Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2019 r., I SA/Kr 874/19

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2019 r., I SA/Kr 874/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2019 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ponownego doręczenia decyzji skargę oddala

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym do WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2019 r.,

3 Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie

4 Naczelnika US w Z. z dnia 22 stycznia 2019 r., którym odmówiono K. S. ponownego doręczenia decyzji z dnia 31 lipca 2018 r.

5 Postanowienia te zostały wydane w następującym stanie faktycznym sprawy.

6 Wnioskiem z dnia 4 września 2018 r. pełnomocnik Skarżącej K. S.

7 wniósł o doręczenie decyzji Naczelnika US w Z. z dnia 31 lipca 2018 r. na

8 adres kancelarii pełnomocnika, gdyż decyzja ta została doręczona osobie

9 nieupoważnionej.

10 Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r. naczelnika US w Z.

11 odmówił ponownego doręczenia ww. decyzji uznając, że decyzja ta została

12 skutecznie doręczona w dniu 1 sierpnia 2018 r., zgodnie z art. 149 Ordynacji

13 podatkowej i w tym dniu weszła do obrotu prawnego.

14 W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik strony zarzucił

15 naruszenie:

16 1. art. 121§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej "O.p.")

17 poprzez dokonanie błędnych ustaleń co do statusu osoby, która dokonała odbioru

18 decyzji z dnia 31 lipca 2018 r., a tym samym poprzez naruszenie zasady

19 prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie,

20 2. art. 149 O.p. poprzez zastosowanie wobec osoby niebędącej domownikiem,

21 sąsiadem, zarządcą domu lub dozorcą.

22 Dyrektor lAS w K., po rozpatrzeniu zażalenia, utrzymał w mocy

23 postanowienie Naczelnika US w Z.. Wskazał, że okoliczność doręczenia

24 pisma, organ podatkowy co do zasady ustala na podstawie dowodu doręczenia

25 przesyłki rejestrowanej, tak jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. Dyrektor

26 lAS w K. zaznaczył, że treść tego dokumentu nie budziła wątpliwości co do

27 dokonania czynności doręczenia, jednak w związku z załączonym do wniosku z dnia

28 4 września 2018 r. o ponowne dostarczenie decyzji oświadczeniem Pani B. G. odnośnie odebrania decyzji, zwrócono się do Urzędu Pocztowego z prośbą

29 o udzielenie informacji dotyczącej doręczenia ww. decyzji. W odpowiedzi P. potwierdziła, że przedmiotową przesyłkę odebrała Pani A. B.,

30 a nie jak pierwotnie pełnomocnik wskazał w piśmie z dnia 4 września 2018 r., że

31 przesyłkę odebrała Pani B. G.. Organ II instancji przedstawił zawarte

32 w Ordynacji podatkowej przepisy określające sposoby doręczenia pisma adresatowi.

33 Stwierdził następnie, że w sprawie decyzja z dnia 31 lipca 2018 r. została doręczona

34 stronie zgodnie z art. 149 O.p. - pod adresem ul. [...] w Z.

35 odebrała ją Pani A. B.. Organ zaznaczył, że według danych

36 rejestracyjnych US w Z., Skarżąca zamieszkuje pod tym adresem od 19

37 lutego 1980 r. do nadal i do tej pory adres nie był zmieniany. Z akt sprawy wynika, że

38 adres ten Skarżąca podaje także w innych instytucjach, czego dowodem są karty

39 leczenia szpitalnego, decyzje ZUS. Również w złożonym z ostrożności procesowej

40 przez pełnomocnika strony, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania

41 oraz odwołaniu, został wskazany powyższy adres jako adres Skarżącej.

42 Odnosząc się do twierdzeń pełnomocnika, że Pani A. B. nie jest

43 w żadnym stopniu spokrewniona ze Skarżącą oraz, że nie jest możliwe, aby osoba ta

44 przebywała pod adresem zamieszkania rodziców Skarżącej, gdyż jest ona jedynie

45 zatrudniona na stanowisku księgowej w Spółce A. Sp. z o.o. sp.k., której

46 siedziba znajduje się przy ul. [...] w Z., organ zwrócił uwagę na

47 wyrażony w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym "domownikiem" w rozumieniu

48 art. 149 O.p. może być także osoba przebywająca za zgodą adresata w tym samym

49 domu jednorodzinnym lub mieszkaniu (lokalu) bez względu na to, czy prowadzi

50 z adresatem wspólne gospodarstwo domowe. Osoba ta podczas nieobecności

51 adresata będzie upoważniona do odbioru korespondencji skierowanej do adresata,

52 jeżeli podejmie się doręczenia jemu tej korespondencji. Według urzędowego

53 dokumentu jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru oraz wyjaśnień P. ,

54 Pani A. B. podjęła się oddania pisma adresatowi. Twierdzenia

55 pełnomocnika, że przedmiotową decyzję odebrała Pani B. G. są sprzeczne

56 z dowodami znajdującymi się w aktach sprawy, tj. ze zwrotnym potwierdzeniem

57 odbioru oraz wyjaśnieniami P. . Organ II instancji zaznaczył również, że

58 kwestia wykonywania pracy przez Panią A. B. nie ma związku z jej

59 przebywaniem pod adresem podatniczki i odbiorem korespondencji kierowanej do

60 Skarżącej.

61 W skardze do WSA w Krakowie, pełnomocnik Skarżącej powielił zarzuty

62 zawarte w zażaleniu i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia

63 organu II instancji oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, jak

64 również zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

65 Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał

66 dotychczasowe stanowisko w sprawie.

67 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

68 Skarga jest niezasadna.

69 Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 148 § 1 O.p. pisma doręcza

70 się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do

71 doręczeń w kraju. Pisma można doręczać również w siedzibie organu podatkowego

72 albo w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata (art. 148 §

73 2 O.p.) albo - w razie niemożności doręczenia pisma we wcześniej wskazany sposób

74 - w każdym miejscu gdzie się adresata zastanie (art. 148§3 O.p.). W przypadku

75 nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń

76 w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby

77 go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy -

78 gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 149 zd. 1 O.p.).

79 Sąd stwierdza, że słusznie organy uznały, że ww. decyzja Naczelnika US

80 w Z. została skutecznie doręczona Skarżącej 1 sierpnia 2018 r. w trybie

81 zastępczym, tj. dorosłemu domownikowi. Po pierwsze, niezasadne jest

82 kwestionowanie prawidłowości przyjętego przez organ adresu zamieszkania

83 Skarżącej, tj. Z., ul. [...]. Adres ten wynikał bowiem z danych

84 rejestracyjnych Urzędu Skarbowego w Z. i organ I instancji był zobligowany

85 do posługiwania się danymi z tego rejestru, co wprost wynika z treści art. 14a ustawy

86 z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników

87 i płatników (Dz.U. z 2019 r., poz. 63). Sąd orzekający podziela prezentowany

88 w orzecznictwie podgląd, że skoro prawodawca przewidział specjalny system

89 ewidencyjny podatników i płatników, służący organom podatkowym i prowadzonym

90 przez nie postępowaniom, to zaniechanie dokonania przez podatnika zgłoszenia

91 aktualizacyjnego w przypadku zmiany adresu zamieszkania prowadzi do skutku

92 w postaci kierowania korespondencji przez organ podatkowy pod niewłaściwy adres.

93 Mogące stąd wynikać ewentualne negatywne skutki obciążają jednak podatnika,

94 a nie organ podatkowy (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2017 r., II FSK

95 1116/17, z dnia z 4 września 2014 r., sygn. akt II FSK 1757/13 oraz z dnia z dnia 28

96 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 699/12). Sąd podziela także pogląd Naczelnego Sądu

97 Administracyjnego wyrażony w wyroku z dnia 1 września 2019 r., sygn. akt I FSK

98 1067/19, że przesądzające znaczenie w sprawie prawidłowego ustalenia miejsca

99 zamieszkania podatnika ma stan wiedzy organu w momencie ekspedycji przesyłki.

100 W sytuacji, gdy organ podatkowy na podstawie informacji wynikających z systemów

101 ewidencji podatników, które nie budzą jego wątpliwości oraz na podstawie innych

102 znanych mu okoliczności dysponuje jednym adresem zamieszkania strony, wysłanie

103 korespondencji na ten adres należy uznać za prawidłowe (tak wyrok NSA z dnia 11

104 września 2019 r., sygn. akt I FSK 1067/19). Niezależnie od powyższego Sąd

105 zauważa, że we wniosku z dnia 4 września 2019 r. o doręczenie decyzji Naczelnika

106 US w Z. z dnia 31 lipca 2018 r., pełnomocnik Skarżącej wskazał adres

107 podatnika ul. [...], [...]. Ponadto adres ten figuruje

108 w znajdujących się w aktach sprawy kartach informacyjnych z leczenia szpitalnego

109 strony czy decyzji ZUS. Należy w konsekwencji uznać, że przedmiotowa decyzja

110 z dnia 31 lipca 2018 r. została wysłana na prawidłowy adres Skarżącej.

111 Sąd nie znalazł również podstaw, aby kwestionować prawidłowość odebrania

112 decyzji przez Panią A. B.. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd

113 Administracyjny w wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt I FSK 713/15, a Sąd

114 orzekający w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela, domownikiem

115 w rozumieniu art. 149 O.p. może być także osoba przebywająca za zgodą adresata

116 w tym samym domu (lokalu) bez względu na to, czy prowadzi z adresatem wspólne

117 gospodarstwo domowe. Skoro w rozpoznanej sprawie, pełnoletnia osoba

118 oświadczyła, że jest domownikiem adresata i zobowiązała się oddać pismo

119 adresatowi - co wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki - to

120 brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzja z dnia 31 lipca 2018 r. nie została

121 skutecznie doręczona. Odnosząc się do zarzutów skargi i kwestionowania

122 poczynionych ustaleń należy wskazać, że wobec kompletności i spójności zebranego

123 materiału dowodowego organy należycie wyjaśniły okoliczności sprawy, co znalazło

124 odzwierciedlenie w ustalonym przez organy stanie faktycznym i w konsekwencji

125 w sposób prawidłowy przyjęły, że decyzja z dnia 31 lipca 2018 r. została skutecznie

126 doręczona i weszła do obrotu prawnego.

127 Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych wyżej okoliczności

128 sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organu II instancji

129 przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a tym samym uznając

130 skargę za nieuzasadnioną w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia

131 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D . z 2018, poz.

132 1302 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.