Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2009 r., I SA/Łd 1433/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2009 r., I SA/Łd 1433/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Protokolant Izabela Ścieszko po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 17 lutego 2009 r. przy udziale --- sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za maj 2004 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję ; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. kwotę 1.450 (jeden tysiąc czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...]roku w przedmiocie ustalenia A spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.

3 Organy ustaliły, że podatnik nieprawidłowo rozliczył podatek VAT za miesiąc maj 2004 roku wskutek czego nastąpiło zaniżenie należności publicznoprawnej. Z tego powodu, na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT ustalono spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 % zaniżenia zobowiązania podatkowego.

4 Na powyższą decyzję spółka w dniu 28 października 20089 roku wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła naruszenie art. 2, art. 53, art. 54 Traktatu Akcesyjnego, art. 10 i art. 249 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art. 22 ust. 2, 4, art. 27 ust. 1 -4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), Dz.U.UE.L.77.145.1 – zwanej dalej Szóstą Dyrektywą.

5 Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

7 Skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

8 W niniejszej sprawie podstawową dla rozstrzygnięcia organu okolicznością był fakt, iż decyzją z dnia 25 września 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] roku. Ustalenie zawarte w tej decyzji, a dotyczące nieprawidłowości w rozliczaniu podatku od towarów i usług skutkujące zaniżeniem kwoty podatku legło u podstaw decyzji w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku VAT.

9 Ocena zgodności z prawem tej decyzji miała miejsce w postępowaniu zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 lutego 2009 roku, sygn. akt I SA/Łd 1432/08. Sąd uchylił przedmiotową decyzję uznając, że zapadła z naruszeniem prawa. Stwierdzić należy, że uchylenie decyzji wymiarowej skutkuje koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego również decyzji stanowiącej przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Podstawą do obliczenia kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego jest przecież na podstawie art. 109 ust. 4 ustawy o VAT wymiar zaniżonego podatku określony przez organ podatkowy. Wobec tego, skoro upadła decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, odpadła też podstawa rozstrzygnięcia w przedmiocie dodatkowego zobowiązania podatkowego.

10 Wobec tego, że Sąd uchylił decyzję określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, konsekwentnie uchyleniu podlegała również decyzja dotycząca dodatkowego zobowiązania. Nie znajdował natomiast uzasadnienia wniosek spółki o uchylenie również decyzji organu I instancji. Rozstrzygnięcie to nie było konieczne w celu doprowadzenia do stanu zgodności z prawem. Wyeliminowanie zaskarżonego aktu jest wystarczające dla prawidłowego zakończenia postępowania podatkowego.

11 Niezasadne są natomiast zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia prawa wspólnotowego. Kwestia dopuszczalności sankcji vatowskich w świetle regulacji wspólnotowej stanowiła przedmiot kontroli Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, który wyrokiem z dnia 15 stycznia 2009 roku, sygn. akt C-502/07 ostatecznie przesądził, iż instytucji dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w polskim porządku prawnym nie narusza zobowiązań Polski wynikających z Traktatu Akcesyjnego, ani też prawa pochodnego.

12 Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. uchylił zaskarżoną decyzję.

13 Na postawie art. 152 p. p. s. a. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.

14 O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p. p. s. a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

15 M.Ko.