Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2016 r., III SAB/Lu 24/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 lutego 2016 r., III SAB/Lu 24/14

Sentencja

1 Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.H. z dnia 18 stycznia 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] r. postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy wywołane wnioskiem J. H. z dnia 18 stycznia 2016 r.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] r. Wnioskiem sporządzonym dnia 5 stycznia 2015 r. skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia. Następnie w złożonym w dniu 12 lutego 2015 r. urzędowym formularzu PPF skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie powyższe zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2015 r. (potwierdzenie odbioru k-333 akt sąd.) i nie zostało przez skarżącego zaskarżone. W dniu 17 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wydał postanowienie o stwierdzeniu prawomocności i stwierdził, że postanowienie o odrzuceniu skargi jest prawomocne od dnia 3 lutego 2015 r.

3 Wnioskiem z dnia 18 stycznia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu.

4 Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

5 Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. Jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Stosownie do powołanego unormowania, złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest więc dopuszczalne w każdym stadium postępowania sądowoadministracyjnego, aż do czasu jego prawomocnego zakończenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt II OZ 684/06; postanowienie NSA z 21 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 514/09 Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z dnia 18 stycznia 2016 r. o ustanowienie adwokata został złożony po stwierdzeniu prawomocności postanowienia o odrzuceniu skargi strony, a więc po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą strony. Wniosek taki jest niedopuszczalny, nie podlega zatem merytorycznemu rozpoznaniu

6 Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy wskazane w powyższym przepisie, bowiem złożony przez skarżącego w dniu 18 stycznia 2016 r. jest niedopuszczalny, zatem brak jest podstaw do rozpoznania wniosku.

7 Z tych względów oraz na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.