Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2004 r., I SA/Łd 1495/03

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sygnatura
I SA/Łd 1495/03
Data
Forma
Wyrok
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA P. Kiss (spr.), Sędziowie NSA T. Porczyńska, W. Jarzębowski, Protokolant A. Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi M. i J. S. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1997 oddala skargę

Uzasadnienie

2 I SA/Łd 1495/03

3 Uzasadnienie

4 Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dn. [...] wydaną z powołaniem się na przepisy art. 207 par.1, art. 220 par.2 i art. 233 par.1 pkt. 2 lit. a ustawy z dn.29.08.1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm./ Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania M. i J. małż. S. uchyliła w całości decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł-B z dn . [..] w sprawie określenia dla podatników za rok 1997 zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 1.297,70 zł i jednocześnie określiła dla wymienionych podatników zobowiązanie podatkowe z powyższego tytułu w wysokości 1.122,90 zł.

5 W motywach wydanej decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z niekwestionowanym stanem faktycznym sprawy podatnicy w 1997r. prowadzili działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w ramach firmy "A", a także osiągali przychody z tytułu wynajmu lokali w budynku położonym w Ł. przy ul. A, odnośnie której to nieruchomości byli współwłaścicielami w odpowiednich częściach /M. S. – 38,19% udziałów, a J. S. – 15,97% udziałów/. Na podstawie umowy najmu zawartej w dn. [...] z zarządcą /administratorem/ powyższej nieruchomości podatnicy wynajmowali w budynku przy ul. A lokal użytkowy /sklep/ o powierzchni 159,5 m2 oraz lokal mieszkalny, adaptowany na lokal użytkowy, a ogólna kwota czynszu zapłacona przez podatników z powyższego tytułu na rzecz zarządcy nieruchomości wyniosła w 1997r. kwotę 26.724,78 zł.

6 W związku z tym, ze podatnicy nie ujęli w ogóle zapłaconego czynszu do swoich przychodów z tytułu wynajmu lokali, organy podatkowe w oparciu o art. 11 ust. 1 ustawy z dn.26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych / T.j. Dz.U. z 1993r. nr 90, poz. 416 ze zm./ zaliczyły odpowiednią część czynszu /proporcjonalnie do posiadanych udziałów w współwłasności przedmiotowej nieruchomości/ do przychodów podatników z wynajmu lokali, stwierdzając, iż zgodnie z powołanym przepisem przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku podatkowym pieniądze oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Izba Skarbowa stwierdziła, że zarządca nieruchomości zawierając umowę najmu ze skarżącymi działał w imieniu wszystkich współwłaścicieli nieruchomości i również wpłacona na jego rzecz kwota czynszu najmu stanowiła w odpowiednich częściach przychód wszystkich współwłaścicieli, w tym również podatników. Dokonując pewnego zmniejszenia określonego przez Urząd Skarbowy należnego podatku dochodowego organ odwoławczy uznał, że część zakwestionowanych wydatków poniesionych przez podatników w ramach działalności gospodarczej prawidłowo została przez nich zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

7 W złożonej skardze pełnomocnik podatników wnosząc o uchylenie decyzji Izby Skarbowej w całości zarzuciła, iż została ona wydana z naruszeniem art.11 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez niezasadne przyjęcie, że podatnicy otrzymali jakiekolwiek przychody z tytułu najmu lokali położonych w Ł. przy ul. A, a także z naruszeniem art.122 Ordynacji podatkowej poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

8 Według strony skarżącej opłacany przez podatników czynsz najmu stanowił przychód jedynie pozostałych współwłaścicieli nieruchomości oraz koszt prowadzonej działalności gospodarczej podatników, natomiast nie mógł stanowić przychodu samych podatników z wynajmu lokali, albowiem nie można zawrzeć umowy z "samym sobą". Zdaniem strony, organy podatkowe bez przeprowadzenia odpowiedniego postępowania wyjaśniającego bezzasadnie przyjęły, iż zarządca nieruchomości zawierając umowę najmu ze skarżącymi, działał również w ich imieniu i na ich rzecz, a także, że skarżący otrzymali z powyższego tytułu jakiekolwiek pieniądze.

9 W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w Ł. wnosząc o jej oddalenie podtrzymała w całości swoje stanowisko i argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Organ podniósł, ze z treści zawartej umowy najmu z dn. [...] wynika, że przedmiotowa umowa została zawarta pomiędzy zarządcą całej nieruchomości, reprezentującą wszystkich współwłaścicieli tej nieruchomości /w tym również skarżących/ a skarżącymi, jako wspólnikami spółki cywilnej "A" i należy uznać, że wpłacone na rzecz zarządcy kwoty stanowiły przychód wszystkich współwłaścicieli tej nieruchomości, a więc i skarżących.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł., stając się na podstawie art. 97 par.1 ustawy z dn.[...] Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U nr 153, poz.1271/ właściwym do rozpatrzenia niniejszej skargi, zważył, co następuje;

11 Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

12 Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest wyłącznie kwestia zasadności zaliczenia przez organy podatkowe do przychodów skarżących z wynajmu lokali w budynku położonym w Ł. przy ul. A, którego byli współwłaścicielami odpowiedniej części czynszu najmu zapłaconego przez skarżących na rzecz zarządcy /administratora/ tej nieruchomości na podstawie umowy najmu lokali z dn. [...].

13 Na podstawie oceny całości zebranego i w zasadzie nie kwestionowanego materiału dowodowego należy podzielić stanowisko organów podatkowych, iż brak jest dostatecznych podstaw do uznania, że czynsz najmu zapłacony w 1997r. przez skarżących prowadzących w ramach spółki cywilnej działalność gospodarczą w ramach firmy "A" z tytułu wynajmu części pomieszczeń w budynku przy ul. A nie stanowił w odpowiedniej części również przychodu skarżących, jako współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości.

14 Z treści umowy najmu z dn.[...] wynika jednoznacznie, że skarżący działając w ramach swojej firmy zawarli umowę z ustanowionym wcześniej przez wszystkich współwłaścicieli zarządcą /administratorem/ tej nieruchomości, który reprezentował ogół współwłaścicieli i nie ulega wątpliwości, iż zapłacone przez skarżących kwoty czynszu najmu, przelewane na wydzielony rachunek zarządcy nieruchomości były przeznaczone na cele związane z administrowaniem i utrzymaniem w należytym stanie całej nieruchomości. W tych warunkach należy uznać, że przedmiotowy czynsz najmu stanowił w odpowiednich częściach przychód wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, w tym również skarżących.

15 W odniesieniu się do stanowiska strony skarżącej nie można zgodzić się z głównym zarzutem skargi, iż zapłacony przez skarżących czynsz nie może stanowić ich przychodu w jakiejkolwiek części z uwagi na to, że wynika on z umowy najmu zawartej z "samym sobą", a więc umowy nieważnej. Niezależnie od wskazanych wyżej okoliczności zawarcia przedmiotowej umowy najmu przez skarżących działających w ramach określonego podmiotu gospodarczego z ustanowionym wcześniej przez wszystkich współwłaścicieli zarządcą nieruchomości, należy także zauważyć, iż stanowisko skarżących o nieważności zawartej umowy najmu jest niekonsekwentne. W oparciu bowiem o tą umowę firma skarżących dokonywała miesięcznych przelewów /wpłat/ z tytułu ustalonego czynszu na konto zarządcy nieruchomości, a kwoty zapłaconego czynszu były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów skarżących z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, czego organy podatkowe nie kwestionowały.

16 Z tych wszystkich względów Sąd uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie art. 151 ustawy z dn. [...]. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ orzekł, jak w sentencji.

Powołane przepisy