Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2015 r., I SA/Łd 1088/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 grudnia 2015 r., I SA/Łd 1088/15

Sentencja

1 Dnia 3 grudnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Kasprzak po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu.

Uzasadnienie

2 I SA/Łd 1088/15

UZASADNIENIE

3 Skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.

4 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 1 października 2015 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.186,- zł w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

5 Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej na podany adres do korespondencji w dniu 6 października 2015 r. Pomimo wezwania Sądu, wpis nie został uiszczony.

6 Postanowieniem z 3 listopada 2015 r. Sąd odrzucił skargę z powodu braków fiskalnych skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 listopada 2015 r.

7 Pismem z dnia 13 listopada 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wraz z wnioskiem uiściła wpis sądowy.

8 W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że cierpi na depresję. Oświadczyła, że dopiero w dniach 7-8 listopada na skutek zmiany stanu zdrowia dotarł do niej fakt niedopełnienia obowiązku w postaci uiszczenia wpisu.

9 W piśmie złożonym dnia 20 listopada 2015 r. skarżąca przedstawiła zaświadczenie od lekarza psychiatry.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

12 Z przywołanych przepisów prawa wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.

13 Zdaniem sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługiwał na uwzględnienie z tego powodu, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu tego terminu.

14 Z treści wniosku i dołączonego do niego zaświadczenia lekarskiego nie wynika, że istniała jakakolwiek przyczyna, która uniemożliwiała skarżącej uzupełnienie braków fiskalnych . W kontekście powyższego, trzeba wskazać, że sam fakt choroby nie daje podstawy do twierdzenia, że w określonym okresie strona z przyczyn od niej niezależnych nie mogła dokonać określonych czynności procesowych.

15 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego długotrwałe leczenie choroby związanej z zaburzeniami psychicznymi (tutaj depresja jak podaje skarżąca) samo w sobie nie przesądza, że skarżący z przyczyn od siebie niezależnych w terminie otwartym do złożenia skargi nie mógł jej wnieść. W orzecznictwie przyjmuje się, iż aby uznać, że choroba strony działającej w postępowaniu osobiście mogła stanowić przesłankę do przywrócenia terminu, muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany, a strona winna uprawdopodobnić, że w okresie otwartym do dokonania czynności stan zdrowia uniemożliwiał jej prowadzenie swoich spraw i dokonywanie czynności. Zatem okoliczności wyłączającej brak winy w uchybieniu terminu, co do zasady, nie będzie stanowiła choroba przewlekła, chyba że w danym okresie nastąpiło nagłe pogorszenie stanu zdrowia w związku z zaostrzeniem się objawów choroby (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt II OZ 87/15, opublikowane na stronie cbois.nsa.gov.pl).

16 W niniejszej sprawie, jak wynika z zaświadczenia lekarskiego nadesłanego przez skarżącą, a wystawionego przez lekarza psychiatrę w dniu 13 listopada 2015 r. ) skarżąca od marca 2014 r. r. pozostaje pod opieką specjalistyczną i wymaga kontynuacji leczenia. Skarżąca nie korzystała z zwolnień lekarskich, ani nie wyraziła zgody na leczenie w warunkach oddziału psychiatrycznego. Ostatnie pogorszenie stanu zdrowia obejmowało przełom października i listopada, a aktualnie stan zdrowia skarżącej jest zadowalający.

17 Powyższe zaświadczenie, zdaniem Sądu, w żaden sposób nie uprawdopodobnia, że w okresie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca nie była w stanie, z powodu choroby, dokonać tej czynności procesowej.

18 Należy podkreślić, że 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi zaczął biec od 6 października 2015 r., natomiast ostatnie nagłe pogorszenie stanu zdrowia skarżącej nastąpiło (zgodnie z zaświadczenie lekarskim) dopiero na przełomie października i listopada.

19 Tym samym w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie tego terminu. We wniosku nie uprawdopodobniono bowiem, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony skarżącej.

20 W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa orzekł jak w sentencji postanowienia.

21 P.C.