Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2013 r., III SAB/Łd 38/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2013 r., III SAB/Łd 38/12

Sentencja

1 Dnia 10 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Rady Miejskiej w B. polegającą na nierozpatrzeniu zawiadomienia z dnia 27 sierpnia 2012 oku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D.T.

Uzasadnienie

2 W dniu 27 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga S. M. na bezczynność Rady Miejskiej w B. polegającą na nierozpatrzeniu zawiadomienia z dnia 27 sierpnia 2012 r. "o rozkradaniu za wiedzą i aprobatą Prezydenta Miasta B. terenów dróg gminnych na powiększenie działek prywatnych". Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do podjęcia oczekiwanego w żądaniu skarżącego działania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wyjaśnił, że wobec bezczynności Rady w dniu [...] r. drogą elektroniczną wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa i wydania stosowanej uchwały w przedmiocie zgłoszonych nieprawidłowości. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] r. organ wskazał, że poinformował skarżącego o podjętych działaniach w piśmie z dnia [...] r.

3 W odpowiedzi na skargę z dnia 20 grudnia 2012 r. Rada Miejska w B. wniosła o jej odrzucenie, wskazując, że organ nie znajduje przepisu prawnego nakładającego obowiązek podjęcia stosownej uchwały o treści wskazanej przez skarżącego.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga podlega odrzuceniu.

6 Wyjaśnić należy, że skarga jest środkiem prawnym od wskazanych w ustawie aktów i czynności organów administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

7 Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, na mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje orzekanie także w sprawach skarg m. in. na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Tym samym skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania dotyczy spraw, w których organy administracji wydają decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a).

8 Jak wynika z cytowanych przepisów skarga do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przysługuje zatem tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje, postanowienia (pkt 1-3) i pisemne interpretacje (pkt 4a), oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, ONSAiWSA 2004/2/30).

9 Reasumując, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (podobnie B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, str. 378).

10 W stanie faktycznym sprawy strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Rady Miejskiej w sprawie wydania stosownej uchwały "zobowiązującej Prezydenta B. do niezwłocznego przywrócenia władania nieruchomościami gminnymi na rzecz miasta". Z treści pism skarżącego wynika, iż domagał się on podjęcia stosownej uchwały w przedmiocie działań Prezydenta Miasta, wyciągnięcia konsekwencji i zapobieżenia w przyszłości takim przypadkom, jak wydawanie pozwoleń na budowę na terenach publicznych naniesień budowlanych.

11 Wyjaśnić należy, że przepis art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 roku Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dopuszcza zaskarżenie do sądu administracyjnego niewykonanie przez organ gminy czynności nakazanych prawem.

12 Skarga na bezczynność organów gminy może zatem dotyczyć działalności uchwałodawczej w takim zakresie, w jakim obowiązujące przepisy prawa nakładają na organy gminy obowiązek podjęcia uchwały lub wydania zarządzenia. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie nakazania organowi gminy wykonania określonej czynności prawnej, gdy jej wykonanie nie jest obowiązkowe (por. np. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II SAB/Ol 61/09, Wspólnota 2010/2/29).

13 Kompetencje rady gminy określone są w przepisie art. 18 ustawy o samorządzie gminnym. Z przepisu art. 18a ust. 1 tej ustawy wynika, że rada gminy kontroluje działalność wójta, gminnych jednostek organizacyjnych oraz jednostek pomocniczych gminy; w tym celu powołuje komisję rewizyjną. Wśród kompetencji organu, jakim jest Rada Miejska, brak jest uprawnień do wydania uchwały w przedmiocie działań opisanych przez skarżącego polegających na "rozkradaniu terenów dróg gminnych oraz działek gminnych na powiększanie działek prywatnych".

14 Z tych względów brak jest podstaw do twierdzenia, iż Rada Miejska pozostaje w bezczynności w rozpatrywaniu wniosku skarżącego. Niewątpliwie zaś koniecznym warunkiem uznania, iż dany organ pozostaje w konkretnej sprawie w bezczynności jest ustalenie, iż przepisy nakładają na ten organ obowiązek wydania aktu administracyjnego lub podjęcia określonej czynności oraz, że organ ten z tego obowiązku się nie wywiązuje.

15 W niniejszej sprawie nie istnieje przepis prawa, który obligowałby Radę Miejską do wydania uchwały w sprawie żądań skarżącego. W konsekwencji trudno zgodzić się ze skarżącym, iż organ pozostaje w bezczynności.

16 Natomiast o dopuszczalności orzekania przez sąd administracyjny w sprawie bezczynności organu można mówić wyłącznie wtedy, gdy zaskarżony organ, mimo ustawowego obowiązku, nie podejmuje w terminie określonym w k.p.a. rozstrzygnięcia, podlegającego sądowoadministracyjnej kontroli (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2010r. , sygn. akt I OSK 517/10, publ. CBOIS).

17 Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie należy do jego właściwości i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

18 D.T.