Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 lipca 2010 r., II SA/Łd 472/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 23 lipca 2010 r., II SA/Łd 472/10

Sentencja

1 Dnia 23 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2010 roku przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. sprawy ze skarg P. D. i Stowarzyszenia A z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy i Miasta B. z dnia [...] Nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. tytułem zwrotu kosztów postępowania na rzecz: a. P. D. kwotę 200(dwieście) złotych; b. Stowarzyszenia A z siedzibą w S. kwotę 200(dwieście) złotych; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] Burmistrz Gminy i Miasta B., po rozpatrzeniu wniosku H. M., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wytwórni do produkcji mas bitumicznych.

3 W dniu 20 stycznia 2009 r. do Burmistrza Gminy i Miasta B. wpłynęło pismo P. D., w którym podniósł m.in., że jest właścicielem działki położonej w pobliżu działki inwestycyjnej, a pomimo to nie brał udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji ustalającej warunki zabudowy, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji ustalającej warunki zabudowy.

4 Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Gminy i Miasta B. wznowił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji, a następnie decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej.

5 Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy ww. decyzję Burmistrza Gminy i Miasta B.

6 W skardze na decyzję ostateczną P. D. podkreślił, że organ odwoławczy nie rozważył zarzutów stawianych decyzji ustalającej warunki zabudowy. Wywiódł, że niesłusznie został wyeliminowany z kręgu stron postępowania, a fakt wydania postanowienia o wznowieniu postępowaniu stanowi o konieczności przeprowadzenia analizy zasadności zarzutów stawianych decyzji ustalającej warunki zabudowy.

7 Wyrokiem z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 563/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz postanowienie o wznowieniu postępowania z dnia [...].

8 W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji obowiązany jest z urzędu badać istnienie ustawowej podstawy wznowienia oraz zachowanie terminu, który w przypadku złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

9 Gdy strona złoży żądanie z uchybieniem terminu określonego w art. 148 k.p.a. i nie ma podstaw do jego przywrócenia następuje odmowa wznowienia postępowania w drodze decyzji.

10 Sąd wskazał, że podanie o wznowienie strona złożyła pismem z dnia 19 stycznia 2009 r., wskazując jako podstawę wznowienia przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., przy czym wcześniejszym pismem z dnia 16 grudnia 2008 r. P. D. zażądał udostępnienia mu kopii wniosku złożonego przez inwestora H. M. o wydanie warunków zabudowy dla tej inwestycji oraz decyzji w tym przedmiocie. Dokumenty te zostały doręczone stronie 29 grudnia 2008 r.

11 W ocenie Sądu zatem ustalenia wymagała data, w której P. D. dowiedział się o decyzji Burmistrza Gminy i Miasta B. z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy. W szczególności, czy wiedzę w tym zakresie strona już miała w dacie żądania udostępnienia tej decyzji (pismo z dnia 16 grudnia 2008 r.), czy też dopiero powzięła ją w dacie doręczenia jej tego dokumentu (w dniu 29 grudnia 2008 r.), czy też w innej dacie dowiedziała się o decyzji.

12 Burmistrz Gminy i Miasta B., po ponownym przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia [...] odmówił wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że P. D. wniosek o wznowienie postępowania złożył po terminie określonym w art. 148 k.p.a. W ocenie organu P. D. wiedział już o decyzji ustalającej warunki zabudowy w dniu 16 grudnia 2008 r. Pismem z tego dnia strona bowiem zażądała od organu szeregu dokumentów związanych z realizowaną już inwestycją, w tym m.in. kserokopii decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upływał z dniem 16 stycznia 2009 r., gdy tymczasem wniosek taki złożony został w dniu 20 stycznia 2009 r. Organ dodał także, że zgodnie z zaleceniami Sądu z wyroku z dnia 6 października 2009 r. wezwał stronę do złożenia oświadczenia o okolicznościach i dacie powzięcia wiadomości o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, jednakże strona nie odpowiedziała na wezwanie.

13 W odwołaniu od ww. decyzji, złożonej przez P. D. oraz przez Stowarzyszenie A (dopuszczone do postępowania postanowieniem Burmistrza Gminy i Miasta B. z dnia [...]), P. D. podniósł, że nie odpowiedział na wezwanie, bowiem we wcześniejszych pismach przedstawił wszystkie okoliczności sprawy. Dodał, że wprawdzie w piśmie z dnia 16 grudnia 2008 r. zażądał przesłania mu kopii decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji, ale nie wiedział jeszcze, czy takowa została wydana. O tym fakcie dowiedział się dopiero w dniu 29 grudnia 2008 r., gdy informację o tym (wraz z egzemplarzem decyzji) przesłał mu organ, odpowiadając na jego pismo z dnia 16 grudnia 2009 r. Podniósł ponadto, że odmowy wznowienia postępowania nie można opierać na domysłach i domniemaniach, jak to uczynił organ I instancji.

14 Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podniósł, że P. D. o fakcie wydania decyzji o warunkach zabudowy wiedział co najmniej w dniu 16 grudnia 2008 r., gdy zażądał od organu I instancji przesłania tej decyzji. Składając zatem w dniu 20 stycznia 2009 r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji z dnia 23 maja 2008 r., przekroczył miesięczny termin przewidziany w art. 148 k.p.a.

15 W skardze na decyzję ostateczną P. D. i Stowarzyszenie A ponownie podnieśli, że decyzji o odmowie wznowienia postępowania nie można oprzeć na domniemaniu. Powołując na wcześniejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 października 2009 r. skarżący podnieśli, że nie jest wystarczające wykazanie, kiedy strona miała możliwość dowiedzenia się o decyzji, lecz kiedy faktycznie powzięła wiadomość o jej istnieniu i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Pismo z dnia 16 grudnia 2009 r., sporządzone przez Stowarzyszenie A, nie stanowi dowodu na okoliczność, że P. D. wiedział o wydaniu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Stanowiło jedynie żądanie udzielenia informacji o realizowanej już inwestycji i procedurze jej podjęcia.

16 Stowarzyszenie zarzuciło ponadto, że organ zakwalifikował żądanie skarżącego jako wniosek o wznowienie postępowania, choć w piśmie z dnia 20 stycznia 2009 roku P. D. wskazywał na przesłanki nieważności postępowania.

17 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., przytaczając argumenty podniesione już w zaskarżonej decyzji, wniosło o jej oddalenie.

18 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

19 Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływaną jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji państwowej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo też do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności.

20 Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji sąd uznał, iż skarga nie jest uzasadniona.

21 Nietrafny jest jedynie zarzut Stowarzyszenia, że błędnie organ wszczął postępowanie wznowieniowe. Stowarzyszenie wstąpiło do postępowania już wszczętego w tym trybie. Nadto trafnie wywiedziono z pisma P. D. z 20 stycznia 2009r. wniosek o wznowienie postępowania.

22 W sprawie o wznowienie postępowania organ obowiązany jest z urzędu badać istnienie ustawowej podstawy wznowienia oraz zachowanie terminu.

23 Podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiące podstawę do wznowienia. Skarżący jako podstawę żądania wznowienia wskazują pozbawienie udziału w postępowaniu, zatem przesłankę z art. 145 §1 pkt 4 k.p.a. W tym przypadku miesięczny termin złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

24 Gdy strona złoży żądanie z uchybieniem terminu określonego w art. 148 k.p.a. i nie ma podstaw do jego przywrócenia następuje odmowa wznowienia postępowania w drodze decyzji.

25 Wprawdzie to na stronie spoczywa obowiązek udowodnienia, kiedy dowiedziała się wydaniu decyzji w postępowaniu, w którym nie brała udziału bez własnej winy, ale w niniejszej sprawie strona wykazała, że nie nastąpiło to w dniu 16 grudnia 2008 r. bądź wcześniej, ale w dniu 29 grudnia 2008 r., to jest w dacie doręczenia przez organ odpowiedzi na pismo strony z dnia z 16 grudnia 2008 r. wraz z żądanymi dokumentami, w tym z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy.

26 Strona w odwołaniu od decyzji organu I instancji przekonująco wyjaśniła, że składając pismo z dnia 16 grudnia 2008 r., przygotowane przez Stowarzyszenie A (do którego strona zwróciła się o pomoc), żądała jedynie informacji o przebiegu postępowania, które doprowadziło do rozpoczęcia rozbudowy zakładu masy produkcji masy bitumicznej. Tak więc nie można uznać, że wiedziała wówczas o wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, a tym bardziej, że znała jej treść.

27 Skoro proces inwestycyjny rozpoczyna się od wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, a realizowana w sąsiedztwie inwestycja już była rozpoczęta, strona mogła oczekiwać, że decyzja taka została wydana. Dlatego zażądała jej przekazania. W piśmie z 16.12. skarżący pytał przecież również o plan zagospodarowania przestrzennego na terenie objętym inwestycją. Nie można zatem wywodzić z całą pewnością, że strona już wówczas wiedziała o treści decyzji o warunkach zabudowy. Taką wiedzę taką można przypisać dopiero po doręczeniu P. D. żądanych dokumentów (w tym decyzji z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy), co nastąpiło w dniu 29 grudnia 2008 r. Ta data stanowi więc początek biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją o ustaleniu warunków zabudowy. Skoro zaś tak – pismo strony z dnia 20 stycznia 2009 r., w którym strona zażądała wznowienia postępowania na podstawie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., złożone zostało w terminie przewidzianym w art. 148 § 1 i 2 k.p.a.

28 Dokumenty zawarte w aktach administracyjnych nie uzasadniają tezy, że skarżący już w dniu 16 grudnia 2009 roku miał taką wiedzę o stanie sprawy a w szczególności decyzji o warunkach zabudowy, która pozwalałaby na podjecie decyzji co do jej zaskarżenia. Fakt, iż skarżący wykazywali wcześniej zainteresowanie sporną budową i, składali protesty, wnosili o doręczenie określonych dokumentów nie przesądza, iż już na tym etapie dysponowali danymi niezbędnymi do podjęcia kroków prawnych.

29 W tej sytuacji, na podstawie art. 145 §1 okt 1 lit. "c" p.p.s.a. należało uchylić decyzję zarówno organu odwoławczego, jak i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, jako wydane z naruszeniem wskazanych przepisów k.p.a. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy.

30 O kosztach postępowania orzeczono z mocy art. 200 p.p.s.a..

31 Na podstawie art. 152 sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku

32 Jednocześnie wytyczne co do dalszego postępowania wynikają z wcześniejszych rozważań. W szczególności organ winien rozważyć wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania i wyczerpująco zbadać wskazaną przez skarżących przesłankę wznowienia.