Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2013 r., I SA/Łd 1124/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2013 r., I SA/Łd 1124/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia NSA Teresa Porczyńska Protokolant: Edyta Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2013 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec i sierpień 2009 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień, maj, wrzesień. postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

Uzasadnienie

2 I SA/Łd 1124/12

3 Uzasadnienie

4 Pismem z dnia [...] r. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, czerwiec, lipiec i sierpień 2009 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za kwiecień, maj wrzesień

5 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie.

6 W przedmiotowej sprawie Sąd z urzędu stwierdził, iż powyższa skarga powiązana jest ze skargą Coe Teleinformatyka Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r., w której to sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2012 r. Sygn. akt I SA/Łd 753/12 oddalił skargę. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną, która do chwili obecnej nie została rozpoznana.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

8 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

9 Przesłankami zawieszenia postępowania jest zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Komentatorzy podzielają ten kierunek wykładni twierdząc, że odpowiada on istocie sądownictwa administracyjnego, bowiem do jednolitości orzecznictwa przywiązuje się dużą wagę. Zjawiskiem niepożądanym jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym. Zatem pojęcie zależności, użyte w cytowanym przepisie, należy rozumieć szeroko (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.)

10 Taka sytuacja zachodzi w przedmiotowej sprawie. Nie ulega bowiem wątpliwości, zdaniem Sądu, iż kwestia ustaleń w zakresie podatku dochodowego będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu związek pomiędzy tymi postępowaniami jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, iż uzasadnia zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 rok.

11 Z tych przyczyn – na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. – należało orzec jak w sentencji

12 mak