Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2017 r., III SA/Łd 691/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2017 r., III SA/Łd 691/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. i R. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: zwrócić solidarnie na rzecz skarżących M. D. i R. D. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych, uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej, zaksięgowaną w dniu 25 sierpnia 2017 r. pod poz. 4100 a.l.

Uzasadnienie

2 M. i R. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

3 Wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...]

4 W dniu 30 sierpnia 2017r. do akt sprawy wpłynął złożony w imieniu skarżących przez ich pełnomocnika wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.

5 Do wniosku załączono potwierdzenie dokonania przelewu tytułem opłaty kancelaryjnej w wysokości 360 zł.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 234 § 1 p.p.s.a. za stwierdzenie prawomocności oraz wydanie odpisów, zaświadczeń, wyciągów i innych dokumentów na podstawie akt, pobiera się opłatę kancelaryjną, z zastrzeżeniem § 3. Opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie (art. 234 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 234 § 3 p.p.s.a. nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu.

8 W niniejszej sprawie z uwagi na to, że skarga M. i R. D. została uwzględniona, stosownie do art. 141 § 1 p.p.s.a. sąd z urzędu sporządził uzasadnienie wyroku z dnia 23 sierpnia 2017r. Odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręcza się każdej stronie (art. 142 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym wyżej art. 234 § 3 p.p.s.a. skarżących nie obciążał zatem obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Skoro zaś pełnoimocnik skarżących uiścił tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem kwotę 360 zł w sytuacji, gdy nie obciążał go taki obowiązek, to kwota ta stanowi nadpłatę. W tym stanie rzeczy uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżących. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a. sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. W przepisie tym przesądzono także, iż zwrot ten następuje na koszt strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi, jeśli takich kosztów w konkretnym przypadku nie ma.

9 Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżących kwoty 360 zł.

10 a.l.