Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2004 r., II SA/Lu 1270/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 lipca 2004 r., II SA/Lu 1270/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie NSA Leszek Leszczyński, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski (spr.), Protokolant asystent sędziego Rafał Ostrowski, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2004 r. sprawy ze skargi Firmy "A" na decyzję Wojewody z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia oraz stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o ustaleniu opłat z tytułu zarządu nieruchomością I uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]. znak [...]; II zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

2 Sygn .akt II SA / Lu 1270/ 03

3 Uzasadnienie

4 Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta

5 z dnia [...]maja 2003 r znak: [...] odmawiającej

6 uchylenia oraz stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego

7 z dnia [...]listopada 1996 r znak.[...]

8 w sprawie ustalenia dla Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych

9 opłatę roczną z tytułu zarządu nieruchomością Skarbu Państwa, położoną w L.

10 przy ulicy C., oznaczonej numerami 25 / 5 o powierzchni 3083 m2 i 25 / 3

11 o powierzchni 3477 m 2. Wnosząca o uchylenie , ewentualnie o wygaśnięcie

12 powyższej decyzji Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych uznała , iż

13 naliczenie opłaty z tytułu sprawowania zarządu jest bezprzedmiotowe. Dowodziła, iż

14 instytucja zarządu wykonywana przez Lasy Państwowe w stosunku do posiadanego

15 mienia nie może być utożsamiana z pojęciem trwałego zarządu do którego mają

16 zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce

17 nieruchomościami. W tym przypadku zastosowanie znajdują przepisy rozdziału 6a

18 ustawy o lasach , które w sposób wyczerpujący i pełny regulują wszelkie sprawy

19 związane z gospodarowaniem nieruchomościami przeznaczonymi i nabywanymi na

20 ustawowe potrzeby Lasów Państwowych. Rozpatrujący odwołanie Wojewoda

21 podtrzymał stanowisko Prezydenta Miasta L. odmawiające załatwienia

22 sprawy zgodnie z wnioskiem. W ocenie organu odwoławczego za uznaniem, iż

23 nieruchomości pozostają w trwałym zarządzie wnioskodawcy przemawia treść

24 art.199 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami.

25 Przepis ten dotyczył bowiem przekształcenia zarządu istniejącego w dacie wejścia w

26 życie ustawy w trwały zarząd. Według art.1 ust.1 pkt.1 tej ustawy jej przepisy należy

27 stosować do wszystkich nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub

28 jednostek samorządu terytorialnego , z wyłączeniem nieruchomości wymienionych w

29 odrębnych ustawach .Między innymi przepisy ustawy o gospodarce

30 nieruchomościami są wyłączone w zakresie uregulowanym w ustawie o lasach.

31 Ponieważ przepisy ustawy o lasach są przepisami szczególnymi , zastosowanie

32 przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami będzie wyłączone wtedy ,gdy

33 przepisy ustawy szczególnej takie wyłączenie przewidują. Jednak ustawa o lasach

34 takich wyłączeń , jeżeli chodzi o oddawanie do korzystanie państwowym jednostkom

35 organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej nieruchomości Skarbu

36 Państwa przeznaczonych pod inne cele niż związane z gospodarką leśną, nie

37 przewiduje. Według Wojewody podstawowym kryterium o zastosowaniu

38 przepisów ustawy o lasach , w kwestii przysługiwania jednostkom służby leśnej tytułu

39 prawnego do nieruchomości Skarbu Państwa , jest wykorzystywanie nieruchomości

40 na cele gospodarki leśnej. Skoro nieruchomości są wykorzystywane pod zabudowę

41 obiektami administracyjno – biurowymi i budynkami mieszkalnymi , a więc dla celów

42 innych niż gospodarki leśnej , należy stwierdzić , iż pozostają one w trwałym

43 zarządzie Dyrekcji Regionalnej Lasów Państwowych , a Skarbowi Państwa

44 przysługują z tego tytułu opłaty roczne.

45 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Okręgowa Dyrekcja Lasów

46 Państwowych domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji

47 Prezydenta Miasta L. i orzeczenia o wygaśnięciu decyzji Kierownika Urzędu

48 Rejonowego z dnia [...] listopada 1996 r.. Zarzucając organom administracji

49 naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego , w tym braków

50 uzasadnienia oraz błędnej interpretacji art.154 k.p.a poprzez przyjęcie , iż przepis ten

51 oparty jest na konstrukcji uznania administracyjnego , ponownie podniosła zarzut

52 bezprzedmiotowości wspomnianej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego . Zdaniem skarżącej instytucja zarządu wykonywana przez Lasy Państwowe

53 w stosunku do posiadanego mienia skarbu Państwa nie może być utożsamiana z

54 instytucją trwałego zarządu uregulowaną w ustawie o gospodarce nieruchomościami.

55 Błędne jest powoływanie się na art.199 ust.2 tej ustawy , według którego zarząd

56 nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa oraz własność Gminy ,

57 sprawowany w dniu wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami przez

58 jednostki organizacyjne , przekształca się z tym dniem w trwały zarząd tych

59 nieruchomości. Powołana ustawa nie narusza bowiem obowiązywania ustawy o

60 lasach ( Art.2 pkt.3 ).Tylko istniejące przed dniem 1 stycznia 1998 r zarządy stały się

61 trwałymi zarządami. Natomiast wszelkie inne formy gospodarowania

62 nieruchomościami uregulowane w ustawach szczególnych , w tym w

63 ustawie o lasach , zachowały swoją aktualność. Na potwierdzenie swojej

64 argumentacji skarżąca powołała akty prawne , gdzie nadal funkcjonuje zwrot " w

65 zarządzie" , a nie "w trwałym zarządzie " , co oznacza w jej przekonaniu , iż nie

66 wszystkie zarządy uległy przekształceniu. Skarżąca podkreśliła ponadto, iż nie ma

67 powodów dla których działalność prowadzoną na przedmiotowych nieruchomościach

68 można uznać za inną niż określana jako gospodarka leśna. Zgodnie z art.4 ust.3

69 ustawy o lasach w ramach sprawowanego zarządu Lasy Państwowe prowadzą

70 gospodarkę leśną , gospodarują gruntami i innymi nieruchomościami związanymi z

71 gospodarką leśną , także prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają

72 jego wartość. Z kolei § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1994 r w

73 sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej w Państwowym Gospodarstwie

74 Leśnym Lasy Państwowe ( Dz.U Nr. 134, poz. 692 ) stanowi, iż w Regionalnych

75 Dyrekcjach Lasów Państwowych prowadzona jest działalność administracyjna

76 związana z gospodarką leśną.

77 W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko w

78 sprawie.

79 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

80 Pokreślić należy przede wszystkim , iż organy rozpoznające sprawę błędnie

81 zastosowały jako podstawę orzekania art.154 k.p.a. Zgodnie z jego treścią decyzja

82 ostateczna , na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym

83 czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał

84 ,lub przez organ wyższego stopnia , jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub

85 słuszny interes strony. Ustalenie , iż decyzja nie tworzy praw nabytych dla żadnej ze

86 stron postępowania wymaga stwierdzenia , iż treść rozstrzygnięcia nie pozwala na

87 sformułowanie korzyści prawnych dla strony, uprawnień ani sprecyzowania swoich

88 obowiązków lub takich obowiązków innych podmiotów , które byłyby korelatem ich

89 uprawnień ( B.Adamiak / j. Borkowski Kodeks Postępowania Administracyjnego –

90 Komentarz str.680 ). Zasadnym jest zatem stwierdzenie, iż za decyzję nie

91 tworzących praw nabytych dla strony nie może być potraktowana decyzja

92 nakładająca obowiązki , w tym przypadku określająca konieczność ponoszenia opłat

93 z tytułu zarządu majątkiem Skarbu Państwa ( por. wyrok z dnia 15 stycznia 1998 r

94 sygn. akt I SA 855 / 97 , wyrok z dnia 27 maja 2003 r sygn. akt IV SA 3205 / 01

95 Monitor Prawniczy 2003 /14/627 ). Nie ma natomiast wątpliwości , iż przepis ten

96 oparty jest na uznaniu administracyjnym rozumianym jako możliwość zmiany decyzji

97 ostatecznej przy spełnieniu określonych w nim przesłanek ( por .wyrok NSA z dnia 28

98 czerwca 1982 r sygn. akt SA / Wr 245 / 82 , ONSA 1982/ 1/ 62, wyrok z dnia 1

99 grudnia 1998 r sygn. akt III SA 6952 /97 ).

100 Zgodzić należy się ze skarżącym w ocenie sprawowanego przez Dyrekcję

101 Regionalną Lasów Państwowych sprawowanym w stosunku do lasów stanowiących

102 własność Skarbu Państwa. Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r o gospodarce

103 nieruchomościami i wywłaszczaniu nieruchomości ( tekst .jedn. Dz.U z 1991 r Nr. 30

104 , poz. 127 ze zmianami ) stanowiła, iż zasady gospodarowania gruntami określone w

105 ustawie nie obejmują gruntów zabudowanych , wchodzących w skład gospodarstw

106 rolnych oraz związanych z państwowym gospodarstwem leśnym i położonym na

107 obszarach przeznaczonych w planach zagospodarowania przestrzennego wyłącznie

108 na cele gospodarki rolnej i leśnej ( art. 1 ust. 2 ). Odmienną regulację wprowadził

109 natomiast art.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami (

110 tekst. jedn DZ. U z 2000 r Nr 46 , poz. 543 ze zmianami ) .Zgodnie z jego treścią

111 ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki

112 nieruchomościami , a w szczególności ustawy o lasach ( pkt. 3 ). Mimo różnego

113 brzmienia powołanych przepisów nie ma powodów dla których za nieuzasadniony

114 należałoby uznać pogląd o wyłączeniu funkcjonowania ustawy o gospodarce

115 nieruchomościami w stosunku do nieruchomości objętych pojęciem lasu zgodnie z

116 art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r o lasach ( tekst jedn. Dz. U z 2000 r Nr. 56 ,

117 poz. 679 ze zmianami ) . W przypadku zarządu określonego w art.4 ust.1 ustawy o

118 lasach dla jego ustanowienia nie jest wymagana decyzja administracyjna, a w jego

119 ramach Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną, gospodarują gruntami i innymi

120 nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarka leśną, a także

121 prowadzą ewidencję majątku Skarbu Państwa oraz ustalają jego wartość ( art.4 ust.3

122 ). Zasadnicze znaczenie ma w tej sytuacji ustalenie czy nieruchomości oznaczone

123 nr.25 / 5 i 25/3 będące przedmiotem sporu są związane z gospodarką leśną. Jest

124 bezspornym , iż działka oznaczona nr.25 / 5 zabudowana jest budynkami

125 administracyjno – biurowymi w których siedzibę ma skarżąca, natomiast działka 25 /

126 3 zabudowana jest budynkami mieszkalnymi , w których zgodnie z oświadczeniem

127 skarżącej złożonym przed sadem, zamieszkują byli i obecni pracownicy Lasów

128 Państwowych. Według ewidencji gruntów nieruchomości te oznaczone są symbolem

129 Bi jako przeznaczone pod zabudowę. Art.3 pkt.2 ustawy o lasach stanowi , iż lasem

130 w rozumieniu ustawy jest grunt związany z gospodarką leśną , zajęty pod

131 wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej budynki i budowle, urządzenia

132 melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod

133 liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także

134 wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Dla wykazania , iż

135 określona nieruchomość jest wykorzystywana na cele gospodarki leśnej nie jest

136 zatem koniecznym utożsamianie jej z definicja zawarta w art.6 ust.1 pkt.1 ustawy o

137 lasach. Wystarczającym jest ustalenie, iż grunt ma związek pośredni z gospodarką

138 leśną i wykorzystywany jest dla potrzeb gospodarki leśnej.. Skoro jest zatem

139 zabudowany budynkami administracyjnymi wykorzystywanymi przez jednostkę

140 organizacyjna Lasów Państwowych oraz budynkami mieszkalnymi służącymi

141 zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jej pracowników związek taki uznać należy za

142 spełniony ( por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 1996 r sygn. akt SA / Wr 1118 / 95

143 Glosa 1997 / 2 str.27 ) .

144 Z uwagi na powyższe na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.a) i c) ustawy z dnia 30

145 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr.

146 153, poz.1270 ) zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Prezydenta

147 Miasta należało uchylić .O kosztach orzeczono na podstawie art.200

148 powołanej ustawy.