Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2011 r., I SA/Łd 1200/10

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 marca 2011 r., I SA/Łd 1200/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: sędzia WSA Joanna Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Z. L. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 w wysokości 179.719,00 zł.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia [...] r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych powyższej skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania). Do dnia dzisiejszego powyższego wezwania nie wykonano.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

5 Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -dalej: "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji, należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeśli od tej wartości zależy wartość opłaty. W myśl art. 230 P.p.s.a. pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie. Na podstawie art. 231 zd. pierwsze wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.

6 Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że skarga, której przedmiotem jest decyzja określająca lub ustalająca określoną należność pieniężna, powinna zawierać, poza elementami typowymi dla każdego pisma sądowego, dodatkowy, szczególny i obowiązkowy wymóg formalny, a mianowicie powinna określać wartość przedmiotu zaskarżenia. W myśl powołanych przepisów, obowiązek podania tej wartości ciąży na podmiocie wszczynającym spór z organem administracji publicznej, podmiot ten bowiem najlepiej orientuje się w przedmiocie tego sporu i potrafi określić jego właściwe granice poprzez wskazanie przedmiotu sporu.

7 Wprawdzie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest wskazana wyżej decyzja wymiarowa, niemniej jednak istota sporu między stronami dotyczy wskazanej w niej wysokości należności pieniężnej.

8 Skarżący obowiązany był więc, w myśl powołanego przepisu art. 215 § 1 P.p.s.a., określić w skardze wysokość należności pieniężnej będącej przedmiotem sporu, ewentualnie zrobić to na wezwanie Sądu we wskazanym 7 – dniowym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r., termin do zastosowania się do tego wezwania rozpoczął swój bieg w dniu [...] r., a zakończył w dniu [...] r. Pomimo upływu terminu skarżący, ani jego pełnomocnik nie wykonali obowiązków nałożonych przedmiotowym wezwaniem.

9 Nieusunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego, skutkuje odrzuceniem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.

10 Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.

11 P.Z-C.