Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 lutego 2010 r., III SAB/Lu 17/09

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sygnatura
III SAB/Lu 17/09
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Samorząd terytorialny, Administracyjne postępowanie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia NSA Maria Wieczorek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i S. małż. K. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie : działalności lokalu [...] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność m. in. rady Miasta T. w sprawie funkcjonowania baru R. w T., które zdaniem skarżących odbywa się z naruszeniem prawa. Do skargi dołączono m. in. liczną korespondencję prowadzoną przez skarżących z organami samorządu T. na przestrzeni dwóch lat poprzedzających wniesienie skargi. Wśród załączników są pochodząc z 2008 r. wezwania kierowane przez S. K. do Rady Miejskiej w sprawie podjęcia uchwały w przedmiocie ograniczenia czasu otwarcia baru R.

3 Organ uznał skargę za bezzasadną.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga wniesiona na podstawie 101a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm.) podlega odrzuceniu, bowiem nie dotyczy ona bezczynności organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a tylko taka bezczynność mogłaby być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

6 Zgodnie z art. 101 ust. 1 tej ustawy - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

7 Zgodnie zaś z art. 101a ust. 1 tejże ustawy - przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich.

8 Należy wskazać, że podstawa prawna podjęcia przez gminę uchwały w kwestii godzin otwarcia otwierania oraz zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności zawarta jest w art. XII § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Przepisy wprowadzające Kodeks pracy (Dz. U. nr 24 poz. 142).

9 Jak trafnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 23 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Rz 616/08 - w granicach kompetencji wynikającej z art. XII § 1 ustawy z 1974 r. Przepisy wprowadzające Kodeks pracy - organ samorządu terytorialnego może wydawać tylko akty generalne, skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu podmiotów i tylko w takim zakresie może ograniczać swobodę działalności gospodarczej. Określając godziny otwarcia imiennie oznaczonej placówki usługowej Rada Miejska przekracza zakres upoważnienia wynikającego z tego przepisu.

10 Kwestia kontroli prawidłowości już podjętych przez Radę Miasta w T. uchwał określających godziny otwarcia imiennie określonych placówek nie może odbyć się w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest bezczynność Rady Miasta w podjęciu kolejnej uchwały tego rodzaju.

11 Skoro jednak oczekiwanie skarżących dotyczy podjęcia uchwały w sprawie indywidualnych godzin otwarcia konkretnej placówki, to uchwała taka - bez względu już na prawną możliwość jej podjęcia - nie mogłaby być uznana za sprawę z zakresu administracji publicznej, lecz byłaby to sprawa jednostkowa, indywidualna, skierowana do jednego podmiotu.

12 Nie jest zaś dopuszczalna skarga na bezczynność organów gminy w razie niepodjęcia uchwały w sferze innej niż dotyczącej zakresu administracji publicznej.

13 Z tego powodu skarga nie może być rozpatrzona, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej ppsa).

14 .

Powołane przepisy