Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2009 r., II SA/Łd 304/09

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2009 r., II SA/Łd 304/09

Sentencja

1 Dnia 26 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Protokolant Lidia Porczyńska, po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2009 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. LS

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 134 w związku z art. 57 § 1, 4 i 5 oraz art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

3 Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym stanie faktycznym:

4 Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. powołując w podstawie prawnej przepis art. 104 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 7, art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1, art. 10a, art. 12 ust. 1 i 4, art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. nr 86, poz. 732 ze zm.) oraz art. 41 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. nr 192, poz. 1478 ze zm), art. 3 pkt 23 lit. c, art. 3 pkt 24 lit. c ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.), § 17 ust. 1 i 3 oraz § 18 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. nr 105, poz. 881 ze zm.) zmienił decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. orzekającą o przyznaniu J. S. zaliczki alimentacyjnej na dziecko B.B. w części dotyczącej okresu przysługiwania świadczenia i orzekł o przyznaniu tej zaliczki na okres od 1 września 2006 r. do 30 czerwca 2007 r.

5 Uzasadniając, organ przytoczył treść przepisów stanowiących podstawę prawną i wskazał, iż strona do dnia 20 maja 2007 r. była zatrudniona w firmie A, natomiast w dniu 21 maja 2007 r. podjęła zatrudnienie w firmie B, dochód netto za pierwszy pełny przepracowany miesiąc tj. czerwiec 2007 roku wyniósł 1 480,05 zł. Fakt podjęcia zatrudnienia stał się podstawą do ponownego przeliczenia dochodu strony w rodzinie z uwzględnieniem dochodu uzyskanego. Po analizie wniosku oraz zgromadzonych dokumentów oraz po zastosowaniu instytucji dochodu utraconego i uzyskanego ustalono, iż roczny dochód rodziny w 2006 roku wyniósł 3 754,13 zł, dochód utracony za 2006 rok z tytułu utraty zatrudnienia – 3 754,13 zł, dochód w przeliczeniu na miesiąc z tytułu podjęcia zatrudnienia wyniósł 1 480,05 zł, rodzina strony składa się z dwóch osób, miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę wyniósł 740,03 zł i przekroczył ustawowy próg dochodowy, tj. kwotę 583 zł, tym samym zaliczka alimentacyjna na dziecko nie przysługuje od miesiąca lipca 2007 roku.

6 Odwołanie od tej decyzji wniosła J. S., działając za pośrednictwem ustanowionego przez siebie pełnomocnika. Zostało ono nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 29 grudnia 2008 r.

7 Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania powołało przepis art. 129 § 2 k.p.a. stanowiący, iż odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wskazując, iż zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 12 grudnia 2008 r. skonstatowało, iż termin do jej zaskarżenia upływał w dniu 26 grudnia 2008 r. Jednocześnie organ przytoczył regulację art. 57 § 4 k.p.a. stanowiącą, że jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ustawowy koniec terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. W niniejszej sprawie termin na złożenie odwołania upływał w dniu 26 grudnia 2008 r., to jest, w dniu ustawowo wolnym od pracy, a najbliższy dzień powszedni przypadający po dniu 26 grudnia 2006 r. to dzień 27 grudnia 2008 r. tj. sobota. Kolegium powołując orzeczenia sądów administracyjnych (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 marca 2006 r., II GSK 401/05, Lex nr 197607 oraz z dnia 17 października 2007 r., I OSK 60/07, Lex nr 360279, a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2007 r., II SA/Wa 431/07, Lex nr 345697) podkreśliło, iż sobota jest traktowana jako dzień powszedni, zatem odwołanie strony nadane w dniu 29 grudnia 2008 r. należy uznać za złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

8 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.S.wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nakazanie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu merytoryczne rozpoznanie odwołania z uwagi na zachowanie terminu do jego wniesienia.

9 Uzasadniając przywołała orzecznictwo sądowe (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 lutego 2001 r., III RN 78/2001 oraz z dnia 6 kwietnia 2001 r., III RN 83/2000, a także uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2001 r., FPS 7/2000) wskazujące, że sobota jest dniem wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. Wywiodła, iż wobec tego, że termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 26 grudnia 2008 r. (piątek) w Święta Bożego Narodzenia, to najbliższym dniem roboczym był poniedziałek 29 grudnia 2009 r., w którym złożone zostało odwołanie.

10 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację zaskarżonego postanowienia i wniosło o oddalenie skargi, wskazując iż orzecznictwo, na które powołuje się skarżąca pochodzi z lat 2000/2001, a zatem z odległego czasu.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

12 Kognicja sądów administracyjnych obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, między innymi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, kończące postępowanie (art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej jako p.p.s.a.). Kontrola ta polega na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

13 Przy czym, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

14 Zasadniczym problemem w mniejszej sprawie jest kwestia doręczenia J. S. decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. znak [...].

15 W aktach administracyjnych brak jest dowodu doręczenia tej decyzji stronie, a na żądanie sądu nadesłane zostało potwierdzenie odbioru przez J. S. w dniu 12 grudnia 2008 r. decyzji o nr [...]. Przy czym w piśmie przewodnim z dnia 9 czerwca 2009 r. zostało wskazane, iż organ przesyła potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. znak [...].

16 Porównanie oznaczenia decyzji objętej odwołaniem tj. "[...]" i znaku decyzji, która została doręczona J.S. w dniu 12 grudnia 2008 r., zgodnie ze złożonym potwierdzeniem – "[...]" wskazuje na istotne rozbieżności w numerowym nazewnictwie dokumentu. A tylko w oparciu o znak decyzji można, w tym przypadku, poczynić ustalenia, zarówno co do samego faktu doręczenia decyzji stronie jak i daty tego doręczenia.

17 Ze złożonego więc przez organ potwierdzenia nie wynika, że skarżącej doręczona została decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. znak [...].

18 Brak jest więc dowodu doręczenia stronie zaskarżonej do Kolegium decyzji, tym samym rozstrzygnięcie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania wydaje się przedwczesne.

19 Koniecznym bowiem jest, w pierwszej kolejności, wyjaśnienie przez organ odwoławczy, czy stronie została doręczona decyzja i w jakim terminie. W tym celu organ powinien podjąć wszelkie możliwe czynności sprawdzające i przeprowadzić potrzebne dowody, umożliwiając również odwołującej wypowiedzenie się co do okoliczności będącej przedmiotem wyjaśnienia. Jeżeli prowadzone postępowanie wyjaśniające nie przyniesie oczekiwanych rezultatów, należy stronie prawidłowo doręczyć decyzję organu pierwszej instancji i od daty jej doręczenia dopiero liczyć termin do złożenia odwołania.

20 W przedstawionym materiale sprawy nie znajduje obecnie uzasadnienia twierdzenie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

21 Wobec tego, że organ odwoławczy wydał zaskarżone postanowienie bez dokładnego wyjaśnienia faktu i daty doręczenia decyzji stronie, czym naruszył zasady procedury administracyjnej określone przepisem art. 7 i 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd zobligowany przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

22 ar