Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 października 2016 r., III SA/Łd 652/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 października 2016 r., III SA/Łd 652/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odrzucić skargę. D.CZ.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Natomiast decyzją z dnia [...] nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] nr [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu składek.

3 Na powyższe decyzje M.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi w jednym piśmie. Sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 652/16. Sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek została natomiast zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 653/16.

4 Z uwagi na to, że w piśmie zawierającym obie skargi skarżąca sformułowała zarzuty oraz przedstawiła popierające je argumenty odnoszące się wyłącznie do decyzji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, a więc decyzji będącej przedmiotem kontroli sądu w sprawie sygn. akt III SA/Łd 653/16, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wyjaśnienie na czym polega, zdaniem skarżącej, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonej decyzji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie składek w części finansowanej przez ubezpieczonych pracowników, nie będących jednocześnie płatnikami składek, czyli podanie przyczyny uzasadniającej wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

5 Skierowana do skarżącej przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi, była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 22 sierpnia 2016 r., powtórne awizo w dniu 30 sierpnia 2016 r. i nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia.

6 Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Nie wyjaśniła na czym polega, jej zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 W myśl art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego w skardze jest więc wymogiem formalnym skargi. Nieokreślenie naruszenia prawa lub interesu prawnego przez skarżącego w skardze jest zaś brakiem formalnym skargi. W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

9 Dodać należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przez stronę skarżącą przyczyny uzasadniającej – według jej oceny – wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli strona skarżąca wskaże nawet w sposób ogólny, na czym polega, jej zdaniem, naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie (por. wyrok NSA z 28 lutego 2006 r., I OSK 528/05; postanowienie NSA z 30 września 2011 r., II FSK 1944/11). Choć zatem art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie stawia wobec strony skarżącej szczególnych wymagań w zakresie precyzyjnego określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego, to jednak nakłada na stronę obowiązek przynajmniej ogólnego sformułowania zarzutów stawianych skarżonemu aktowi lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wymóg wskazania naruszenia interesu prawnego ma przy tym charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku pomiędzy sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem lub czynnością organu administracyjnego (por. wyrok NSA z 16 stycznia 2007 r., I OSK 389/06).

10 Analiza pisma skarżącej opatrzonego datą "4 lipca 2016 r." pozwoliła jedynie stwierdzić, że zawiera ono skargi na dwie wskazane wyżej decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 czerwca 2016 r. W piśmie tym brak jest jednakże jakichkolwiek zarzutów odnoszących się do decyzji będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, a więc decyzji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek. Argumentacja i sformułowane w tym piśmie zarzuty dotyczą wyłącznie decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek – decyzji będącej przedmiotem kontroli sądu w sprawie sygn. akt III SA/Łd 653/16. Wobec braku określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną decyzją, zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia jej braku formalnego w tym zakresie.

11 Wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącej w trybie określonym w art. 73 § 1 – 4 p.p.s.a.

12 Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy – sądu, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a.

13 Z adnotacji doręczyciela znajdujących się na zwróconej do sądu przesyłce zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi wynika, że przesyłka ta została po raz pierwszy awizowana w dniu 22 sierpnia 2016 r. Zawiadomienie (awizo) o terminie i miejscu jej odbioru (UP Ł. 52) pozostawiono w skrzynce oddawczej. Po raz kolejny awizowano przesyłkę w dniu 30 sierpnia 2016 r. Wobec tego uznać należało, że przesyłka ta została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 5 września 2016 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 12 września 2016 r. (w poniedziałek). Skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku formalnego skargi. Skutkiem nieuzupełnienia powyższego braku w zakreślonym terminie jest – stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi.

14 Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. D.Cz.