skarżącego R. I. radca prawny C. K. S,., nie wykazał okoliczności potwierdzających brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia bądź innego aktu) lub czynności. Nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej wniosek "bogata korespondencja w sprawie", na którą wskazuje pełnomocnik, bowiem na profesjonalnym pełnomocniku spoczywa obowiązek zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych w imieniu mocodawcy. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych razem z wezwaniem do wypełnienia i podpisania formularza PPF (k.13) i w wykonaniu tego wezwania nadesłał taki formularz wraz z pismem procesowym (k.14), co świadczy o tym, że nieuzupełnienie braku formalnego było nieusprawiedliwionym wynikiem przeoczenia.

12 Z tych względów, Sąd orzekł, jak w sentencji.