Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2013 r., I SA/Łd 1286/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2013 r., I SA/Łd 1286/13

Sentencja

1 Dnia 13 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na pismo Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie deklaracji VAT-7 za kwiecień 2007 r. postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 I SA/Łd 1286/13

3 Uzasadnienie

4 Skarżąca spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r., którym organ odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie deklaracji VAT-7 za [...] r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje

6 Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza analiza jej dopuszczalności. W tym zakresie Sąd bada czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego określonej przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 ze zm.), który stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Nadto granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. Obejmuje on:

7 1) decyzje administracyjne,

8 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

9 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

10 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

11 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

12 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

13 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

14 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

15 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

16 Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga winna zostać odrzucona. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

17 W niniejszej sprawie strona skarżąca zaskarżyła pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. którym organ odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w korekcie deklaracji VAT-7 za [...] r.

18 Zatem w pierwszej kolejności konieczne było rozważenie, czy zaskarżone pismo mieści się w katalogu aktów i czynności wskazanym w wyżej cytowanym przepisie art. 3 § 2. Nie ulega wątpliwości, że pismo to nie jest decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1), ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.s.a.

19 W tej sytuacji należało rozważyć, czy zaskarżone pismo organu mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W orzecznictwie i literaturze przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:

20 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,

21 2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,

22 3) mają charakter publicznoprawny oraz

23 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2012, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2012, s. 32).

24 Zaskarżone pismo Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z [...] r. nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej spółki. Zatem, trzeba zaaprobować pogląd organu, zgodnie z którym zaskarżone pismo miało jedynie charakter informujący stronę o stanowisku organu podatkowego co do żądania podatnika, a nie dotyczyło żadnych uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa.

25 Mając na uwadze żądanie strony, które zainicjowało postępowanie w niniejszej sprawie trzeba podkreślić, że instytucja prostowania oczywistej omyłki pisarskiej została uregulowana w art. 215 § 1 ustawy z 29 sierpnia 199 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz 749 ze zm.). W myśl tego przepisu organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji.

26 Należy również się zgodzić z organem, że treść art. 215 § 1 ustawy jednoznacznie wskazuje, iż zastosowanie tego przepisu ma miejsce jedynie wówczas, gdy organ w drodze postanowienia chce sprostować oczywistą omyłkę lub błąd rachunkowy, który odnosi się do wydanej przez ten organ decyzji.

27 Tym samym instytucja "sprostowania oczywistej omyłki" nie ma zastosowania do błędów występujących w deklaracjach czy też korektach składanych przez podatnika.

28 Natomiast zgodnie z powołanym przez skarżącą art. 274 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy w razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste omyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, zwraca się do składającego deklarację o jej skorygowanie oraz złożenie niezbędnych wyjaśnień, wskazując przyczyny z powodu, których informacje zawarte w deklaracji poddaje się w wątpliwość.

29 Przepis ten nie przewiduje możliwości dokonywania przez stronę skarżącą zmian w deklaracji w innej formie niż korekta deklaracji.

30 Należy uznać, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a w konsekwencji, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

31 Wobec powyższego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.

32 jb