Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 października 2004 r., II SA/Lu 169/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 października 2004 r., II SA/Lu 169/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński - sprawozdawca, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Ewa Ibrom, Protokolant ref.-staż Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. sprawy ze skargi Firmy "A" na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów Nr [...] położonej przy ul. [...] w L., która w tej części nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku II. zasądza od Rady Miejskiej na rzecz Firmy "A" kwotę 540 (pięćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 [...] D.T., A.T., N.T. – Spółka jawna wniosła w dniu 12 marca 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Rady Miejskiej skargę na uchwałę tejże Rady z dnia 26 września 2002r. Nr 1688/LV/2002 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. – część II. Uchwałą tą dokonano zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w obszarze miasta L. – część II obejmujących południowo-zachodni obszar miasta, zawarty między A.K. , ulicami G. i M., rzeką B. do mostu kolejowego na szlaku L.-W. i linią kolejową L.-W.

3 W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w dniu 2 lipca 2001r. D.T. i N.T. (wspólnicy skarżącej Spółki) złożyli zarzuty do projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w obszarze miasta L. – część II.

4 Zarzuty te zostały przez Radę Miejską potraktowane jako protest i uchwałą z dnia 24 stycznia 2002r. nie uwzględnione.

5 Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie po rozpoznaniu skargi [...] s.j. prawomocnym wyrokiem z dnia 2 grudnia 2003r. sygn. akt II SA/Lu 625/02 stwierdził nieważność powyższej uchwały jako podjętej z naruszeniem art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.).

6 Zdaniem strony skarżącej w świetle treści art. 18 ust. 2 pkt 11 powyższej ustawy nie można przystąpić do uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego lub zmian do niego przed rozstrzygnięciem przez sąd administracyjny skarg na uchwały dotyczące zarzutów wniesionych do projektu planu.

7 Uchwała dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęta przed rozpoznaniem tych skarg jest nieważna ze względu na treść art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stanowiącego, iż każde naruszenie przepisów art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części. W tej mierze powołano się na pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 1.04.1999r. Sygn. akt II SA/Gd 1627/98 (ONSA 2000, z.4, poz. 144).

8 Skarżąca Spółka jawna [...] jest właścicielem działki nr 71/3 położonej przy ul. J.P. Z tego względu ustalenia uchwały Nr 1688/LV/2002 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. – Część II, w sposób bezpośredni naruszają jej prawo własności.

9 Strona skarżąca w dniu 2 stycznia 2004r. wystąpiła do Rady Miasta na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) z pismem wzywającym do stwierdzenia nieważności uchwały Nr 1688/LV/2002. W odpowiedzi z dnia 9 lutego 2004r. Rada Miasta stwierdziła, iż: "rozpatrzenie tej sprawy będzie możliwe – z zachowaniem stosowanego przez Radę trybu – po uzyskaniu orzeczenia NSA – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 3 grudnia 2003r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 625/02 wraz z uzasadnieniem".

10 Wobec odmowy zajęcia stanowiska przez Radę Miasta skarżąca Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały a nadto o zasądzenie kosztów postępowania.

11 W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie argumentując, że procedura sporządzania planu została przeprowadzona zgodnie z wymogami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Stwierdzono, iż sposób wykonywania prawa własności dla nieruchomości skarżących został ukształtowany ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego poprzedniej generacji. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta L. – Część II , którego ustalenia są treścią uchwały Nr 1688/LV/2002, przeznaczenie przedmiotowej nieruchomości nie zostało zmienione, a zatem i sposób wykonywania prawa własności pozostał taki sam.

12 Ponadto strona przeciwna poinformowała, że od wyroku NSA – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 2 grudnia 2003r. stwierdzającego nieważność uchwały Nr 1278/XLVI/2002 Rady Miejskiej z dnia 24 stycznia 2002r. w sprawie rozpatrzenia protestu wniesionego do projektu zmiany planów zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w obszarze miasta L. – część II, została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 Zgodnie z dyspozycją art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

15 Pojęcie "sprawa z zakresu administracji publicznej" ma charakter materialnoprawny i obejmuje sprawy należące do właściwości organu administracji, a istotnym kryterium przyjęcia, że konkretna uchwała została podjęta w sprawie z zakresu administracji, jest "przynależność norm prawnych stanowiących podstawę jej wydania do norm prawa administracyjnego (publicznego) i wynikający z tej normy charakter przedmiotu regulacji w drodze uchwały" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8.11.1996r. sygn. III ARN 26/96).

16 Uchwała rady gminy podjęta w sprawie planu miejscowego spełnia powyższe warunki, wobec czego może być zaskarżona do sądu administracyjnego w trybie cyt. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

17 Strona skarżąca dopełniła obowiązku wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa co zostało dokonane w piśmie z dnia 9 stycznia 2004r. Wezwanie to okazało się bezskutecznym, o czym świadczy treść pisma Przewodniczącego Rady Miasta do strony skarżącej z dnia 9 lutego 2004r. jak też stanowisko zajęte w odpowiedzi na skargę.

18 Jest poza sporem, że skarżąca Spółka jawna [...] – D.T., A. T. i N.T. jest właścicielem działki Nr 71/3 położonej przy ul. J.P.

19 Ustalenia uchwały o zmianach w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, obejmującej także tę działkę, naruszają zatem jej (Spółki) interes prawny, wobec czego była ona uprawniona do wniesienia skargi na tę uchwałę, a wcześniej na uchwałę Rady Miejskiej w sprawie wniesionego przez Spółkę środka prawnego kwestionującego ustalenia projektu zmian planów, który to środek błędnie zakwalifikowano jako protest.

20 Stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę sprowadza się w istocie do polemiki z poglądem wyrażonym w tej kwestii w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 2 grudnia 2003r. sygn. akt II SA/Lu 625/02. Pogląd ten podzielił jednak Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wniesioną przez Miasto, wyrokiem z dnia14 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 412/04. Z tego względu zbędnym jest powtarzanie argumentacji przytoczonej w uzasadnieniach obu tych wyroków.

21 Skoro zatem wniesiony przez Spółkę [...] środek prawny kwestionujący ustalenia projektu zmian planów był w rzeczywistości zarzutem, to trafnie podnosi skarga, iż niedopuszczalne było podjęcie uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przed rozpoznaniem przez sąd administracyjny skargi na uchwałę rady gminy o odrzuceniu tego zarzutu. Z treści art. 18 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) wynika bowiem, że przedstawiony radzie gminy do uchwalenia projekt planu powinien uwzględniać orzeczenia sądu administracyjnego wydane w związku ze złożonymi zarzutami. Innymi słowy projekt planu nie może być uchwalony przed rozstrzygnięciem przez sąd administracyjny złożonych zarzutów.

22 W sprawie niniejszej przedstawiona kolejność czynności, w odniesieniu do nieruchomości stanowiącej własność strony skarżącej, nie została zachowana ze względu na błędne zakwalifikowanie wniesionego przez Spółkę [...] środka prawnego jako protestu. Skoro jednak środek ten został ostatecznie uznany w postępowaniu sądowo administracyjnym za zarzut, to uchwalenie zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego było niedopuszczalne, zaś uchwała w sprawie zmian planów miejscowych , przynajmniej w części dotyczącej działki stanowiącej własność strony skarżącej, dotknięta jest nieważnością. W myśl bowiem art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części.

23 W trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym strona skarżąca sprecyzowała żądanie skargi w ten sposób, że domagała się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki Nr 71/3.

24 Z przedstawionych wyżej względów i na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji. Stwierdzeniu nieważności uchwały ( w części określonej w sentencji) nie stał na przeszkodzie fakt upływu okresu ponad jednego roku od dnia jej podjęcia, bowiem uchwała w sprawie planu miejscowego stanowi akt prawa miejscowego (art. 94 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym).

25 W części, co do której stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały, Sąd orzekł o jej niewykonalności do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

26 Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia przepis art. 200 tejże ustawy.