Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 lipca 2004 r., I SA/Łd 447/04

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sygnatura
I SA/Łd 447/04
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski (spr.), Sędziowie NSA, , po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi G. N. i T. N.j na decyzję Izba Skarbowa w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. O wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 września 2000 r. sygnatura akt I SA/Łd 1963/98 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Uzasadnienie

2 I SA/Łd 443/04

UZASADNIENIE

3 W dniu 5 stycznia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga G. i T. N. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 12 września 2000r. - sygnatura akt I SA/Łd 1963/98.

4 Wyrokiem, o którego uchylenie strona wnosi, Naczelny sąd Administracyjny oddalił skargę G. N. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w P. z dnia [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu złożenia zeznania rocznego za 1997 rok.

5 W celu ustalenia czy skarga została wniesiona w terminie oraz uzupełnienia innych braków skargi skarżący zostali wezwania do ich uzupełnienia pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.

6 W wykonaniu wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wskazali, iż podstawą skargi o wznowienie są przestępstwa popełnione z rażącym naruszeniem prawa przez funkcjonariuszy organów finansowych I i II instancji, Prokuratury oraz, że informacje o tychże działaniach posiadali już w roku 1997.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje.

8 Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.

9 Zgodnie z treścią art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia - szczegółowo określonej w wymienionej ustawie.

10 W myśl art. 279 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.

11 Skarga o wznowienie postępowania winna być wniesiona w terminie trzech miesięcy, przy czym termin ten jest liczony od dnia dowiedzenia się podstawie wznowienia - art. 277 w/w ustawy. W przedmiotowej sprawie skarżący podnieśli, iż o podstawie wznowienia - na którą się powołują - wiedzieli już w 1997 roku, a zatem należy uznać, iż znali ją już na etapie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, natomiast nie powoływali się na nią.

12 W zakresie określenia podstawy wznowienia wskazali, iż podstawą skargi jest przestępstwo popełniane przez funkcjonariuszy organów finansowych i Prokuratury, nie przedstawili jednak żadnego wyroku skazującego, który potwierdziłby te czyny - art. 274 w/w ustawy.

13 Nie można również uznać zasadności żądania strony z uwagi na późniejsze wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - art. 273 § 2 w/w ustawy, bowiem jak wskazała strona fakt popełnienia przestępstwa i innych działań korupcyjnych były znane skarżącemu już w 1997 roku.

14 Ponadto przedmiotową skargę o wznowienie złożyła zarówno T. N. jak i G. N., w sytuacji gdy postanowienie, którego uchylenia strony domagają się zostało wydane w sprawie ze skargi G. N., a zatem T. N. nie jest osobą uprawnioną do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, bowiem nie występowała w postępowaniu jako strona.

15 Z tych wszystkich względów Sąd uprawniony był orzec jak w sentencji.