Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2016 r., I SA/Łd 1091/15

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2016 r., I SA/Łd 1091/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Maciej Dębski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2016 r. sprawy ze skargi M. Ś. z udziałem uczestnika postępowania S. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy własne postanowienie z [...] r., którym odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] r. z wniosku M. Ś.

3 W uzasadnieniu wyjaśnił, że 17 marca 2015 r. do organu wpłynął wniosek M. Ś. z 9 lutego 2015 r. o wszczęcie, na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 o.p., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia [...] r. wydanej dla spółki Zakład Produkcyjno-Handlowy A s.c. M. Ś. i S. Ś.. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1994 r. Byt prawny wskazanego podmiotu ustał 6 października 2004 r., zgodnie ze złożonym 7 października 2004 r. przez M. Ś. zgłoszeniem aktualizacyjnym NIP-2.

4 Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności spornej decyzji wydanej dla spółki A nie może być wszczęte na podstawie przedmiotowego wniosku złożonego przez M. Ś. byłego jej wspólnika, gdyż nie może być on stroną takiego postępowania, zgodnie

5 Skargę na powyższe postanowienie wnieśli M. Ś. i S. Ś., byli wspólnicy spółki A, w jej treści kwestionując prawidłowość decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...] r.

6 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w treści zaskarżonego postanowienia.

7 Tutejszy sąd prawomocnym postanowieniem z 14 października 2015 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) odrzucił skargę S. Ś.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

9 Skarga jest bezzasadna.

10 Stosownie do treść art. 249 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli w szczególności: żądanie zostało wniesione po upływie 5 lat od dnia doręczenia decyzji (pkt 1); sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję, chyba że żądanie oparte jest na przepisie art. 247 § 1 pkt 4 o.p. (pkt 2).

11 Upływ terminu o którym mowa w art. 249 § 1 pkt 1 o.p. powoduje, że żądanie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej staje się bezskuteczne, gdyż postępowanie w takiej sprawie nie może być wszczęte. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w sposób wyraźny charakteryzuje termin, o którym mowa. Przykładowo można wskazać orzeczenia, w których stwierdza się, że termin ustawowy z art. 249 § 1 pkt 1 o.p. to termin materialnoprawny, niepodlegający przywróceniu (wyrok NSA z 24 marca 2006 r., w sprawie o sygn. akt II FSK 526/05). Jest to termin zawity i jego przekroczenie ma ten skutek, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu (zob. wyrok NSA z 4 lipca 2001 r., w sprawie o sygn. akt V SA 1247/00).

12 W konsekwencji upływ terminu wskazanego w art. 249 § 1 pkt 1 o.p. stanowi negatywną przesłankę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Skoro w niniejszej sprawie stwierdzenie nieważności dotyczyło decyzji organu podatkowego, która stała się ostateczna w 1996 r. (co nie jest kwestionowane), a żądanie strony w tym przedmiocie zostało wniesione w 2015 r., to tym samym żądanie było spóźnione, co obligowało organ do wydania decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w tej sprawie.

13 Wprawdzie organ wydał postanowienie, którego podstawę stanowił, art. 165a, w związku z art. 133 o.p., jednak nie miało to wpływu na końcowe rozstrzygnięcie. Jak bowiem wynika z treści postanowienia pierwszej instancji przesłanki przewidziane art. 249 o.p. podlegały zbadaniu przez organ.

14 Tytułem wyjaśnienia wskazać jednak należy, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie może być wszczęte w razie zaistnienia przesłanek negatywnych, wskazanych w owym przepisie. W takim wypadku organ podatkowy wydaje decyzję o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 249 o.p. jest stanowi bowiem lex specialis w stosunku do obowiązującego w postępowaniu zwyczajnym art. 165a o.p., przewidującego formę postanowienia.

15 Przy czym odmowa wszczęcia postępowania stanowi jednocześnie odmowę przeprowadzenia jakichkolwiek dowodów w sprawie zasadności wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.

16 W tym stanie rzeczy sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, jak też nie zawiera naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy i stąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

17 P.C.