Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2009 r., III SA/Lu 563/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2009 r., III SA/Lu 563/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2007 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 16 listopada 2009 r., zatytułowanym: "Zażalenie", wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, S. S. zaskarżył decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] listopada 2007 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 listopada 2009r. pismo zostało przesłane do Komendanta Wojewódzkiego Policji, celem podjęcia dalszych działań, zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami odnośnie trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. W dniu 15 grudnia 2009 r. organ przekazał do sądu skargę wraz z odpowiedzią na skargę.

4 W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie ze względu na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia od decyzji.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji publicznej właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

7 Ponieważ przedmiotem skargi (błędnie określonej jako: "zażalenie") jest decyzja administracyjna, skarżący powinien uprzednio skorzystać z prawa wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji, o czym został prawidłowo pouczony w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Skarżący ze środka tego nie skorzystał. W skardze argumentował, że decyzję otrzymał dopiero w styczniu 2008 r., a wcześniej nie odebrał pisma z poczty, gdyż przebywał za granicą. Nie wnosił odwołania od decyzji z powodu upływu terminu.

8 Argumenty skarżącego są pozbawione podstaw. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, iż przesyłka pocztowa z decyzją została wysłana na adres skarżącego i wobec jej nieodebrania, pomimo dwukrotnego awizowania, została włączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Argumentację tę potwierdza analiza koperty znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy (k. 140). Trafnie zatem organ stwierdza, że doręczenie decyzji było skuteczne, ze względu na treść art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego.

9 Jeżeli skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, jak twierdzi, bez własnej winy, powinien wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie. Brak skorzystania z tej możliwości i niewniesienie odwołania od skarżonej do sądu decyzji oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.

10 W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (poza wymienionymi w punktach 1-5 cytowanego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia jakie służyły mu w postępowaniu administracyjnym skutkuje niedopuszczalnością wniesienia skargi, to zaś prowadzi do jej odrzucenia.

11 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.